महाभारत : म्हजे कल्पनेंतल्यान

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

झुज पर्व 3 : द्रोण- पर्वाचे पांच दीस

(दुसऱ्या दिसा संजयान धृतराष्ट्राक चवदाव्या दिसाच्या झुजाचें वर्णन करुन सांगतकच तो आपल्या पुतांची आनी जांवयांची याद काडून- काडून रडूंक लागलो. पूण आता ताचो कितें उपेग?… आतां मुखार…)

झुजाचो पंदरावो दीस उदेलो. जयद्रथाक वांचोवपा खातीर आपणें केल्ली सगली खटपट अर्जुन आनी कृष्णाक लागून फुकट गेली हाचें दुख्ख द्रोणाक जाल्लें. जयद्रथ मेलो हें कळ्ळे उपरांत दुर्योधन द्रोणाच्या शिबिरांत आयिल्लो आनी तो ताका आरतें- परतें खूब उलयिल्लो. द्रोणाक सामकी तिडक आयिल्ली. तेच तिडकेन द्रोणान दुर्योधनाक म्हणिल्लें, ‘दुर्योधना, तुका म्हजो विस्वास ना. हांव म्हजे परीन इतले यत्न करता ताची तुका किंमत ना. आता हांव सांगता तें आयक. पांडवांक सोंपयल्या खेरीज म्हज्या आंगा वयलें कवच हांव काडचो ना, अशें हांव तुका आतांच उतर दिता.’ हें सगळे मनात धरून द्रोण आयज लडायेक भायर सरिल्लो. सुरवाती सावन व्हड नेटान तो पांडवाच्या सैन्याचो नाश करीत सुटलो. मत्स्य देशाचो राजा विराट द्रोणाक आडावपाक फुडें आयलो. दोगांयची काय वेळ लडाय जाली. पूण विराट द्रोणा मुखार तिगलो ना. द्रोणान सोडिल्ल्या एका बाणान ताचो जीव गेलो.

द्रोणाक मागीर द्रुपदाच्या नातवान आडायलो. पूण द्रोणान ताका चड संदूच दिवंक ना. आपल्या बाणान द्रोणान ताचोय जीव घेतलो. द्रोण आयज कितें तरी मनांत थारावन लडायेक भायर सरला हें कृष्णाच्या लक्षांत आयलें. द्रोण अशीच लडाय करीत रावत जाल्यार आयजूच पांडव सैन्य काबार जातलें अशें ताका दिसलें. ताणें भीम, अर्जुन आनी युधिश्टीराक आपले कडेन आपयले आनी सांगलें, भीमा, तू मोठ्यान ‘अश्वत्थामा मेलो, अश्वत्थामा मेलो’ अश्यो आड्ड्यो मारीत नाचूंक लाग. तुज्यो आड्ड्यो कानार पडत‌कच द्रोण हातांतले शस्त्र सकयल दवरतलोच. अर्जुना, तूं ती संद सादोवन द्रोणाचेर बाण सोडून ताका मारतलो, कळ्ळे? युधिश्टीरा भीम जें आड्डता तें खरें काय कितें हें एकाद्रे द्रोण तुका विचारतलो. तेन्ना तुवें हय म्हणपाचें. ना जाल्यार ताका खरें सांगपाक वचशीत! तुमकां ह्या झुजांत जर जैत मेळूंक जाय जाल्यार द्रोणाक मारले बगर गत्यंतर ना. तेन्ना हांव सांगता तशें करात. अर्जुन आनी युधिश्टीराक कृष्णान सांगलें तें बरें मानवलें ना. पूण कृष्णान तांकां निमाणी कशें तरी तयार केलेच.

कृष्णान सांगिल्ले येवजणे प्रमाण, भीमान मागीर अश्वत्थामा मेलो, अशी व्हडल्यान आड्डी मारली. ते सरशी थंय आशिल्ल्या पांडवांच्या सैनिकांनीय ‘अश्वत्थामा मेलो’ अश्यो आड्ड्यो मारपाक सुरवात केली. द्रोणाच्या कानार त्यो आड्ड्यो पडल्यो. ताका सुन्न जालें. आपणें आयकलां तें ताका खरें दिसलें ना.

(फुडें चलता)

अनिल नायक

९०४९०७९७८९