भांगरभूंय | प्रतिनिधी
फाटल्या आयतारा संपादप्यांच्या भेस भाशे बद्दल बरयल्लें. संपादप्यां भितर बा. द. सातोस्कार हे पुडवेंकार. तोपी घालपी न्हय, पूण खादी जाकीट (काॅटन, सिल्क न्हय) घालपी. तांचे कडेन उलोवपाची संदय भुरगेपणात म्हाका मेळिल्ली ती तांची धूव वृंदा श्रीनिवास गांवकार हांचे कडेन तांचो अदीं मदीं राबितो आसतालो म्हणून. वृंदाताई थोडें भोव लिखाण करपी. तांणीच म्हाका पयले फावट आकाशवाणी दाखयली. माधव गडकरी हांचीय वळख ल्हानपणात जाल्ली. तेच न्हय तेन्नाचे, उपरांतचे संपादपी लक्ष्मीदास बोरकार, चंद्रकांतबाब केणी, चंद्रकांतबाब घोरपडे, उदयबाब भेंब्रे, सुरेशबाब वाळवे हे भौशीक कार्यावळींक, राजभवनाचेर वतना सफारी सूट घालपी. सदचो तांचो भेस सादोच शर्ट आनी पँट, टी शर्ट न्हय. नारायण आठवले हांची खांद्याक लायिल्ली झोळी बाजारांतय फिरताली, लोकविश्वासा खातीर. ‘गोमन्तक’ दिसाळ्याक नामना मेळोवन दिवपा पासत केल्ले सनसनाटीन तांकां बंदखणी मेरेन व्हेलें. आदल्या सचिवालयांतल्या विधानसभाघरांत गांधी तोपी घालून ते गॅलरींत पाविल्ले. तांच्या माफीनाम्या पासत. राजभास कोंकणी खातीर, गोंयांक राज्य पावंडो मेळोवपा पासत पयलींचे आमदार उदयबाब भेंब्रे हांणी केल्लीं भाशणां यादींतलीं. तीं पुस्तकरूपान वाचपाक मेळत व्हय?
गोंयच्या साडेतीन दसकांचे पत्रकारितेंतच न्हय राजभास कोंकणीतलें पयलें दिसाळें ‘सुनापरान्त’, उपरांत ‘भांगरभूंय’ जल्माक घालपी म्हालगडे पत्रकार म्हणून उदयबाब हांचो वावर मोलादिक. तांचोय जिणेगौरव सरकारान करचो. ‘सुनापरान्ता’च्या जल्मा वेळारच न्हय गरज पडली तेन्ना संपादपी, मुखेल संपादपी, संचालकपदांचो भार माथ्यार घेतलो. ‘पिंपळा पेडार’ ह्या तांच्या स्तंभातलें लिखाण पुस्तकांतल्यान तिगयल्यार फुडारांतलीं देस, राज्यांतल्यां झुजांय
जैत मेळोवपाची वाट दिसतली. चंद्रकांतबाब, उदयबाबान आपली व्हडवीकाय केन्ना सांगली ना, पूण गोंयच्या पत्रकारितेच्या इतिहासांत, तांची पत्रकारिता कितें हाच्यो नोंदी आदले मुख्यमंत्री मनोहर पर्रीकार हांच्या विधानसभेन केल्ल्या भाषणांनी आसात. दोगांकय हेर भोवमान मेळ्ळ्या आसत, पूण तांच्या समाजमनाचो आरसो जावन केल्ल्या वावराची तोखणाय जावपाक जाय.
हेर दिसाळ्यांचे जल्म गोंयचे राजधानीत पणजेंत जाले तरी ‘राष्ट्रमत’ दिसाळ्या वरी ‘सुनापरान्त’ दिसाळ्याचो जल्म मठग्रामात जालो. उद्येगपती दत्तराजबाब साळगांवकार हांचे बाबा वासुदेवबाब हे कोंकणीमोगी. तांचे यादीक, राजभास कोंकणीक बळगें दिवपाक 13 मे, 1987 (बुद्धपौर्णिमा) दिसा ‘सुनापरान्त’ दिसाळें जल्मलें.
