भांगरभूंय | प्रतिनिधी
हे दुर्घटणेच्या निमतान तरणाट्यांचे मानसीकतायेचो अभ्यास करपाचो वेळ आयला.
सांग्यार तरणाट्यांचे पार्टी वा ट्रीट वेळार जें कितें घडलें, तें गंभीर आशिल्लें. ‘मस्करीची जाली कुस्करी’. फकांडां करपाच्या नादांत तीं केन्ना अनर्थांत बदलतात, तें कळना. मागीर पश्चाताप करून अर्थ नासता. पांच इश्टांचो एक गट खंय पार्टेक गेल्लो. तेन्ना एका तरणाट्यान सुकण्यांक मारपाची एर रायफल उखल्ली आनी फक्त मजा म्हणून ‘मारूं, मारूं…’ अशें चलयेक विचारलें. गडबडींत ट्रिगर ओडलो आसतलो. भितरली गुळी लागून चली जखमी जाली आनी चड रगत गेल्ल्यान तिका मरण आयलें. खिणभराची मजा, मस्ती गुन्यांवांत बदल्ली. हें सगलें चुकून, नकळटां जालें, त्या तरणाट्याचो हाचे फाटल्यान कांयच हेतू नासलो, अशें कोणेंय म्हणलें आनी तें खरेंय आसलें तरी एके निश्पाप चलयेचो हे घडणुकेंत जीव गेला, हें विसरूंन चलचें ना. ताच्या आवय- बापायची, भांवडांची कितें स्थिती जाल्या आसतली, हें तांचें तांकांच खबर. बेफिकीरपणान केल्ल्या फकांडांचें रुपांतर भिरांकूळ दुर्घटणेंत जालां. तरणाट्यांनी हातूंतल्यान खूब कितें शिकपा सारकें आसा.
हे घडणुके निमतान तरणाट्यांचे मानसीकतायेचो अभ्यास करपाचो वेळ आयला. तांकां अॅड्रेनालिनाची ओढ आसता. हो एक हार्मोन. ताण, धोको, उमेद, भंय दिसलो काय आंगांत तो तयार जाता. ताची ओढ लागप म्हणल्यार थ्रील, उत्साह दिवपी गजाली करपाची कूय येवप. उर्जा वाडटा, काळीज धडधडटा, जिवाची पर्वा करिनासतना कोणाक इंप्रेस करीनशें दिसता. मागीर वेगान दुचाकी चलोवप, स्टंट करप, मारामारींत वांटो घेवप जाता. अॅड्रेनालीन हें खेळ, परिक्षेच्या वेळार फायद्याचें, मात रस्त्यार, केस्तांवा वेळार, हातांत शस्त्र आसतना तें धोक्याचें थारुंक शकता. हे पिरायेंत मेंदवाचो निर्णय घेवपाचो भाग विकसीत जाल्लो नासता. ताका लागून धाडस करप, रिस्क घेवप बरें दिसता. खास करून सुंदर, स्मार्ट तरणाट्यो चलयो आसतात, त्या जाग्यार!
सिनेमा, वेब सिरिजांतलें सगलेंच वास्तव दिसपाक लागता. तातूंत सुरक्षा, सराव, ए़डिटींग आसता, हाचो विसर पडटा. सिनेमा नटांचें अनुकरण खूब वाडलां. ते चडशे शिक्षीत, पयशेकार घरांतले आसतात. प्रशिक्षीत वेवसायीक आसतात. तांचे स्टंट डमी करतात वा जतनाय घेवन ते स्वता करतात. तांचे वर्तन हें सिनेमाचे कथे प्रमाण आसता. प्रत्यक्षांत तांची वागणूक वेगळी आसूं येता. प्राण, अमरीश पुरी सारके कांय व्हिलन प्रत्यक्षांत सामके सभ्य आशिल्ले…. हें आमी विसरूंक फावना. भुरग्यांक पयलीं पालकांचो भंय दिसतालो, आदर आसतलो. आतां पालक कामांत आनी भुरगीं मोबायलांत! तांचे मदलो संवाद उणो जाला. इश्टांचें चेपण आसता. ‘कूल, धाडसी’ दिसपाक काॅलेजकुमारांची कितेंय करपाची तयारी आसता. बंदूक, सुरो हें खेळणें न्हय, हाचोय तांकां विसर पडटा. ‘शाॅ आॅफ कल्चर’ वाडलां. ताची चुकीची व्याख्या तयार जाल्या. बेधडक वागप, स्टंट्स करप हाचें तरणाट्यांक आकर्शण आसता. प्रत्यक्षांत चडश्या चलयांक जबाबदार, समजूतदार, निर्व्यसनी भुरगे चड आवडटात. सोशल मिडियाचो प्रभावूय वाडला. भोवतेकांक फाजील आत्मविस्वास आसता. हे मानसीकतायेक लागून कांय वेळार जीव वता, केशी, बंदखण, नांव घाण जावप, कुटुंबाचेर परिणाम जाता. जबाबदार, शिक्षणांत हुशार आसप म्हणल्यार ‘कूल’ अशी व्याख्या तयार जावंक जाय. सिनेमा नट कसो दिसपी, गाडी, दुचाकी घेवन भोंवपी, उदका सारको पयसो मोडपी होच आदर्श तरणाटो, हो गैरसमज चलयांनीय बाळगुचो न्हय. आकर्शण आनी मोग हातूंतलो फरक वळखुचो. समाजांत कशें वागप, इश्टांक कशी वागणूक दिवप हाचें मार्गदर्शन जाय. सभावांतलीं उथळपणां, थ्रील, फकांडांचेर नियंत्रण दवरल्यार बरें. जिणेंत ताण आसात ही गजाल खरी. पूण ते उणें करपाचे उपाय घेतना दुर्घटणा घडूंक शकतात, हाचें भान प्रत्येकान दवरचें. ग्लॅमरायझेशन, मागीर तें कित्याचेंय जावं, धोक्याचें!
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
