भांगरभूंय | प्रतिनिधी
बरें मैदान, पार्किंगेक जागो ना जाल्यार हाचे मुखार शाळांक परवानगीच दिवची न्हय.
अामच्या गोंयांत हाॅकी, क्रिकेट, फुटबाॅलांत राष्ट्रीय, आंतरराष्ट्रीय खेळगडे दिल्यात. खूब वर्सां जालीं ताका. तरीय गोंयांत अजून खेळां संस्कृताय जिवी आसा. तरणाटे जाग्याचो दर्जो पळयनासतना खेळटात. क्रिकेट, बॅडमिंटन खेळपाक रातभर हेडटात. दिसता त्या मैदानांनी, शेतांत सराव करतात, सर्तींनी खेळटात. मात, हें सगलें करतना आपले सुरक्षे विशीं भोवतेक खेळगडे वा तांचे प्रशिक्षक बेफिकीर दिसतात. हालींच हाॅकीचो सराव करतना मोंत गिरी एके 14 वर्सां पिरायेचे चलयेक बाॅल लागून मरण आयलें. गोंयच्या खेळां मळाक धपको दिवपी ही गजाल. ती शाळा, क्लब, प्रशिक्षकांनी आनी खुद्द खेळगड्यांनी गंभीरपणान घेवंक जाय. सरकारानूय!!
खेळ जिखप म्हत्वाचेंच, पूण खेळगडे सुरक्षीत उरप चड म्हत्वाचें. ते खातीर दरेकल्यान सुरक्षा साधनां वापरूंक जाय. सराव करतना पसून. तीं वापरप दुबळेपणाचें, भिजुडपणाचें लक्षण न्हय, तर जापसालदारकेचें प्रतिक. मैदानाय सुरक्षीत आसल्यार नव्या खेळगड्यांचो फुडार सुरक्षीत उरतलो. मात हाचे कडेन कोण लक्ष दिनात. गोंयांत कितल्या शाळां कडेन स्वताचीं लांब- रुंद, पाचवींचार मैदानां आसात, हो पीएचडीचो विशय. गाडी चलोवपाक शिकतना वा नोकरेची मुलाखत घेतना, बारीकसारीक गजाली पळयतात. खात्री करून घेतात. मात, शाळा उबारतना पक्षाचो मनीस वा वशिलो आसल्यार पुरो. शाळा हवेशीर आसा काय ना, मैदान, पार्किंग, टाॅयलेटाक जागो…… कसलीच पळोवणी करीनासतना परवानगी दितात. फट दिसता जाल्यार शाळांचो नियाळ घेयात. थंय कसल्यो सुविधा आसात तें पळयात. जापो मेळटल्यो.
गिरीचे चलयेक जालें तें क्रिकेट, बेसबाॅल, फुटबाॅलांतूय घडलां. बाॅल बसत जाल्यार कितेंय जावं येता. सुरक्षा उपाय घेवन हें टाळूं येता. हाॅकी, क्रिकेटींत बाॅल वेगान येता. ल्हान भुरग्याची कूड कंवळी. ताका लागून रोखडीच गंभीर दुखापत जाता. सराव करतना चडशे फावटी ‘प्रॅक्टीस ती’ अशें म्हणून सुरक्षा साधनां वापरीनात. मैदानाचेर कोच आसताच अशें ना. आसल्यार वैजकी साधनां आसनात. सराव करतनाय हेल्मेट आनी सुरक्षा साधनां बंधनकारक हें विसरूंक फावना. शाळा, क्लब पांवड्याचेर खेळटना, सराव करतनाय तीं घालूंक जाय. कांय खेळगडे सर्तींत खेळटात, ताचे परस चड नेटान सरावा वेळार खेळटात. कारण तांकां अंतिम पंगडांत जागो जाय आसता. म्हणटकच हेल्मेट, सेंटरपॅड, ग्लोव्हज, फेस गार्ड, पॅड्स, बुट, गाॅगल, हड्ड्याचें गार्ड… अशीं साधना त्या- त्या खेळां प्रमाण घालपाक जाय. हाॅकींत पेनल्टी काॅर्नर, स्ट्रोक मारतना बाॅल बसपाक शकता.
क्रिकेटींत राष्ट्रीय पांवड्याचेर कोट्यांनी रुपया मेळटात. देखून पालक भुरग्यांक क्रिकेटीकूच घालतात. तशी ल्हान भुरग्यां खातीर साॅफ्ट बाॅल वापरपाची पद्दत आसा. कमी वेगान उडपी बाॅल बसल्यार धोको कमी. क्रिकेटींत टेनिस बाॅल वापरतात. मागीर सिझन बाॅल. कांय कडेन व्हडले भुरगेच शिकयतात. कसलीच सुरक्षा सादनां आसनात. खंय उबो रावपाचो, बाॅल आंगार येता जाल्यार कसो चुकोवपाचो हें शिकयनात. मागीर भुरगीं आपणाक जाय तशीं खेळटात. शेंकऱ्याच्या, चिखलाच्या, खडी आशिल्ल्या मैदानाचेर, शेतांत खेळपाचे प्रकार आमच्या गोंयांत चड. थोडे काँक्रिटाच्या जाग्यारुय खेळटात. कांय कडेन फोंडकुलां, कंवच्यो, सरयो. सोरोप, म्होंवा मूस आसतात. धांवतना पडल्यार फ्रॅक्चर जावं येता, धोंपर फुटूं येता. थंय फर्स्ट एड जायच, एखादी गाडी, दोतोराचो नंबरुय जाय. सुरक्षीत मैदान दिवपाची जापसालदारकी शाळेची, पंचायत- पालिकेची! बरें मैदान, पार्किंगेक जागो ना जाल्यार हाचे मुखार शाळांक परवानगीच दिवची न्हय. पालकांनीय सराव आसलो तरी भुरग्यांक हेल्मेट बी घेवन दिवंक जाय. शाळेनुय सुरक्षा साधनां दिवचीं. तो खर्च नासून, विम्या सारको संरक्षणात्मक उपाय! सुरक्षीत खेळां संस्कृताय निर्माण जाल्यार दुर्घटना टाळूं येतात.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
