भांगरभूंय | प्रतिनिधी
फुलाचें फुलप हें कितलें सुंदर. एक ल्हानशे कळयेंतल्यान एक सुंदर फूल जल्माक येता. तें ल्हवू ल्हवू फुलता. ताचे भोंवतणी भोंवरे, फुलपांखे भिरभिरपाक लागतात. ताचे रंग सगळ्यांक पिशें लायतात. तें धोलता, वाऱ्याच्या सांगातान जणू गितूच गायता. आपल्या देंठाक घट्ट धरून पानांच्या सांगातान तें आपलें अशें जग तयार करता.
ल्हान भुरगेंय अशेंत फुलता आपल्या जल्मा सावन. निकतेंच दोळे उक्ते करून पळयत आसता तें भोंवतणचें जग. आपल्या बिटबिट्ट्या दोळ्यांनी नव्यो गजाली ल्हवू ल्हवू जाणून घेवपाचो यत्न करीत आसता. मागीर आयकूंक लागता तें भोंवतणचे आवाज. आपूण एकटें ना हें समजूंक लागता, ताका ल्हवू ल्हवू आनी मागीर ताचे फुलपाचे प्रक्रियेंत ताका सांगात दिवपाक लागतात भोंवतणचे लोक, भोंवतणचीं मनशां.
फुलांक फुलतना आदार नाका आसता कोणाचो. उरफाटे तांकां कोणेंय हात लायल्यार तीं बावतात. तांकां कोणेंय सैमीक पद्दतीन फुलपाक दिलें ना जाल्यार तीं जाय तशीं फुलनात. तांकां उदक, सारें, वारें, प्राणवायू जाय आसताच. पूण तो जितलो जाय तितलोच. हिसपा भायर न्हय.
मनशांचेंय तशेंच. तांच्याय फुलपांत तांकां जाय तितलोच आदार जाय आसता हेरांचो. जितलो कमी तितलो बरो, सैमीक नदरेन आपल्याक जाय तशें फुलपाक.
कितली सुंदर प्रक्रिया ही फुलपाची. फुलप म्हणल्यार निखटें व्हड जावप न्हय. फुलप म्हळ्यार सृजन, फुलप म्हळ्यार सौंदर्य. मोगाचे भावनेन फुलप, कोणेंय तोखेयल्यार फुलप, कोणेंय तुस्त केल्यार फुलप, कोणेंय उर्बा दिल्यार फुलप, कोणेंय चर्चा केल्यार फुलप, कोणेंय बेठेंच फुलयल्यार लेगीत फुलप. आनी जितीं जिवीं मनशांच फुलतात अशेंय खंय कोणें म्हळां? आमच्या तर उदकाकय येतात फुलां, सळसळपी, खळखळपी, थंडेच्या दिसांनी ऊब दिवपी, गरज पडल्यान आंगार टप्प करून पडून भानार हाडपींय…
आपल्या हावेसांची जाणविकाय जाली काय फुलता मनीस. ताका जेन्ना सपनां पडूंक लागतात आनी त्या सपनांचे दिकेन तो पावलां मारूंक लागता तेन्ना फुलत वता तो ल्हवू ल्हवू… ताचे शाळेंतलें येस, सर्तींतलें येस, खंयचे तरी कलेच्या मळार गाठिल्लें जैत, खंयच्या तरी खेळांत मेळयल्लें जैत, मदत करत रावता ताका फुलपाक… फुलयत रावता ताचें व्यक्तिमत्व. आनी मागीर तसोच मेळ्ळो एखादो योग्य माळी जाल्यार मागीर आनीक कितें जाय? ह्या सगळ्या जैतांक खोटायत तो आपलें एक विश्व फुलयता… कोणाक न कळपी, कोणाक न सादपी…
मोगाचे पयलेच जाणिवेंत चिप्प भिजता जेन्ना एखादो तेन्ना ल्हवूच कोंबरी फुट्टा ताच्या मनाक. मागीर तो कविता बरयता, गितां रचता, सपनां पळयता आनी फुलत रावता ताचो मोग त्या एका एका ल्हान सान गजालींतल्यान. त्या पयल्या स्पर्शान फुलचें, पयले वेंगेंत फुलचें, पयल्या उम्यांत फुलचें, पयल्या वयल्या मोगाचे ते भावनेन फुलचें… फुलतच रावचें…. मोगाच्या रुखाची खांदी मोडलीच केन्नाय जाल्यार लेगीत हे फुलिल्ले खीण उरतात ताच्या मनाच्या कोनशांत सांसणाचे… केन्नाय ल्हवूच खातखुतल्यो करपाक, यादी फुलोवपाक…
बेठेच फुलोवपीय आसतात थोडे… ते माथ्यार बसयतात, चण्या झाडार चडयतात, फुलयत रावतात एकामेकांक, कोणा कोणाक… आनी मागीर फुलून फुलून फुगो जाता मनशाचो आनी एक दीस ठप्प करून फुट्टा तो चड फुगलो काय… त्या फुलपांतय बावता मागीर तो आनी ताका आदार लागता परत सारें, उदक घालून सैमीक रितीन फुलवपाचो… परत धोलपा गावपाचो…
फुलयत आसता मनीस तरेकवार खीण, दीस, प्रसंग… कोण जात्रा फुलयता, कोण फेस्तां फुलयता, कोण लग्नां फुलयता, कोण शिगमो फुलयता… कोण जल्मदीस फुलयता, कोण लग्न दीस फुलयता, कोण संमेलनां फुलयता, कोण महोत्सव फुलयता… कोण हुर्राकाच्या सिझनांत दोन फूल फुलयता आनी कोण सिझन नासल्यार लेगीत रात दीस फुलयता… कोण रागाच्या भरांत एकामेकांचेरय फुलयता… पूण फुलोवपाक आयकनात कोण… फुलपाचेय रावनात कोण…
फुलपाचे हे म्होंवाळ प्रक्रियेक लागना वेळ काळ, वय आनी असल्यो मर्यादा… मनीस फुलत आसता वेगवेगळ्या आयुश्याच्या वळणांचेर… मोगी म्हूण मोगांत चिप्प भिजतना, निकतोच लग्न जावन संवसार गुंथतना, भुरग्याच्या जल्मा उपरांत पालकत्व निभयतना, इश्टांच्या सहवासांत इश्टागत जगतना, जाणटो जालो तसो परिपक्वतायेच्या म्हालवजार, मनीस फुलत आसता सदांकाळ… दर खीण…
अन्वेषा सिंगबाळ
9923442746
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
