नदरेचो परिणाम

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आमची नदर स्वार्थी आसल्यार आमकां संवसार स्वार्थी दिसतलो. म्हणून आमी आमची नदर कशी सुदारतली तें पयलीं पळोवचें पडटलें.

संवसारांत जें कितें आसा तितलेंय महाभारतांत आसा आनी महाभारतांत जें मेळना तें संवसारांत खंयच मेळचें ना अशें म्हणटात. महाभारत वाचतना आमकां बोध दिवपी तशेंच नीत शिकोवपी जायत्यो काणयो हांगा वाचूंक मेळटात. केन्ना केन्नाय विचार येता हें कोणाक तरी वयर काडूंक, नामना दिवंक हातूंत घुसडायलां काय? काय कोणाक तरी उणाक थारावंक हें बरयलां? पूण केन्ना तरी आमकां हाचो प्रत्यय येता आनी आरे हें महाभारतांत आसा मरे, म्हणजे हें सारकें तर असो विश्वास बसता.
महाभारतांत अशीच एक देख दिल्या. एकदां खंय दुर्योधनाक सांगलें, राज्यांतलो एक बरो मनीस सोदून हाड. दुर्योधन जायतें तेर्र भोंवलो. बरो मनीस सोदीत रावलो. सगलें राज्य ताणें पालथें घालें तरी ताका एकूय बरो मनीस मेळ्ळो ना. तो निर्शेवन म्हणटात तसो परतो आयलो. आनी राज्यांत एकूय बरो मनीस ना म्हणपाचें ताणें सांगलें. त्याच वेळार युधिश्ठीराक सांगलें, राज्यांतलो एक वायट मनीस सोदून हाड. युधिश्ठीरूय सगलें राज्य भोंवलो पूण ताका एकूय वायट मनीस सांपडलो ना.
आतां पळेयात एकाच राज्याचे दोन युवराज. एकलो सांगता राज्यांत एकलोय बरो मनीस मेळना तर दुसरो सांगता राज्यांत एकूय वायट मनीस सांपडना. कशें जाता हें? कोण खरें उलयता आनी कोण फट उलयता तें कशें कळप? खरें म्हणल्यार हांतलो एकलोय फट उलयना. दोगूय आपापल्या जाग्यार सारकेच आसात म्हणपाचे. कारण दोगूय आपले नदरेंतल्यान संवसार पळेतात. जाची नदर दुशीत ताका सगलेंच प्रदुशीत दिसतलें आनी जाची नदर शुद्ध ताका सगलेंच पवित्र दिसतलें. म्हणजेच जाचे विचारूच वायट ताका सगलेंच वायट दिसलें म्हणून अजाप जावचेली गरज ना. दुर्योधनाक कोणूच बरो मनीस मेळ्ळो ना हाचें कारण ताचे नदरेंतलो दोश. ताची नदरूच सारकी नासली ताका कोण कितें करतलो?
इतले दीस हांव ही एक सादी काणी म्हणुनूच वाचतालों. युधिश्ठीराक बरो आनी दुर्योधनाक वायट दाखोवपा खातीर ही बरयलां आसूंक जाय अशें दिसतालें म्हाका. नासल्यार येद्या व्हडल्या राज्यांत दुर्योधनाक एकूय बरो मनीस कसो मेळ्ळो ना तर? बरें दुर्योधनाचें समजूं येता पूण युधिश्ठीर जो सदांच सत उलयतालो ताका एकूय वायट मनीस मेळप ना हें कशें? राज्यांत कोणतरी रयतेचेर अत्याचार करपी आसतलोच न्ही! पांडवांक सदांच त्रास करपी, सामके उदकांत पळोवपी दुर्योधन आनी ताचे भाव हांतल्या एकल्याचें तरी नांव मुखार येवपाचें. पूण ना ताका कोणूच वायट मनीस दिसलो ना. पळेयात ताची नदर बरी आनी विचारूय बरे आसले म्हूण ताका कोणूच वायट दिसलो ना.
