काणी काणी कोतवा-46

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

चिमण्यो आनी माकड

एका रानांत एक व्हड झाड आशिल्लें. त्या झाडाचेर एके चिमणेचें जोडपें रावतालें. तांचो दोगांयचो एक ल्हानसो घोंटेर आशिल्लो. जातूंत तीं दोगांय माये-मोगान आनी उमेदीन रावतालीं.
ते दीस, पावसाचे आशिल्ले. घोग्यांनी पडपी पावसान त्यो दोगूय चिमण्यो चिप्प भिजिल्ल्यो. पावसा पसून स्वताक वाटावपा खातीर तीं दोगांय बेगबेगीन उडत घोटेरांत येवन बसलीं. त्या दोगांयनी आपापलें आंग बरेंऽऽ सुकयलें आनी तीं एकामेकाची उब घेत एकामेकाक तेंकून घोटेरांत बसलीं.
पावस थारपाचें नांवूच घेनासलो. झडत आशिल्लो. ताका लागून त्या रानांतलीं सगळीं सवणीं, जनावरां आपापल्या घोटेरांनी सुशेगात आशिल्लीं. मात एक माकोड त्या उटंगराच्या पावसांत वाटावपाक खंय तरी आलाशिरो मेळटा काय म्हणून त्या पुराय रानांत कुडकुडत भोंवतालो. भोंवता भोंवता तो चिमणेचो घोंटेर आशिल्ल्या झाडा म्हर्‍यांत पावलो. तें झाड बरेंऽऽ उंच आशिल्लें आनी ताच्यो खांदयोय जळींमळीं गच्च पानांनी पातळिल्ल्यो. ताका लागून त्या झाडाच्या मुळांत पावसाचें उदक पावूंक नाशिल्लें. थंय सुकें आशिल्लें. थंय सुकें आसा तें पळोवन माकड येवन थंय बसलो. माकोड पुराय भिजिल्लो आनी तो थंडेन कुडकुडटालो. वयर चिमणेचें जोडपें कितें तरी खातालीं. इतल्यान तांची नदर त्या कुडकुडपी माकडाचेर गेली.

तो माकोड बरो घटमूट आनी भुरगोय आशिल्लो. तो सक्षम आसून लेगीत तांणी स्वता खातीर कांयच करून दवरूंक नाशिल्लें. तो हांगा-थंय फकत हेडटालो. त्या माकडाची अवस्था पळोवन चिमणेच्या जोडप्याक ताचें चुरचुरें दिसलें. त्या दोगांयनी माकडाक घर करून दिवपाचें थारायलें. तांणी खंयच्यान तरी एक कपडो सोदून हाडलो आनी तो दोन खांदये मदीं हाडून उडयलो. माकडाक सुशेगाद ताचे पोंदाक रावपाक मेळटली अशी सुवात थंय त्या दोगांयनी केली आनी सकयल वचून त्या माकडाक त्या घरान रावपाचो सल्लो दिलो. तांच्या त्या सल्ल्यान माकडाक तीं आपलो अपमान करता अशें दिसलें. चिमण्यो इल्ल्योश्यो आसून लेगीत तांचे कडेन घर आसा आनी आपल्या कडेन ना म्हणून तीं आपलीं फकांडां करतात अशें त्या माकडाक दिसलें. ताका त्या दोगांयची खूब तिडक मारली. तांणी त्या रागाच्या नेटान तो खांदयांचेर उडयिल्लो कपडो काडून शेवटून पयस मारलो आनी कुशीक आशिल्लें त्या चिमण्यांचें झाडूय मोडून उडयलें. उपरांत तसोच तो पावसांत भिजत थंयच्यान तिडकीन गेलो. हांगा चिमण्यांच्या जोडप्याक खंयच्यान त्या मुर्ख माकडाची मजत केली हाचो पश्‍चताप जालो आनी तीं दोगांय आपल्या खातीर नवें घर बांदपाक रमलीं.

देख: मुर्खांक केन्नाच सल्लो दिवचो न्हय. अशें केल्यार आमी स्वताचेंच लुकसाण करून घेतलीं. ताका लागून असल्या मनशां कडल्यान आपणें पयसूच रावप.