भांगरभूंय | प्रतिनिधी
उपनिषदांतल्यान गायचें मांस खावपाचो उल्लेख आसा. याज्ञवल्क्या सारको तत्वगिन्यानी गायचें मांस गोड लागता अशें म्हणटना मेळटा पूण उपनिषदांतच गायचें मांस खावप बरें न्ही असोय उल्लेख मेळटा. तांदळाचें व्हडपण सांगपी रुशींचो आंकडो वाडपाक लागिल्लो. “ओदनमुदब्रुवते परमेष्ठी वा एषः” म्हणल्यार “तांदूळ परमेश्वराचें रूप आसा” अशें हो मंत्र सांगता. हो मंत्र चड करून जेवपाच्या वेळार म्हणपाचो आसा हे आमी मतींत दवरूंक जाय. जेवता-खाता ताचो परिणाम विचारांचेर जाता अशेंय कांय जाण म्हणपाक लागले. “आहारशुद्धे सत्वशुद्धि” असो विचार सगळ्याक जावपाक लागलो. वेग-वेगळे खावपाचे प्रयोग जावपाक लागले. फकत मांसाहार खावन बुद्धी बरी जायना तर तांदूळ आनी मांस हे दोनय खाल्ल्यार बुद्धीक तेज मेळटा अशेंय कोण म्हणपाक लागले. अशे तरेन सवकास सवकास मांसाहारा कडल्यान वनस्पती आहारा कडेन चडांत चड वचपाक लागले.
जी नवी दिक्षा दिवपाची जें नवें व्रत दिवपाचें तें सामकें उक्तेपणान सांगपाचें हो सदचो ध्येयवादी मनशांचो नियम हांगा दिसता. तांदूळ म्हणल्यार देव, तांदूळ म्हणल्यार परमेष्ठी. तांदूळ देव दितलो, सगळें कितें तें मेळटलें अशें मंत्रांतल्यान सांगपाक लागले. गायचें दूद तूप हाचें म्हत्व ह्याच वेळार वाडोवपाक लागले. मांसानूच आयुश्य वाडटलें अशें ना. हें तूप म्हणल्यार आयुश्य, हें तूप म्हणल्यार सगळें कितें तें. तूप खायात. देवांक तूप आवडटा. “आयुर्वै घृतम” अशें म्हणणें सगळ्याक जावंक लागलें. तुपाचें आनी तांदळाचें व्हडपण अशे तरेन मांसाहार बंद करपी लोक वाडयताले.
मनशाचें मांस खावपाचें बंद जालें. गायचें मांसय सुटलें पूण हेर मांस खावपाचें सुटलें ना. गायचें व्हडपण कळ्ळें पूण बोकडाचें मांस कित्याक खावचें न्ही, बोकडेचें मांस कित्याक खावचें न्ही हें मनशाक समजलें ना. बोकड्यो, मेंढरा ताका पोसची पडटालीं. दुदा खातीर, लोकरी खातीर त्यो पोंसच्यो पडटाल्यो. पूण बोकड, बकरे हांचे कितें करपाचें? मनीस तांकां खावपाक लागलो, तांचें हवन दिवपाक लागलो. देवांक तांचे बळी मेळपाक लागले. जे तरेन बकरे, बोकड तशेंच भारतांत हरणां व्हड प्रमाणांत आयजय दिसतात. पयलींच्या काळांत आमचो देश हरणांनी भरिल्लो आसतालो. शेतकामत्यांक हरणां कडल्यान त्रास जाताले जावंये. मांसाहार उणो जावन मनीस शेतकामा कडेन चड लक्ष दिवपाक लागलो. हरणांक मारप हो राजाचो धर्म जालो. शेताचें रक्षण करप हो राजधर्म आशिल्लो. राजा हरणांची शिकार करपाक वताले. हरणाचो प्राण घेवप हो तांचो हेत नाशिल्लो पूण तो तांचो राजा ह्या नात्यान धर्म आशिल्लो. शेती सांबाळपा खातीर ताका हो धर्म पाळचो पडटालो. हरणाची शिकार केल्या उपरांत हरणाचें मांस राजान खावंक जाय आशिल्लें. जिबे खातीर ताणें आनी कोणाक मारूंक जायनाशिल्लें. त्या हरणाचें मांस राजान पवित्र मानचें आनी तेंच खावचें.
(फुडें चलता… )
मूळ लेखकः पुज्य साने गुरूजी
अणकारः पांडुरंग नाडकर्णी
पांडुरंग नाडकर्णी
9326139252
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
