जिवीत: एक मोलादीक देणें

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

​जिवितांत सगळ्यांत म्हत्वाची गजाल म्हणल्यार आपलें मन उगतें करप. आपल्याक कितें आवडटा, कितें जाय, कितें नाका—हें बरे तरेन दुसऱ्या कडेन सांगपाक येवपाक जाय.

हॅलो सगळ्यांक! जिवीत सगळ्यांक एकूच फावट मेळटा, देखून तें आमी उमेदून जगपाक शिकूंक जाय. आयज-काल आत्महत्येच्यो घडणुको खुब वाडल्यात. ल्हान-ल्हान शाळेंतलीं भुरगीं रागार जातात आनी वायट पावल उखलतात, तर कांय तरणाटे तशेंच करतात. जिवीत हें मोनजातीक, जनावरांक, झाडांक तशेंच सुकण्यांकय मेळ्ळां, पूण मनीस जातीक मात जगपाक कळना. कश्टाचो वेळ आयलो काय गळफास घेतात ना जाल्यार न्हंयन उडकी मारतात. जिवीत कितें बाजारान विकतें मेळटा? ना, तें आमकां देवान दिल्लें एक अनमोल देणें आसा. तें आमकां जगपाक कळपाक जाय. जिवीत इतलें मोलादीक आसा की झाडां-सुकणीं सुद्धां कष्टाक वाजयनासताना जगतात. त्रास आनी दूख हाचो वाटो प्रत्येकाक येता, आनी जर ते येना जाल्यार सुखाचो मोल कळटलो?
​जिवितांत सगळ्यांत म्हत्वाची गजाल म्हणल्यार आपलें मन उगतें करप. आपल्याक कितें आवडटा, कितें जाय, कितें नाका—हें बरे तरेन दुसऱ्या कडेन सांगपाक येवपाक जाय. मनांतल्यो गजाली दाबून दवरिनासतना उकतायल्यो तर मन ल्हव जाता. आतां प्रत्येक शाळेंनी सल्लागार (Counselors) आसतात, जे भुरग्यांच्या मनांतलो ताण उणो करपाक मदत करतात. जर आमकां जिवितांत खंयचेय गजालीची ओड आसा आनी ती आमकां मेळना जाल्यार, आमी बेजार जावंक जायना. ताच्या बदला आमी परतून यत्न करपाक जाय. देखीक: जर आमी खंयच्याय एका वेलाचे रोप लायता, तर ति वेल वाड सोदीत वयर चडटा. जर ताका लागी आदार (बडयेचो तेको) मेळ्ळो जाल्यार ति ताचेर चडटा, ना जाल्यार ति जमनीचेर पातळटा. पूण ती वेल बेजार जायना आनी निमणे कडेन आमकां फळां वा भाजी दितात. ति केन्नाच अस्वस्थ जायना. तशेंच म्होंवा-मूस म्होंवाचें पोळें तयार करतात. मनीस त्या पोळ्यांतलें म्होंव काडून व्हरतात, पूण म्होंवा-मूस म्होंव तयार करपाचें सोडिनात. ते आपलो यत्न सदांच चालूच दवरतात. आमी आमच्या जिवित उमेदीन फुलोवन, कश्ट आनी यत्न करून फुडें सरूंक जाय.
​काय जाणांक रिकामें बसल्यार हुस्को (Tension) जाता. नाका त्या विचारांनी मनाक त्रास करून घेतात आनी म्हणतात “जिवितांत सूख ना”. रिकामें बसल्यार वायट विचार येतात, देखून प्रत्येकान एक आवड (Hobby) दवरूंक जाय. जशेकि वाचन, गायन, वाद्यां वाजोवप, कविता-लेख बरोवप, झाडां लावप, चित्रां काडप, रांदप, खेळप वा व्यायाम करप—अश्या आवडीन मन गुल्ल दवरल्यार जिवीत आनंदाचें जातले. सकारात्मक नदरेन पळयल्यार कसलोय ताण आनी अडचणी सोप्यो जातात. जिवितांत व्यायाम तितलोच गरजेचो आसता. भलायकी बरी आसली तर आमचें मन शांत उरतले. देवान आमकां हाताचीं पांचूय बोटां एकाच सारकीं दिवंकना, तशेंच जिवितांत वयर-सकल, उणें-चड, सूख-दूख हें आसतात. सदांच भलायकी बरी दवरपाक योग्य तें खावप, व्यायाम करप आनी न्हीद बरी घेवप गरजेचें. वजें मुक्त जावपाक ह्यो चार गजाली लक्षांत दवरात: व्यायाम, बरें जेवण, मन उकतायप आनी पुराय सुसेग.
​जिविताचो निरोप
आसा जीण ही खूब मोलाची,
जगात तुमची जीण खुशालकायेची.
जिवीत आसा खूब उमेदीचें,
विचार करात म्हज्या गजालींचें.

नेहा नंदेश गोवेकार
9527725874