नांव, आडनांव बदलाचें वारें

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

साहित्यकार विलीयम शेक्सपियरान ‘नांवांत कितें आसा’ असो प्रस्न केला आसलो तरी, तातूंत खूब कितें आसा. फायदे आसात आनी लुकसाणूय! ताका लागून बरेच लोक आडनांव लिपयतात. जात, धर्म कळत म्हूण. थोडे फायदो आसा तेन्ना जादुगारान पोतयेंतल्यान सोंसो भायर काडचो तशी जात, धर्म भायर काडटात. आडनांवां वयल्यान तो मनीस कोण तें सहज कळटा. थोडे फायदे मेळचे, थळाव्यांचो त्रास जावचो न्हय, म्हूण ही प्रक्रिया करतात. धर्माची वळख आशिल्लें नांवूय थोडे बदलतात. तातूंत तांची पुराय चूक ना. नांव बदलपाचो प्रत्येकाक अधिकार आसा, पूण बेकायदेशीर पद्दतीन, विशिश्ट हेतू मनांत बाळगून न्हय! हालींसराक कांय राज्यांनी कांय लोकांक लक्ष्य करपाचे प्रकार वाडल्यात. ताका लागून तेय नांव बदलपाक लागल्यात. अर्थांत धर्म तोच.
व्हंकल पसून लग्न जातकच नांव बदली ना तितलें नांव बदलाचे अर्ज येतात. पयलीं नांवां झटपट बदलून मेळटालीं. अर्थांत ह्या चमत्कारा फाटल्यान कितें गुपीत आशिल्लें तें सगल्यांकूच खबर आसतलें! देखून नांव, आडनांव बदलपाचे अधिकार सिव्हील रजिस्ट्रारां कडल्यान कनिश्ठ वर्ग दिवाणी न्यायाधिशांक दिल्ले. कायद्यांत बदल जालो, तरी नांवां बदलप उणें जावंक नात. आजूय म्हयन्याक 10 तरी अर्ज येतात खंय. हालींच होंडें- सत्तरीच्या एकल्यान नांव बदलपाक न्यायालयांत अर्ज केला. न्यायालयान सगले सोपस्कार पुराय करून हरकत सादर करपाची नोटीस काडल्या. तिका 23 फेब्रुवारी मेरेन हरकत सादर करची पडटली. ती येवंक ना जाल्यार नांवांत बदल जातलो. अशीं नांवां बदलपा विशीचें भायल्यांचे अर्ज आयिल्ल्यान कांय जागृत गोंयकार तिडकल्यात. खरें म्हणल्यार स्वताक स्वताच्या नांवाचो अभिमान आसपाक जाय. पूण फुडाराचो फायदो चिंतून लोक नांवां बदलून गोंयकार जावंक लागल्यात, तें फुडाराक माल पडूं येता.
गोंयांत नायक, गोवेकार, डिसोझा असलीं आडनांवां चड. देखून तीं घेवप चल्लां. आनीक 25 वर्सांनी कोण गोंयकार आनी कोण भायलो तें कळचें ना. कारण 20- 40 वर्सां पयलीं गोंयांत येवन स्थायीक जाल्ल्यांचीं भुरगीं, नातरां बरी कोंकणी उलयतात. राजकी फुडाऱ्यांचो मतांक लागून आशिर्वाद आशिल्ल्यान तांकां सरकारी नोकऱ्योय मेळ्ळ्यात. नेमको हाकाच आरजी सारक्या पक्षांचो, सरकारी नोकऱ्यां खातीर धडपडप्यांचो विरोध आसा. हांगा येवन वेपारी मळ हातासलां आनी सरकारी नोकऱ्योय, अशी तिडक ते उक्तयतात. म्हणटकच कोणें नांव बदलूंक विरोध केलो जाल्यार तो साप्प चुकीचो अशें दिसचें ना. नांव ही मनशाची वळख, मुखवटो न्हय. नांव बदलून समाजांत मिसळपाक मेळटा, पूण समाज जावंक मेळना. तशी खरी वळख नांवांत न्हय, तर प्रामाणिकपणांत आसा. गोंयकाराचें आडनांव धारण केल्यार जमनीचे वेव्हार करूं येतात, नोकरी, हक्क मेळूं येतात, थळावे लोकूय कांय काळान स्विकारतले, अशी आशा आसता. जाती, धर्मा वयल्यान भेदभाव जातलो, हीय भिरांत आसता. तरीय चुकीची म्हायती दिवप, खरी वळख लिपोवप योग्य न्हय. थोड्यांनी आमच्या नातरांक कोणें भायले म्हणचें न्हय, म्हूण नांव, आडनांव बदल्लां.
भारतांत नांव बदलपाक मेळटा. मूळ राज्य, जल्मथळ, आदलीं नांवां गॅझेटांत छापप गरजेचें. थळावे हक्क हे जल्म, पिळग्यांचें वास्तव्य, अधिकृत नोंदीं हांचेर आदारीत आसचे. आडनांवाचेर न्हय. आदार कार्ड, पासपोर्ट, शिक्षणीक दाखले, पॅनकार्डाचेर आदलीं नांवां दिसचीं. ही वळख कायम उरतली, हाची म्हायती नांव बदलूंक आयिल्ल्यांक सांगपाक जाय. फुडाराक जमनीच्या वादांनी, फटीच्या दाव्यांनी वाड जावं येता. तेन्ना नांव बदल्लें तरी थळाव्यांक जे हक्क, अधिकार, सवलती आसात, त्यो मेळच्यो नात, हें सगल्यांक सांगप बरें.