गिजबुजी आनी शेतकार

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

विन्सेंत नांवांचो एक शेतकार आसलो. तो सकाळ – सांज आपल्या शेतांत वावुरतालो. त्या शेतांत मदींच गिरबुजेन घोंटेर बांदलो. कांय दिसांनी तांतयां घालीं. तांतयां उबेलीं ल्हान धाकटुल्या गिरबुजां पिलांचो जल्म जालो. तीं आवय सांगांतान खोशी आसलीं. दीस अशेच सरलें. शेतांतलीं कणसां भांगरा वरी पिंकलीं. लुवणींचो वेळ आयलो. सगळो लोक लुवणेक लागलो.
पिलांनी आवयक म्हळें – मम्मा, आमकां उडपाक जाय.
इतले बेगीन न्हय पोरांनो, तुमी अजून ल्हान आसात. शेतकार अजून लुवणेक लागूक ना. गिरबुजेन म्हणलें.
एक दीस शेतकार आपले घरकान्नीचे लागीं उलयतना पिलांनी आयकलें – आमी आतां शेजाऱ्यांक आपोवन लुवणीं करुंक जाय.
पिलांनी परतून गिरबुजेक सांगलें – मम्मा, आयज रातीं आमी उडूया ?
आतां न्हय पोरांनो, शेतकार आतांच येवचो ना.
पूण दुसरेय दिसा शेतकार लुवणेक पावलो ना. आवयचीं उतरां खरी जाल्लीं.
“हांव म्हज्या शेजाऱ्यांक आपोवन हाडटा. ताचे कडल्यान शेतांची लुवणी करता”. शेतकारांची उतरां पिलांनी आयकलीं. हे वेळार पिलांक उडून वच्चें अशें जालें.
पूण तांचो भरवंसो आपले आवयचेर आसलो. सुसेगाद रावात. परतून एकदां आवयचीं उतरां खरी थारलीं.
‘फाल्यां हांव म्हज्याच हातांनी शेतांची लुवणी करतलों”. हीं शेतकारांची उतरां आयकून गिरबुजेन पोरांक म्हळें
उडात, भुरग्यांनो आमी हें शेत सोडपाचो वेळ आयलो. भुरगीं भुर्र करुन उडलीं…
देख : दुसऱ्यांचीं मजत घेवप चुकीचें न्हय. पूण तुमकां काम सुरू करून वेळार सोंपोवंक जाय जाल्यार तुमी स्वता ती जापसालदारकी घेवंक जाय.

वर्धा खांडेपारकार
98220 72928