भांगरभूंय | प्रतिनिधी
जायते फावटी आमी आमचें बळ, आमी कितें करतात वा भौशीक नदरेंतल्यान माचयेर सादर करतात ताचेर अवलंबून आसा म्हण चुकीचो समज घेवन जियेतात.
राॅयस्टन, तुका सगळींच बरो म्हणटात. तुज्या गुणांची तुस्त गायतात. तूं तांकां, तुज्या डॅडीन विदेशांतल्यान हाडलल्यो वस्तू दिता काय कितें? आमचे काॅलेजींतूच पळे. प्राचार्य तें माली मेरेन तुका वाखाणटात. तुका मान दितात. तुमचो कितें तरी ‘हिडन एजेंडा’ आसा.” अशें म्हणून राॅयस्टना सांगाताक शिकपी ताका थोमणे मारतालीं. राॅयस्टन तांचें नेणारपण पळेवन ओगीच रावतालो. खरें म्हळ्यार राॅयस्टनाचें जिवितूच वेगळें जाल्लें. सदांच खालतिकायेन जियेतालो. काॅलेजींतूच न्हय, आयज तो एके कंपनींत वावुरता. थंय पासून मॅनेजर तें प्यून मेरेन ताचे वागणुकेची तोखणाय करतात.
खालतिकाय म्हणटच थोड्यांक असक्तायेची याद येता जावंक पुरो. खालतिकायेन जियेल्यार दुसरो आमचो फायदो घेता, अशेंय साबार जणांचें मत. खालतिकाय आपणायल्यार मनशाची वाड जायना, अशेंय एक तर्का- आडचें चिंतप. हें सगळें नियाळ्ळ्यार खालतिकायेचो नीज अर्थ आमकां मेळुंक ना, अशें दिसता. खालतिकायेन जियेवप म्हळ्यार दुसऱ्यांच्या चेपणा खाला जियेवप न्हय आनी ‘हय सायबा, तुजेंच सारकें’ असली वृत्ती आपणावप न्हय. परतेंच जाल्यार खालतिकाय, स्वताचो मान राखपाचेर आदारून आसता. आमी आमकांच मान दितात तेन्ना आमच्या गुणांची जाणविकाय घेवन आमी जियेतात. आमी आमकांच दिल्लो मान आनी खालतिकाय हांचो सुमेळ जावन, आमच्या गुणांची तोखणाय जाता आनी मानून घेवंक आमकां बऱ्याक पडटा.
जायते फावटी आमी आमचें बळ, आमी कितें करतात वा भौशीक नदरेंतल्यान माचयेर सादर करतात ताचेर अवलंबून आसा म्हण चुकीचो समज घेवन जियेतात. असले परिस्थितिंत खालतिकायेक आनीक जागो ना. खालतिकाय आमकां मानान आनी एकात्मीकरणान जियेवंक आदाराची जाता. भायल्या देखाव्याचो पुरावो गरजेचो न्हय. खालतिकाय आनी हट्टीपण सांगाताक वचनांत. खालतिकाय हट्टीपणांतल्यान भायर सरुंक बळ दिता. हट्टिपण, ‘आमी कितें तरी करुंक जाय तशेंच दुसऱ्यांची गरज कितेंय आसूं, ताची पर्वा आमकां ना’, असलो हेतू मनांत दवरून जियेवंक बळ दिता. दुसरे वटेन खालतिकाय दुसऱ्यांच्यो गरजो समजून घेवंक तांच्या आदाराक पावंक बऱ्याक पडटा.
आव्हानां जिणेचो एक भाग. तीं जिणेचो अर्थूच बदलूंक शकतात. आमचे जिणेचे सुरक्षेचो प्रस्न निर्माण करतात. तरेकवार ताळण्यो मनांत निर्माण करतात. असले परिस्थितींत आमचे बरे वागणुकेचेर पासून धांपणें पडूंक शकता. खालतिकायेन जियेतलो मनीस ह्या आव्हानां कडेन एके वेगळेच नदरेन पळेता. आव्हानां आयलीं म्हणटच निराशी जायनासताना, आपल्या मनाची थिराय सांबाळटा आनी आव्हानांक फुडो करता.
आयज आत्मकेंद्रीत जावंची ताळणी आमकां जायत्या जणांक येवंक शकता. ‘म्हाका दिसता तितलेंच खरें,’असली वृत्ती आपणावन दुसऱ्यांचे चिंतपाचे तांकी कडेन आमी आडनदर करतात. असल्या वेळार खालतिकायेचो गूण आमकां दुसऱ्यांक मानून घेवंक आनी आयकूंक आमंत्रण दिता. दुसऱ्यांच्या काळजांनी घर करपा इतली तांक खालतिकाय आपणायतल्याक आपो-आप उत्पन्न जाता.
हें सगळें वेव्हारांत घालूंक आमकां उक्तें मन, आमच्या आनी दुसऱ्यांच्या बळाची जाणविकाय ह्यो गजाली गरजेच्यो. आमकां, म्हळ्यारूच आमच्याच विचारांक, चिकटून रावपाचें सोडून दिवन विशाल नदर आपणावंक खालतिकाय एक मोलाचो वांटो घेता. अशें जाल्यार, खालतिकाय आमची करून घेवपाचें आव्हान आमी कित्याक स्विकारचें न्हय?
– जॉन एम्. आल्फोंसो, कार्मेलीत,
(लोलयें)
7666519837
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