आधुनिक वेब छापणावळ यंत्र, कंप्युटर युग घेवन आयिल्ल्या ‘सुनापरान्त’ दिसाळ्याच्या दिसपट्ट्या वावराक ‘राष्ट्रमत’कारां बराबर ‘राष्ट्रमता’चे कर्मचारी प्रमोद प्रभुगांवकार, अनिल पै आनी हेरांचो मुखेल वांटो आशिल्लो. कोंकणी भाषा मंडळाचे बाबली नायक, कोंकणीमोगी प्रकाशबाब थळी हांचो सांगात चंद्रकांतबाबांक मेळ्ळो. साळगांवकार कंपनीचे तेन्नाचे वेवस्थापक सुरेशबाब काकोडकार, राजेश भाटीकार मजतीक आशिल्ले. उक्तावणाच्या उपरांत प्रशिक्षणार्थी प्रकाश वामन कामत हे पणजे प्रतिनिधी जाले. उपसंपादपी म्हणून वावर करतना कंप्युटराक खावड दिवपा खातीर हेर लिखाण कशें करप तें चंद्रकांतबाब, प्रकाशबाब हाणीं आमकां शिकयलें. उदयबाब, ज्ञानपीठकार रवींद्र केळेकार, दामोदर मावजो, साहित्यिक पुंडलिक नायक आनी हेमा नायक, मीना काकोडकार, दत्ता दामोदर नायक हांच्या लिखाणांतल्यान ‘सुनापरान्त’ व्हड जालें. कंप्युटराक खावड जाय म्हणून ‘सन्मित्रा’ ह्या टोपण नावान केल्लें आमचें लिखाण पुस्तक रूपान येवचें अशें पत्रकार, कोंकणीमोगी प्रो. हरिश्चंद्रबाब नागवेंकार सदांच सांगतात. आमचो एकच प्रश्न एक पुस्तक छापल्यार नामना मेळटा? सन्मित्राचें बायलांच्या संवसारांत आनी गरजे प्रमाण केल्लें लिखाण अस्तुरेकच उस्तुऱ्यांय गेल्लें आसत, पूण आमकां फुडाराक उपेगी थारलें, साबार भोवमानय अस्तुरेनच दिले. विखुरिल्ल्या पत्रपानांनी पत्रकारितें वांगडा आशिल्ल्या मैत्रिणींची, पत्रकारितेंतल्या अस्तुरेक जावपी जांचाची म्हायती दिवपाचे येत्न जातले, चुको जाल्यार, शेणल्यार, विसरल्यार रागार जावचें न्हय.
‘सुनापरान्तां’त रातीं सुरवेक उसरां मेरेन रावचें पडटालें. ‘पुनव’ नेमाळ्याचे संपादपी, लिखाणातल्यो चुको दाखोवपी सुरेशबाब काकोडकार हांच्या घरच्यांची तेन्ना वळख जाली. तांची घरकान्न मिनाबाय लेखा अधिकारी, तांचे अणभव काणयो, कादंबरीतल्यान एकादरे फुडारांत वाचपाक मेळत? सुरबूस जेवण करपी मिनाबायची आवय माई, आमचीय माई जाल्ली. घरा गेल्लेवेळार काणकोणच्यो खबरी सांगताली. तांच्या रेसिपींची बांदावळ जायत?
फकत स म्हयने सुनापरान्तांत उपसंपादपी, बरेच वेळा पणजे, मडगांव. काणकोण, वास्को मेरेन भोंवचेंय पडलें मुलाखती घेवपा पासत. मुलाखतींचो हिशोब केन्ना दवरलोच ना मागीर पाचशेंचे हजार कशे जातले? विखुरिल्लीं पानां आसात तीं बांदल्यार वाचपी मेळत? वाचप्यां बगर दिसाळीं कशीं तिगतलीं? आयज तर मोबायलार वाचतना कोट्ट्यधीश मेळटात, काणयो आयकून हेरांकय करोडपती जावचें दिसता. सोंपें तें? सोंपो एकठांय करपा इतलें? विचार करून जाप दियात.
चूक जाल्यार चूक जाल्या म्हणून रोखड्या रोखडें मेकळेपणान सांगल्यार मेमो पसून सुटका जाता, माफी मागल्यार बंदखणय पयस उरता, पूण कोर्टाची पायरी कांय वेळार चुकना. हें घोरपडे सरान दाखोवन दिलें. ते पुण्याचे, आपूण लोकमान्य टिळकांच्या ‘केसरी’ दिसाळ्याच्या कदेलार बसून आयलां अशें सांगपी. तांचे परंपरेतल्या काणयांनी, प्रशिक्षणांतल्यान आयचे, कालचे, आतांचे संपादपी, कार्यकारी संपादपी, पत्रकारय घडले. तांचे बराबरीन ज्येष्ठ पत्रकार जयंत संभाजी हांच्या मार्गदर्शनांतल्यान आमीच न्हय तर गंगाराम म्हांबरे, राजेंद्र देसाय, परेश प्रभू, महेश दिवेकार, प्रकाश कुर्डीकार, रामनाथ पै रायकार, बिंदिया च्यारी व्हड जालीं. बरेच व्हडा पावंड्यार, दुसऱ्या दिसाळ्यांनी पावले.
कशे आशिल्ले ते दीस? विखुरिल्ल्या
पत्रपानांनी त्या दिसांच्यो यादी फाटीं फुडें आसतल्योच.
सुहासिनी प्रभुगांवकार
9881099260
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
