भांगरभूंय | प्रतिनिधी
विणकाम हो भुरग्या खातीर एक अपवादात्मक छंद, कारण तातूंत हातांची लयबद्ध हालचाल आनी मानसीक एकाग्रता हांचो मेळ जाता.
गिमाच्यो सुट्ट्यो आयल्यात. दरेक भुरगो ह्या दिसांची आशेने वाट पळयता. पूण आयच्या डिजिटल युगांत, जायतीं भुरगीं आपलो मोलादीक वेळ मोबायल स्क्रीनी मुखार बसून, व्हिडियो पळोवन वा वरांचीं वरां खेळून सारतात. स्क्रीन फुडें थोडो वेळ घालोवपाक हरकत ना, पूण ताचो अतिरेक जाल्यार दोळ्यांची हानी जावंक शकता, एकाग्रता उणी जावंक शकता आनी शरीर आळशी जाता.
ह्या सुटयांक वाडीचो काळ करुया. भायल्या खेळांनी, विणकामा सारक्या सृजनशील छंदांनी आनी भलायकेच्या बऱ्या संवयांनी ही सुट्टी उर्बेभरीत दवरूंया, जी तुमकां फुडल्या शालेय वर्सा खातीर तयार दवरतली. जेन्ना तुमी भायर खेळटात—मागीर तो क्रिकेट, फुटबॉल, सायकल चलोवप, आपालिपा, दोरी उडी वा ‘सात फातर’ सारके पारंपरीक खेळ आसूं— तेन्ना तुमचीं हाडां घट होतात, शरीराची संतुळा सुदारता आनी रोगप्रतिकार शक्त वाडटा. वरां वरां सोफाचेर पडून रावपा परस भायर खेळिल्ल्यान काळजाचे ठोके वेवस्थित जातात आनी स्नायू घट जातात.
दिसाक उण्यांत उणें एक वर भायर खेळपी भुरगीं खूब उणीं दुयेंत पडटात, अशें अभ्यासांतल्यान दिसून आयलां. तशेंच, भायल्या खेळांक लागून मेंदवाची रगत पुरवण सुदारता आनी एकाग्रता सैमीक रितीन बरी जाता, जाका लागून धडे याद दवरपाक आनी खंयचीय समस्या बेगीन सोडोवपाक मदत जाता. बागकाम वा सुकणीं पळोवप सारक्या शांत कार्यावळींनी मनाक एकाग्र करपाचें प्रशिक्षण मेळटा. पूण गिमाळ्या दिसांतली एक बळिश्ट आनी दुर्लक्षित कार्यावळ म्हणल्यार ‘विणकाम’.
विणकाम हो भुरग्या खातीर एक अपवादात्मक छंद, कारण तातूंत हातांची लयबद्ध हालचाल आनी मानसीक एकाग्रता हांचो मेळ जाता. हाका लागून संयम (धीर), मेजप आनी दृश्य नियोजनाची गरज आसता. जेन्ना भुरगीं सुत, लोकर वा सैमीक तंतू विणतात, तेन्ना तांच्या बोटांचीं नाजूक हालचाल कौशल्य विकसित जातात, मन शांत, ध्यानात्मक अवस्थेंत वता. हाका लागून चिंता आनी अस्वस्थताय उणी जाता.
विणकामांतल्यान एक प्रकारचें समाधान मेळटा. स्वतःच्या हातांनी तयार केल्लो बुकमार्क, ब्रेसलेट, पावच वा ल्हान शेंदरी हातूंतल्यान भुरग्यांक अभिमान जाणवता. दुसऱ्यांनी खेळिल्ले गेम पळोवपा परस स्वतःच्या हातांनी कितेंय तयार करप हें केन्नाय चड समाधानकारक आसता. विणकामा वांगडाच सकाळीं वतांत खेळिल्ल्यान शरीराक ‘व्हिटॅमिन डी’ मेळटा, जाका लागून पावसाच्या दिसांत भुरग्यांक थंडी-पडशाचो त्रास उणो जाता.
काम करपी आवय-बापाय खातीर हें एक आव्हान जावपाची गरज ना. दिसाक एक ते दोन वरां स्क्रीन टायम थारावन दिवचो. भुरग्यांक क्राफ्ट क्लासेस वा शिबिरांनी (खास करून विणकाम वा हेर हस्तकला शिकोवपी) धाडचें. आजो- आजी वा शेजाऱ्यांच्या आदारान तांकां विणकाम, मातीकाम वा सुतारकाम सारक्या पारंपरीक कलांची वळख करून दिवची. आवय-बापायनी स्वतः फुडाकार घेवन फोन पयस दवरचो, बोर्ड गेम्स खेळचे, सायकल चलोवपाक वच्चें वा एकठांय रांदपाचो आनंद घेवचो.
विणकाम आनी भायल्या खेळांचो आस्वाद घेवपी भुरगीं त्यो सवयो व्हड जातकच लेगीत पाळटात. तुमकां खंयच्याच व्हड गॅजेट्सची गरज ना, गरज आसा ती फक्त थोड्या नियोजनाची. हें वाचपी दरेका भुरग्याक सांगप आसा—फोन दवरात, भायर सरात आनी सुर्याच्या वताचो अणभव घेयात. विणपाचो यत्न करात. तुमचीं हाडां घट जातलीं, तुमचें मन धारदार जातलें आनी तुमच्या हातांनी खऱ्या अर्थान अभिमान बाळगूंक मेळपी गजाली तयार जातल्यो. हालचाल, सृजनशीलता आनी खोशेन भरिल्लो गिमाळ्याचो दीस – एक धागो, एक खेळ आनी सुर्याचो एक एक दीस एकठांय विणूंया!
(लेखिका बोरयेच्या विवेकानंद महाविद्यालयाची ग्रंथपाल आसात.)
सोनिया मुकेश देसाय
9158769312
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
