भांगरभूंय | प्रतिनिधी
पुश्टीक जेवण आनी टॅन्शन- फ्री जिणेंशैली आपणावप ही भलायकेची गुरुकिल्ली जावन आसा. फळां, पालेभाजी, पूर्ण धान्यांचें सेवन करप जिवाक एकदम बरें.
कोणूय दुयेंत पडलो म्हूण कळटकच आमी ताची खबर घेवंक वतात, घरा कडेन जावं हॉस्पिटलांत. पिडेस्ता फुड्यांत कोण ना कोण आसताच, तांच्या तोडांतल्यान म्हाका पळेवन रोखडेंच विधान भायर सरता, “तूं तुजी भलायकी सांबाळ रे बाबा. पळे, खंयच्याय वेळार कितेंय घडटा.” हांव गेलां दुसऱ्याची खबर घेवंक, सल्लो म्हाका. हांव दुयेंत आसल्यार पासून तोंड वांकडें करून वा ‘आवय गे, आवय गे’ म्हणत रावपाची म्हाका संवय ना. जिवाक बरें दिसलें, बसलों म्हजें काम करीत वा गेलों कोणाकूय मेळपाक. तशें पळेवंक गेल्यार कोण सांगता तें सारकें, भलायकी बरी आसल्यार सगळें बरें. पूण तें शक्य आसा व्हय? भलायकी, भलायकी करीत काम सोडून बसूंक जाता?
दोतोरागेर…
भलायकी सांबाळचे खातीर कोणूय दोतोरागेर वता. दोतोर खूब कितें सांगता आनी तांतूंत कितलींच पथ्यां. शेवटाक तो म्हणटा, “भलायकी बरी उरूंक जाय जाल्यार हांवें सांगलां ताचेर लक्ष दी. ना जाल्यार परत यो तपासूंक.” पिडेस्ताच्या बऱ्या खातीर सांगप हें दोतोराचें काम, पूण पिडेस्ता कडेन तसो वेळ आसूंक जाय तें ज्युस्ता- ज्युस्त पाळूंक. दोन दीस पथ्यां सांबाळटा आनी कामाच्या अभावांत पिडेस्त विसरुनूय वता. थोड्यांची परिस्थितीच तशी आसता. काम केले शिवाय पोट भरना. घरा कडलें कोण सांबाळटलो? घरांत आसात ताणीं समजूंक नाका? बेकार बसल्यार घरांतल्यांचें आयकुंचें पडटा आनी भायर सरलो जाल्यार दोतोराचे आयकुंचें पडटा. कितें करपाचें? थोड्यांक हाची जाप बरी खबर आसता, ते जाणांत खंय वचपाचें तें. हें विशीं कांय दीस आदीं एक विडियो पळेलो. जगभराचें टॅन्शन निवळावंक तो घरा कडेन आयलो, फ्रिजांतली एक बियर काडली आनी घटाघट दोन ग्लास मारले. तकली बरी थंड जाली. टॅन्शन गेल्ल्या खातीर ताणें एक लांब सुस्कार घेतलो. दोन मिण्टां जावंक नांत, धर्मपत्नी आयली आनी तीची धारदार सुरी लागली चलूंक, “इतले बेगीन घरांत बसून सोरो पियेवंक लागलोच कसो?” प्रस्नार प्रस्न. ताका बियर पियेल्लीच नाका जाली. फ्रिजा कडेन गेलो आनी आनीक एक बियर उग्ती केली. असल्या वातावरणांत भलायकी कोणें आनी कशी सांबाळची? हें दोतोराक कशें सांगप?
हॉस्पिटलांत…
हॉस्पिटल खासगी जावं सरकारी, पिडेस्त आसतातूच. एकल्याची खबर घेवंक गेल्यार कोण ना कोण थंय मेळटा, इतलें आमचें गोंय ल्हान. जायते पावटीं पिडेस्त थंयच उरता, खबर घेवंक येतल्याक पिडेस्त करून सोडटात. जाण्टीं मनशां आसलीं जाल्यार चडूच, तीं कसलो सल्लो दियत म्हण सांगूंक जायना. कांय वेळार पिडेस्तूय म्हणटात, “म्हाका भोगलां तें पुरो, तूं आनी तुजी भलायकी सांबाळ.” आतां कोणें कोणाची भलायकी सांबाळची? मागीर दोतोर तपासूंक येता आनी पिडेस्ताक वखदां विशीं शिटकायता. तो जर इल्लें घेवपी आसलो, जाल्यार ताचे तानेचें कोण पळेता? दोतोर तर कितेंच आयकूंक तयार आसना आनी पिडेस्ताचे जिबेक थार आसना. भलायकी सेंबाळूंक जाय जाल्यार सोऱ्याक हात लावचो ना, दोतोराचे शिटकावणेक पिडेस्त जीब हुळहुळायत न्हिदता.
