भांगरभूंय | प्रतिनिधी
सुहासबाबान प्रसिद्धी खातीर कांयच केलेंना. कोंकणी खातीर केलें. सेवा भावनेन. एकला चलो रे… हे भावनेन.
सुहास दलाल परमळ हें सोबीत कोंकणी नेमाळें काडटाले. 1972 सुमार वाचिल्ल्याची याद जाता. त्या तेपार पुस्तकां नेमाळीं छापपाक गोंया भायर वचचें पडटालें. मुंबय वकिली शिकून आयिल्ल्या सुहासबाबान फक्त वकिली केल्ली जाल्यार ते भौतिक, लौकिक, आर्थिक अर्थान खूब वयर पावपाचे. पूण तांणी कोंकणीची सेवा करपाचें मनार घेतलें. झोकून दिलें. ओपिनियल पोल चळवळींत योगदान दिलें.
हो मनीस देवभक्त. (तेन्ना आनी आतां नास्तिकूच चड, जे नास्तिकवादाची सांगड कोंकणी कडेन घालपाचीं पिसायपणां करतात.) सुहासबाबान कितलींशींच स्तोत्रां सुटसुटीत कोंकणीत अणकारलीं. ‘परमळ’ नेमाळ्यान त्या काळांत कितल्याशाच लेखकांक, कवींक बरोवपाक उर्बा दिली, साहित्य छापून माची दिली. तें मासीक खरेंच परमळीत अशें येतालें.
सुहासबाब केन्ना- केन्ना मेकळेपणान, परखडपणान बरोवन सरकाराच्या चुकीच्या धोरणां आड टिकाय करताले. तांणी कोंकणी खातीर पदरचें मोडून खूब सोसलां, तागलां, भोगलां. त्या मानान तांच्या वांट्याक तशी उपेक्षा आयली अशें दिसता. जांकां समजुपाक कळना, जे आपणाचेरूच मरसर प्रेम करतात अशा लोकां कडल्यान अपेक्षा करप चूक. म्हणूनच उपेक्षा जायत रावता. सुहासबाब हे हुशार, प्रतिभावान आशिल्ले. हुशार लोकूच तांकां वळखले. निस्वार्थ कार्याचें तांणी दायज मुखार हाडलां. निस्वार्थी लोकांकूच तें कळपाचें. तांणीच तें तोखेवपाचें.
सुहासबाबान प्रसिद्धी खातीर कांयच केलेंना. कोंकणी खातीर केलें. सेवा भावनेन. एकला चलो रे… हे भावनेन. तेन्ना पांय ओडपी नाशिल्ले अशें न्हय. आतां आख्खो मनशाकूच ओडटात. सुहासबाब दलाल हांचो मोलादीक वावर सदांच उरतलो. तांकां भावपूर्ण आर्गां.
अंकुश आमोणकार
मडगांव
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
