राष्ट्राभिमानी विद्यार्थी घडोवपाची गरज

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

चड शिकिल्ल्यान बारीक सारीक कामां करपाक लजेवप. ते परस बेकार रावप पसंद करता. भारतीय तरनाटो उंचेलें शिक्षण घेवन, तें शिक्षण मागीर तांणी खंयसरूय घेवं, तो आपलें योगदान देशा खातिरूच दितलो म्हणपाचो भरवंसो आमचें शासन दीत व्हय?

नोव्हेंबर 11, राष्ट्रीय शिक्षण दीस. स्वतंत्र भारताचे पयलें शिक्षण मंत्री मानादीक मौलाना अबुल कलाम आझाद हांचो जल्म दीस. ते भारतीय स्वातंत्र संग्रामांतलें एक क्रांतीकारी स्वातंत्र्य सेनानी. 1942 च्या भारत छोडो आंदोलनांत तांणी सक्रिय वांटो घेतिल्लो, ते खातीर तीन वर्सां तांकां बंदखणूय भोगल्या. ते उत्तम कवी, लेखक आनी कुशल पत्रकार सुद्दा आसले. संसदे खातीर उत्तर प्रदेशांतल्या रामपूर जिल्ल्यांतल्यान वेंचून येवन केंद्रांत पयलें शिक्षणमंत्री जाले. देशा खातीर तांणी दिल्ल्या भरीव योगदाना खातीर भारत सरकारान ‘भारतरत्न’ भेटोवन तांचो गौरव केला. तशेंच तांच्या उगडासाक 11 नोव्हेंबर हो ‘राष्ट्रीय शिक्षण दीस’ म्हूण 2008 सावन पुराय भारतभर मनयतात.
शिक्षणांतल्यान मनीस सुसंस्कृत जावचो. मनशाचें प्रगतीचें पयलें लक्षण म्हणजें शिक्षण. शिक्षण हें समाजाच्या विकासाचें प्रभावी माध्यम. शतप्रतिशत लोक साक्षर जातलें तेन्नाच देशातली अंधश्रद्धा, गरिबी, आनी बेकारी पयस जातली. ते नदरेन भारत सरकार सतत प्रयत्न करीत आसा. वेळोवेळ शिक्षण पद्दतींत सुदारणा घडोवन हाडल्या.
देशांतलें पयलें शिक्षणीक धोरण 1968 त इंदिरा गांधीच्या सरकारान हाडलें. जें कोठारी आयोगाच्या शिफारशीचेर आदारून आसलें. जातूंत 10+ 2+ 3 आसलें. उपरांत 1986 त राजीव गांधीच्या सरकारान दुसरें शिक्षणीक धोरण राबयलें. त्या धोरणांत 1992 त नरसिंहराव सरकाराच्या काळांत सुचोवण्यो केल्यो. परत 2009 वर्सा शिक्षण हक्क कायदो पास करून 6 ते 14 वर्सांच्या भुरग्यांक सक्तीचें आनी फुकट शिक्षण मेळचें असो कायदो केलो. जाका लागून भारत देशाचो एक सुद्दा नागरीक शिक्षणा पासून वंचीत उरूंक फावना. सक्तीच्या आनी फुकट शिक्षणाची सोय भारत सरकारान सगळ्यां राज्यांनी उपलब्द केल्या. ‘मुलगी शिकली प्रगती झाली’ ‌,‘शिकेल तो टिकेल‘, ‘सब पढे सब बढे’ अशी जनजागृती करपी वाक्यां जळीं- मळीं वाचपाक मेळटात. शिक्षणाचें मुळावण मजबूत आसचें पडटा. जाल्यारूच देशाची सर्वांगी उदरगत, आनी अर्थीक परिस्थिती उंचावंक शकता. शिक्षणीक मळाची चारूय बाजूनी उदरगत जावपाक जाय. समाजांतल्या दर एक घटकाचो विकास घडून येवपाक जाय.
देशांत वेळोवेळ गरजे प्रमाण आनी बदलत्या काळानुसार राष्ट्रीय शिक्षणीक धोरण अमलांत आयलां. 21 व्या शेंकड्यांतली पयली शिक्षणीक सुदारणा म्हणजे नवें शिक्षणीक धोरण 2020. जाचें एकमेव उद्दिश्ट, मोख म्हणजे भारताक जागतीक मळाचेर पयल्या नंबरार व्हरून बसोवप. NEP 2020 हे इस्त्रोचे आदले अध्यक्ष के. कस्तुरीरंगन हांच्या फुडारपणा खाला तयार केला. जें 5+ 3+ 3+ 4 अशें चार विभागांनी वांटून घाला.