घरा कडेन…
आयच्या न्युक्लियर कुटुंबांत घोव नोकरेक वता, बायल नोकरेक वता आनी भुरगीं ल्हान आसल्यार तांकां पळेवंक कोण तरी आसता. आदीं जाण्टेलीं भुरग्यांक पळेतालीं, आयज तांकां घरांत जागो ना. हें लेगीत एक व्हडलें दुयेंस जावन पडलां, त्या जाणट्यांकूय आनी घोव- बायलेकूय. तांचो आपल्या कुटुंबांत हस्तक्षेप आसूंक जायना हो अलिखीत नेम आसता, म्हूण घोव- बायले मदें टॅन्शन चलता जाल्यार दुसरे वटेन आपणालीं भुरगीच आपणाक लेखिनांत म्हूण तांचें टॅन्शन आसता. मागीर दोगांलेंय कामा वेलें टॅन्शन, भुरग्यांच्यो अडचणी. एक आयतार बेकार मेळटा तो लेगीत हाचीं ताचीं टॅन्शनां सोंपोवंक काबार जाता. भलायकी कशी आनी कितें करून सांबाळची? कांय वेळार वखदां घेवंक विसर पडटा.
देवमंदिरांत…
भलायकी सांबाळपाचो बरो जागो जावन आसा इगर्ज वा मंदिर वा देवाचें घर. थंय थोडो वेळ शांती सारून भलायकी ताब्यांत दवरूंक जाता. थंयच्यान गेले उपरांत कितें? घरा कडेन वा ऑफिसांत वा कामाच्या जाग्यार समजून घेवपी मनीस आसूंक जाय, कोण चुकता ताका शिक्षा दिवंचे परस सांबाळून घेवपी आसूंक जाय. उतरांनी आनी करण्यांनी नितळ मनान सल्लो दिवपी आसूंक जाय. हुद्दो म्हत्वाचो न्हय, काम करप्याची आनी करून घेवप्याची पद्दत बरी आसूंक जाय. देवमंदिरांतल्यान घेवन आयिल्ली शांती स्वताक आनी दुसऱ्यांकूय बरे तरेन पावूंक जाय. तेन्नाच म्हजी आनी तुजी भलायकी सांबाळून उरुंयेता. जायते जण म्हणटात, वेळार वखदां घेवंक जाय. सारकें. पूण घेतिल्लीं वखदां कुडीक लागूंक जाय जाल्यार जीव सुशेगाद आसूंक जाय. हें नासलें जाल्यार कितलेय बरे उपाय घे, भलायकी बरी उरप मुश्कील.
कांय सुचोवण्यो…
पुश्टीक जेवण आनी टॅन्शन-फ्री जिणेंशैली आपणावप ही भलायकेची गुरुकिल्ली जावन आसा. फळां, पालेभाजी, पूर्ण धान्यांचें सेवन करप जिवाक एकदम बरें. गरजे भायर साकर, मीठ, भायर तयार केल्लें खाण टाळ्ळ्यार फायदोच जाता. थोडो वेळ व्यायाम आनी सात ते आठ वरांची सुस्त न्हीद मनशाचे भलायकेक फायदेशीर थारता. कसलेच तरेचो ताण भलायकी पिसडून उडयता. दिसभर जाता तितलें उदक पियेवप खूब फायद्याचें. ह्या सुचोवण्यां बराबर नेमान दोतोरा कडल्यान तपासून घेवप, रगत तपासप, तंबाकुचें सेवन करप ना आनी सोरो कमी पियेवप ह्यो कांय अदीक सुचोवण्यो.
सोंपयतना…
सल्लो दिवप सोंपें. जण एकल्याक आपले भलायके विशीं पूर्ण म्हायती आसता. परिस्थितीची गंभिरताय बी तो जाणा आसता. पूण गरजे भायर दोतोरागेर वचूंक कसोच तयार आसना. कितें तरी गंभीर जाले बगर कोणाक दोतोराचें तोंड पळेवंक नाका. मागीर नशिबाचो खेळ. अपघात जाता तेन्ना, वांचलो जाल्यार देवाचे उपकार ना जाल्यार ‘पावतो सा’. कसल्या तरी दुयेंसाक लागून तपासूंक गेल्ले कडेन सगळीं दुयेंसां वयर सरतात आनी कांय पावटीं उपाय जाता जाल्यार कांय पावटीं उपाय जायना. बरे आसात ते म्हणटात, भलायकी सांबाळ आनी खुशाल जिये. तशे पळेवंक गेल्यार सांगपीच खंय बरे आसतात? ‘आयज म्हाका फाल्यां तुका’. जाता तेन्ना पळेवंया, ही वृत्ती सोडून, कांय वेळार मारतें घेवन, जाल्यार कांय वेळार समजून घेवन, नेमान तपासणी करुंया. म्हजो एक इश्ट फिलीप डायस म्हणटा, ‘तुजे सारको मनीस आमचे कडेन आनीक ना, देखून हॅल्मेट घाल आनी स्वताक सांबाळ’ खरें ताचें. हें जण एकल्यान चिंतूंक जाय आनी आपली भलायकी आपणेंच सांबाळूंक जाय.
विन्सी क्वाद्रूस
राय, साश्ट (मो : 9822587498)
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
