भांगरभूंय | प्रतिनिधी
क आसलो फॅको. तो खूब जाणटो आसलो. ताच्या हातांत सदांच एक बडी आसताली.
ताचो भुतांचेर मात लेगीत विश्वास नाशिल्लो. लोक ताका सदांच सांगतालें, “तूं आतां बरो झेत दाखयता. दोळ्यां मुखार खरो भूत येतकूच मात तुगेली दशा पळोवपा सारकी आसतली.”
फॅको तांकां पिशें समजून धांवडावन घालतालो. लोक सदांच म्हणटालें; “अशें करून करून ताका खरो भूत दिसतलो आनी ताचो गर्व वतलो.”
एके रातीं फॅकोक कामा खातीर दुसर्या गांवांत वच्चें पडलें. गांवांत वचपा खातीर एका रानांतल्यान वच्चें पडटालें. रानांत भितर सरतना ताका एका रुखा पोंदा एकलो मनीस बशिल्लो दिसलो. तागेल्या एका हातांत एक बडी आसली. दुसर्या हातांत एक चेंबू आसलो. ताका लांब गोबर्या कोराचें खाड आसलें.
ताणें फॅकोक शिटकायलें; “तूं आयज घरा वचनाका. खूब रात जाल्या. आयज तूं म्हगेल्या घरा राव. फाल्यां तुगेर वच.”
फॅकोक तो मनीस पिसो दिसलो आनी ताणें त्या मनशाक थंयच्यान धांवडावन घालो.
थोड्या वेळान तो एके चडटे कडेन पावलो. चडटी चडून जातकूच वयर ताका एक तरणाटो मेळ्ळो. वासपूस करतकूच ताका कळ्ळे, तो तरणाटोय बी तागेल्याच गांवचो आसलो. ते दोगूय वांगडा गांवाक वचूंक भायर सरले.
कांय वेळ जालो. उलयतां उलयतां फॅकोन त्या मनशाक विचारलें; “तुका काळखांत भुतांचो भंय दिसना?”
त्या तरणाट्यान जाप दिली; “आरे पयलीं दिसतालो रे! आतां कसलो भंय? हांव जितो आसलों तेन्ना भंय दिसतालो.”
फॅकोक उतर फुटना जालें. ताचे दोळे धवे जाले. ताणें फाटीं पळयनासतना थंयच्यान पिटाळ मारली.
शिव नाडकर्णी,
यत्ता पांचवी,
रवीन्द्र केळेकार ज्ञानमंदीर, मडगांव, गोंय
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
