भांगरभूंय | प्रतिनिधी
जल्मांतसून आवय-बापायचो सांगात नाशिल्ल्यान ड्रेक जिविताक सांडिल्लो. आपल्या मामाचे नदरे खाला रावन आयज तो एक रूख जावंक पावलो. मस्तो जाल्ल्यान ताका कोणूच लागीं घेनासले. ताचें भुरगेपण, भुरगेंपण कशें नाशिल्लें अशें म्हणूं येता.
जसो-जसो ड्रेक व्हड जायत गेलो तशें तशें ताचें गिन्यानय वाडीक लागिल्लें, पूण मस्तेपणान मात ताची वाट सोडूंक नाशिल्ली. ताचीं मस्तेपणां सामकींच सुमारा भायली आसली आनी त्याच कारणाक लागून सगळो गांवचो लोक ताचेर भेरावल्लो. आयिल्ल्या दर एका दिसाक कोण ना कोण ड्रेकान केल्ल्या नाडपणाची एफ.आय.आर दर्ज करूंक घरा फुडल्यान दिसताले. घरच्यांनी ताका खूब समजायलें, पूण आपल्या मनाचेंच करपी ड्रेक केन्नाच कोणाचेंय मातूय कानार घेनासलो. निमणेक मामाक काळजार फातर दवरून ताका बोर्डिंगांत घालचोच पडलो. ड्रेकाक बोर्डिंगांत सोडूंक वतना मामाचे दोळे दुकांनी भरिल्ले, पूण ड्रेकाचो फुडार सादूर
जावंक जाय जाल्यार हें करचेंच पडटलें अशें चिंतून मामान ताका आपल्या कडचो पयस केलो.
सुरवातेच्या दोन-तीन म्हयन्यांत सगले ताचे खातीर नवे आशिल्ल्यान ताका त्रास जाले, पूण जशे-जशे दीस सारत गेले तसो-तसो ड्रेकान आपल्याक सांबाळ्ळो. ताका ल्हाणपणांत साकून म्युजीक वाजोवंक शिकपाची खूब इत्सा आसली. आपणेंय खंयच्याय नावादीक बॅण्डांत वाजोवचें असो ताचो हावेस आसलो. ताणें खूब त्रास काडून, हाचे कडेन ताचे कडेन जाणवाय घेवन गिटार, किबोर्ड आनी ड्रम वाजोवंक तो शिकलो. वेळा वांगडा ड्रक बर्या गुणांनी वाडत वतालो. आतां केन्नाय सुटयेंत तो घरा गेल्यार ताचो जाल्लो बदल पळोवन सगळ्यांक ताची आपुरबाय दिसताली. ज्या लोकांक तो मातूय दोळ्यां मुखार नाका आसलो आतां तेच लोक ताचे खबरेक येताले. हे सगळे पळोवन मामाचें काळीज खोशयेन रडूंक लागलें.
ड्रेक आतां व्हड जाल्लो, बर्या म्हाविद्यासयांत शिकतालो. सगळें बरें चलतालें. तो आपल्या जिवितांत खुशाल आसलो. आनी ताचे हे खुशालकायेक सातव्या मळबार व्हेल्लो सेलिना नांवाच्या एका चेडवान. सेलिना ताच्याच वर्गांतलें एक हुशार चेडू. ड्रेक शिकपांत बरो आशिल्ल्यान तें केन्नाय ताचे कडल्यान आदार घेताले. अशी तांची इश्टागत जाल्ली. एकामेकां वांगडा ती वेळ सारूंक लागलीं. वेळ सारतां सारतां तांचे इश्टागतीन केन्ना मोगाचें रूप घेतलें तें तांकां कळुंकूच ना. ड्रेक सेलिनाचेर खूब जीव घालतालो. सदांच तो ताका पळोवन मनांतले मनांत तेंच आपलो फुडार म्हण चिंत्तालो. जिवीत ताणें आपलें ताच्याच नांवार केलें. तें दोळ्यां मुखार नासल्यार सुस्कार पासून ताका घेवंक नाका सो दिसतालो. ड्रेका खातीर तें सामकेंच मोलादीक आसलें. तें नासतना तो आपल्या जिविताचीं फुडलीं पावलां मारपाचें केन्नाच चिंतूंक शकनासलो. दोगांय अशींच सांगातान आसतालीं. कितेंय बरें वायट आयल्यार सांगातान फुडो करतालीं. ड्रेकान पयलेच फावटीं एका चेडवाक आपल्या लागीं घेतिल्ले. सगलें बरें चलतालें, पूण म्हणटात न्हय “खुशालकाय केन्नाच चड वेळ उरना.” ड्रेकाचेय खुशालकायेक खबर ना कोणाची नदर लागली.
