चवथ पावली लागीं

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

सगल्यांक सांगीन दिसता, की तुमी चिकण मातयेचीच मूर्ती विकत हाडात, प्लास्टर आॅफ पॅरिसाची न्हय. ते मुर्तीक लागून पर्यावरण दुशीत जाता.

जशी जशी चवथ लागीं पावता, तशी सगल्यांत पयलीं तयारी सुरू जाता ती घराक रंग मारपाची. भायर पावस आशिल्ल्यान घरांत भितर सगले रंग मारतात. सरभोंवतणचो वाठार नितळ करतात. बाप्पाचे पुजेचें सामान, मखर, माटोळी माळ्या वयल्यान काडून ती नितळ करतात. मागीर सगले भुरगे पापेलांव, थर्माकोल, सनमायका घेवन मखर, माटोळी सजोवपाक लागतात. सजावट करतात. देखावे करतात. ते खातीर आठ दीस पयलींच तयारेक लागचें पडटा. आयची तरणाटी पिळगी, भुरगे खूबच हुशार, कामाक सामके वाग. मखराचें रंगकाम, नक्षीकाम, क्राफ्ट पेपर कापप, तो दसोवप हातूंत तांचो हात धरपी कोणूच ना. मखर पळोवन तांच्या हाताची कुशळटाय, कला कळटा. 

माटोळेची सजावट करपाक रानांत मेळपी तरेकवार रानवटी फळां, वनस्पती, फुलां, झाडांच्यो ल्हान खांदयो, आंब्याचे टाळे हाडपाक तरणाटी पिळगी रानांनी वता. शारांनी तें बाजारांत विकत मेळटा. अर्थांत ताचें मोल खूब आसता. माटोळेक दुर्वा बांदपाची परंपरा पयलीं सावन आसा. बागायतदार, शेतकार तरेकवार फळां पिकयतात, तीं माटोळेक बांदतात. केळ्यांचे घड, सुपारेचें शिंपटें, पांच नाल्लाची पेंड माटोळेक सोबून दिसता. दुर्वा, शमी, बेल, आघाडो, तुळस, रुई, केवडो चवथी निमतान मनशाचे जिणेंत येता. तांचो मनीस जाती कडेन घट संबंद जोडिल्लो आसा. सगल्या फळां, फुलां, पानांनी वखदी गुणधर्म आसात. ही आमच्या देशाची गिरेस्तकाय. 

माटोळेक चारुय वटेन आंब्याचे टाळे आनी मदीं एक टाळो लोंबयतात. हाका शुभ प्रतिक मानतात. सगल्या सामानान माटोळी भरगच्च भरता. तिका चारुय वटेन धवेफुल्ल कागदी जायेचे पोड लायले आनी लायटीची रोशणाय केली काय बाप्पाची पुजेची कूड वा साल सामकें झगमगून वता.

माटोळी ही चवथीची खासीयत. माटोळी म्हणचे चवथ अशें गांवांनी समीकरणूच जालां. बाप्पाच्या निमतान लोक आयदनां, कपडे, फर्नीचर विकत हाडटात. ते खातीर कांय लोक खास पणजे अश्टमीचे फेरयेक वतात. नव्या फर्नीचराक लागून घराचें रुप बदलून वता. वातावरण प्रसन्न जाता. बायलां आठ दीस पयलींच मोदक, नेवऱ्यो, शेंवयो करपाक लागतात. बरींच बायलां केन्नाच बाजारांतल्यान नेवऱ्यो, लाडू, शंकरपाळीं बी विकत हाडीनात. तीं एकमेकांगेर नेवऱ्यो, लाडू करपाक वतात. सगलें खेळीमेळीच्या वातावरण चवथीची, आंगवणीचे सत्यनारायण पुजेची तयारी करतात. चलयो, बायलो फुगडी पाठ करतात. भुरगे घुमट आरतीची  येसाय मारतात. 

बाप्पा देड, पांच, सात, णव, इकरा आनी एकवीस दिसां खातीर भक्तांच्या घरांत येता. पूण ताची येवपाची तयारी दोन म्हयने पयलींच सुरू जाता. सगल्यांक सांगीन दिसता, की तुमी चिकण मातयेचीच मूर्ती विकत हाडात, प्लास्टर आॅफ पॅरिसाची न्हय. ते मुर्तीक लागून पर्यावरण दुशीत जाता. गणरायाचें उदकांत विसर्जन केले उपरांत ताची दुसरे दीस विटंबणा जाता. हें पळोवन दुख्ख भोगता. तशेंच कोणेच बाॅम्ब, माराण चड लावचे न्हय. तांच्या आवाजाचो त्रास जाण्ट्यांक, भुरग्यांक, दुयेंत मनशांक जाता. अंदूंची चवथ सगल्यांक खुशालकायेची वचूं. 

सिद्धी तिळवे