भांगरभूंय | प्रतिनिधी
अचकीत काळजाचो आताक येवन बाबा देवाघरा गेलो. ह्या कठीण समयार तिणें धीर सोडलो ना. आमकां धीर दिवपाक तिणें काळीज घट केलें.
म्हजी आई संवसाराक अंतरून काल १६ आॅगस्टाक बारा दीस जाले. पावला कणकणी तिची याद येता. म्हजी आई उंडीर- बांदोडेंची. पांच भांवडांतली दुसरी. आई चड शिकूंक नाशिल्ली, पूण संवसाराचें सगलें गिन्यान तिका आसलें. ल्हानपणांत ती आज्या वांगडां शेत रोंयताली, गोरवां चरोवपाक व्हरताली, दूद काडटाली. घरकामांत आनी रांदपाक तर ती सामकी फिशाल.
लग्न जावन ती म्हापशें शारांत येतकच तिका शारांत थिरावपाक सुरवेक खूब त्रासाचें गेलें. पूण ल्हव- ल्हव सगले रितीरिवाज ती शिकली आनी बरे तरेन संवसार थाटलो. आमी सात भांवडां. म्हज्या बाबान भाजी, फळां, चवथीचो बाजार करून आमकां ल्हानाचे व्हड केले. आई पापड करून विकताली आनी बाबाक आदार करताली. म्हज्या ल्हानपणांत तिणें कितल्योश्योच ख्यास्ती खाल्ल्यो तें आमी पळयलां.परिस्थीती बिकट जावनूय ताठ मानेन तिणें आमकां जगपाक शिकयलें. आपलीं सगलीं भुरगीं बरीं शिकचीं आनी व्हड जावचीं हो तिचो हावेस. आमचें म्हापशेंचें घर दोन कुडींचें, तरी थंय खूब सोयरीं-धायरीं आसतालींच. मिलाग्र सायबिणीचें फेस्त, बोडगिणीची जात्रा, शिरगांवची जात्रा ह्या सारक्या दिसांनी तर आमगेर सोयऱ्यांची खेट. आई तांची उठबस बरी करताली. वेगवेगळे जिनस करून ती तांकां वाडटाली. गिरेस्त मनान, म्होंवाळ उतरांनी ती सगल्यां कडेन बरी वागताली. गरजेवंतांक आदार दिताली. वाड्या वयलीं सगलीं तिका काकी म्हणटालीं. म्हज्या इश्टींणीक तर तिणें केल्लें रुचीक खतखतें, अळम्यांचें तोंडाक खूब आवडटालें. पणसाचें धोणस ती सगल्या वाड्यार पावयताली.
कश्ट करून, पयश्यान पयसो पुंजावन तिणें आमकां बरें शिक्षण दिलें. घराब्याच्या फुडाराची तिका सदांच खंत. आपल्या धुवांचो फुडार कसो जातलो हो हुस्को आमी तिच्या दोळ्यांत पळयतालीं. पूण बरें शिक्षण मेळिल्ल्यान आमी सगलीं स्वताच्या पांयांचेर उबीं रावलीं. नोकरी, वेवसाय करूंक लागलीं. भुरगीं व्हड जावन नोकरी, वेवसाय करता तें पळोवन ती खुशाल जाताली. दोन धुवांचें लग्न करून ती धादोशी जाल्ली. अचकीत काळजाचो आताक येवन बाबा देवाघरा गेलो. ह्या कठीण समयार तिणें धीर सोडलो ना. आमकां धीर दिवपाक तिणें काळीज घट केलें. म्हणटा म्हणटा जांवय, सुनो, नातरांनी घर भरलें. बाबान जागो घेवन दवरिल्ल्यान म्हज्या भावांक नवें घर बांदपाक खूब आदार जालो. नव्या घरांत तीं सुखावली.
फाटलीं चार- पांच वर्सां तिची याद अंधूक जाल्ली. ती मनशां वळखूंक विसरताली. देवा दयेन तिका कसलेंच दुयेंस नासलें. आपलीं सगलीं कामां ती करताली. जाण्टी जाल्ल्यान तिचे कडेन कामांय सारकीं जायनासलीं. म्हजे भाव तिका कसलेंच काम करूंक पातयेनासले. पूण देवाक जाय तेच जाता. फाटल्या दिसांनी बरी ना जावन पंदरा दीस हाॅस्पिटलांत उरली आनी श्रावणांतल्या पयल्या सोमारा ती देवाघरा गेली. तिच्या यादींनी दोळे अचकीत भरून येतात. भुरगेपण ते आतां मेरेनच्यो सगल्यो यादी ताज्यो जावन तातूंतच जीव घुस्पून उरता. देवीच्या रुपांत हांव तिका पळयतां आनी अचकीत हात जोडटात. आमी सगलीं एक दीस वचपाचींच आसात. पूण आई ती आई. तिची सुवात कोणूच घेवंक शकनात. तिच्या आत्म्याक शांती मेळूं हीच परमेश्वरा कडेन प्रार्थना.
– सौ. अरुणा राजेश पाटणेंकार
सुधा काॅलनी – दिवचल
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