बौद्धीक विकास अध्यायनाच्या तत्वांचेर आदारीत अभ्यासक्रम आनी शिकोवपाचें शास्त्र हातूंत विकसीत केलां. 5 वी मेरेनचें शिक्षण हें आवयभाशेंतल्यानच जावपाक जाय. ते खातीर नागरिकांनी हट्ट धरूंक जाय. 6 वी उपरांत वेवसायीक शिक्षणाची सोय आसात. ह्या धोरणांत दर एके व्यक्तीं मदल्या सृजनशीलतेक वाव दिता. पूण शिक्षणीक धोरणां लागू करून प्रस्न सुटनात. ताची खरपणान अंमलबजावणी जावंक जाय. तरूच जी मोख दवरल्या ती साध्य जातली. ना जाल्यार उमथ्या कळशार उदक. शिक्षणीक मळाचेर राजकीय लोकांचो धुडगूस आसून उपकारना. प्रामाणीकपणान नवें शिक्षणीक धोरण खरपणान राबयतलो जाल्यार पालकांनी जागृत रावपाची गरज आसा. बदलत्या युगानुसार नव्या विकसीत तंत्रज्ञानाचो उपेग करपाक जाय. भुरग्यांचो सर्वांगीण विकास जावन भुरगो बरो नागरीक घडपाक जाय.
आयज भारतांत तरनाट्यांची व्हड फौज आसा, हे फौजेक सुसंस्कृत आनी सक्षम घडोवपाक जाय. तांचे भितर राष्ट्रभावना प्रेरीत करपाक जाय. हे तरणाटे शक्तीन देशा खातीर आपलें मोलादीक योगदान वेगळ्या वेगळ्या क्षेत्रांत दीत जाल्यार भारताक कोणूच हारोवंक शकना. जाय फकत इत्साशक्ती. सगळ्यांनी आत्मनिर्भर जावपाचो यत्न करपाक जाय. आयजचो विद्यार्थी हो तांत्रीक आनी लॉजिकली विचार करपी हें आमी जाणपाक जाय. ते नदरेन ताचे सर्जनशीलतेक आनी तांच्या भितर आशिल्लें उर्जेक योग्य वाव दिवपी शिक्षणीक वातावरण आनी आयच्या काळा प्रमाणे अपडेटेड जाल्ले शिक्षक जाय. तशे तरेची सोय आमचे कडेन आसा व्हय?
आमचो आयचो विद्यार्थी वा तरणाटे जांकां सगळें आयतें मेळोवपाची संवय जडल्या. आमच्या पालकांच्यो भुरग्यां कडल्यो अपेक्षा वाडल्या. ते आपल्या भुरग्यांच्या शिक्षणा खातीर लाखांनी फी फारीक करून आतंरराष्ट्रीय विद्यालयांनी भरती करता. तांची मोख परदेशांत स्थायीक जावन भरपूर पयशे जोडप. ही आमच्या भारतियांची विचारसरणी, कांय जाण आसात राष्ट्रभिमानी ना अशें न्हय. आमच्या सरकारी शाळां कडेन सरकाराचें दुर्लक्ष जाता, देखून सरकारी शाळांक किम्मत ना. हें चित्र बदलपाक जाय. लोकांक सरकारी शाळेंत वचपाक नाका, सरकारी हॉस्पिटलांत नाका, नोकरी मात सरकारी जाय. असली आमची बुद्द.
कोवीड महामारीन आमचे सगळ्यांचे दोळे उगडले, तरी आमी भानार येनात. जेन्ना वॅक्सीन जाय पडलें तेन्ना भारतूच सगळ्यांक पावलो. आयज अमेरिका आसत म्हासत्ता, पूण थंय भारतियांचोच मेंदू काम करता हें आमी विसरूंक फावना. आमचे कितलेशेच विद्यार्थी परदेशांत शिकपाक वतात. तांकां भायर वच्चें पडटा, खंय तरी हें थांबपाक जाय. आयज गोंयांत आनी देशांतय मोट्या प्रमाणांत बेकारी वाडल्या. ताचीं कारणां अनेक आसात. वाडटी लोकसंख्या, बदलतें तंत्रज्ञान, आनी मोट्या प्रमाणांत शिक्षिताची फौज तयार जाता, आनी सगळेच जाण सरकारी नोकरी सोदतात. चड शिकिल्ल्यान बारीक सारीक कामां करपाक लजेवप. ते परस बेकार रावप पसंद करता. भारतीय तरनाटो उंचेलें शिक्षण घेवन, तें शिक्षण मागीर तांणी खंयसरूय घेवं, तो आपलें योगदान देशा खातिरूच दितलो म्हणपाचो भरवंसो आमचें शासन दीत व्हय?

काशिनाथ नायक
9158345844