एक दीस ड्रेकाच्या इश्टांनी ताका सांगलें, “भावा म्हज्या, सेलिनाक सोड, ते तुजे खातीर सारके न्हय, तें आनी कोणाक घेवन भोंवता” हें आयकना फुडें तो तांचेर भेरावलो, ताका सेलिनाचेर खूब विस्वास आसलो आनी ताच्या दोळ्यांर मोगाचो पड्डो पडिल्ल्यान, तें आपणाक केन्नाच घात करचेना अशें ताका दिसताले. ताका ताचेर मातूय दुबाव जायनासलो.
दुबाव जातलो आनी कसो? मोग करतालो तो ताचो.
सेलिनान ड्रेकाक काळोखांत दवरिल्लो. दीस सारत गेले आनी एक दीस ड्रेक आपल्या इश्टां वांगडा गार्डनांत बसून आसलो. इतल्यांत कोणाचो तरी उलोवपाचो आवाज ताच्या कानार पडलो. ताका तो आवाज वळखीचो कसो दिसलो. ताणें मातशें फुडें पावल मारून पयशिल्ल्यानूच नदर भोंवडायली. गार्डनाच्या एका कोनशार येवन ताची नदर थांबली. ड्रेक अचकीत शांत पडलो. ताच्या तोंडावेलो हांसो नाच्च जालो. दोळ्यां मुखावेलो देखाव पळोवन तो दुख्खी जालो. ताच्या काळजांत खप्प जालें. आपल्या पांयां पोंदच्यान जमीन नाच्च जाल्ले वरी ताका दिसलें. सेलिनाक दुसर्या वांगडा हातांत हात घालून बशिल्लें पळोवन तो सामकोच तुटलो. ताच्या दोळ्यांतल्यान दुकां व्हांवतालीं. ताणें आपल्या फोनार ताचो फोटो काडून घेतलो आनी आपलें तुटिल्लें काळीज घेवन घरचे वाटेक परतलो.
ते रातीक ड्रेकाच्या दोळ्यांतले न्हिदेन आपलो त्याग दिल्लो. ड्रेक सामकोच चिंतनांनी घुस्पल्लो. कितें करूं तें ताका कांयच सुचनासलें. एके वटेन चिंतनांचो भार आनी दुसरे वटेन दोळ्यांतल्यान दुकांची झर फुटिल्ली. पुराय जिवितांत केन्नाच रडूंक नाशिल्लो ड्रेक आयज पयलेच फावट रडिल्लो तेवूय एका चेडवा खातीर. आपणे इश्टांचें कित्याक आयकूंक ना? तांचो विस्वास कित्याक करूंक ना? तो आपणाकूच शिणूंक लागलो. अशी ताणें सगळी रात काडली. चिंतनांनी सांडिल्लो ड्रेक कोंब्याच्या सादार चिंतनांतलो भायर सरता.
ड्रेक सदांचे भशेन क्लासींत बशिल्लो आसता आनी इतल्यांत सेलिना ताच्या म्हर्यांत येता. तो ताच्या हाताक धरून एका कोनशाक व्हरता आनीक नमळायेन ताका प्रस्न करता. तूं काल खंय आसलें? सेलिनान फटीचो रस्तो धरिल्लो. हांव काल घरांतूच आसलें. कित्याक? कितें जालें? हें आयकना फुडें ड्रेकान आपलो फोन भायर काडलो आनी आपणें घेतिल्लो फोटो ताका दाखोवन म्हणलें, (आजून शांतीन उलयता) म्हाका अशें कित्याक केलें? कितें चूक आसली म्हजी? सेलिना कडेन उतरां उरलीं नात. तें शांत पडलें. ताका आपले चुकीची खंत जावंक लागली. सगळो वाठार शांतीन भरिल्लो. परत एक फावट ड्रेकाच्या दोळ्यांत दुकां आयलीं. तोंडार ल्हानसो हांसो हाडून ताणें म्हणलें, ‘म्हाका केलां तें पुरो आनी कोणाक मात तशें करनाका’
इतलें म्हणून तो थंयच्यान चलत सुटलो. ताचीं हीं उतरां आयकून सेलिना रडत सुटलें. एका बर्या मनशाक आपणें सांडयलो म्हण तें आनीक फुगार जावन रडलें.
हे घडणुकेंतल्यान ड्रेकान एक व्हड देख शिकली. आपूण आनीक परतो मोगान पडचोना अशें ताणें थारायलें आनी शितिदान जिविताची फुडलीं पावलां मारलीं.
रायन वाज
7620820753
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