ही जाली महाभारतांतली काणी. पूण आयच्या संवसारांतूय दुर्योधनाच्या नदरेचे मनीस मेळटात. आनी ही काणी फक्त महाभारता पुरतीच ना तर आमकांय ती लागू जाता म्हणपाचें दिसून येता. आसात संवसारांत अशे लोक. दुर्योधना वरी मनशां तर आमकां वाटेवाटेर मेळटात. तांकां सगल्यां मदीं खोट दिसताच. नाशिल्लो दोश तयार करून ते दाखयतात आनी दुसऱ्या विशीं आमचेंय मन कलुशीत करून उडोवंक सोदतात. म्हाकाय असो एक इश्ट लाभला. ताका कोणेय कितलोय बरो करूं, ताका तो बरो दिसच ना. तोंडार दादा, भाई, भाऊ करप्यांक ते फाट परतिता म्हणल्यार तो खेपूंक लागता. ताका ताच्यांत कितें तरी किल्मीश दिसुंकूच जाय. ताचे नदरेन हेर सगलेच वायट. तो दर एकाक कसलीं ना कसलीं बिरुदां चिकटायताच. ताचे नदरेन स्वता आपूण तितलोच बरो आनी बाकी सगलो संवसार सामको पास्ट. ताणें तशी समजुतूच करून घेतल्या.
आतां घडये युधिश्ठीर मेळचे नात पूण दुर्योधन जायते कडेन दिश्टी पडटात. दर एकलो आपले नदरेन संवसार पळेता आनी तांकां आपले नदरे प्रमाण संवसार दिसता. आमची नदरूच दुशीत जाल्या जाल्यार संवसार तरी कसो बरो दिसतलो? वयली महाभारतांतली कणी तरी आमकां वेगळें कितें सांगता तर? ती काणी आमकां बोध दिता. नदर सुदारात, सगलो संवसार बरो दिसतलो नासल्यार ना. पूण हें जाणून घेवपाक आमी पयलीं महाभारत वाचूंक जाय न्ही? हालींच एक पोस्ट वाचलो, आमकां सारथी जाय स्वार्थी नाका. वाचून म्हाका हांसूंक आयलें. हो पोस्ट घालतल्यान स्वताक पारखिला काय? जाता कितें आमकां दुसऱ्याच्या दोळ्यांतलें किसळ दिसता पूण स्वताच्या दोळ्यांतलें मुसळ दिसप कठीण आसता. पूण आमी एक गजाल सदांच मतींत दवरूंक जाय, आमी आमचे नदरेंतल्यान संवसार पळेतात म्हणटकूच जशी आमची नदर तसो संवसार आमकां दिसतलो. आमची नदर स्वार्थी आसल्यार आमकां संवसार स्वार्थी दिसतलो. म्हणून आमी आमची नदर कशी सुदारतली तें पयलीं पळोवचें पडटलें.
हालींच जयंत कायकिणीन आमची नदर कशी आसता ताचेर सुंदर भाश्य केलें. ताचो विशय वेगळो आसलो पूण ताच्या उलोवपांतल्यान एक बोध मेळ्ळो. पयलीं तेंपार पूल नासताले. आमी जेन्ना व्हड्यांत बसून आलतडच्यान पलतडी वताले तेन्ना आमकां पलतड सामकी भयानक दिसताली. पलतडीं कितें आसा तें आमकां आलतडच्या मनशाक खबरूच नासतालें. ताची नदर थंय पावंक ना न्ही. म्हणटकूच तो आपल्याक जाय तशें पलतडचें वर्णन मनांत करतालो. आलतडींत आमचो गांव. कितलो सोबीत वाठार हो. आनी पलतड सामकी भयानक, उजाड. थंय कांयच ना. आलतडच्यान नदर मारल्यार तरी नदरेक कांयच येना. व्हड्यांत मात्शे मुखार पावलें आनी फाटल्यान वळून पळेल्यार कितें? जंयच्यान आयल्यात, जंय आमचो सुंदर गांव वसला ती आलतडूच भिरांकूळ दिसूंक लागताली. नदर पाव नासली न्ही, गांव दीसनासलो आनी मुखार पलतडीं पावतकूच तो पलतडचो वाठार सोबीत दिसूंक लागतालो. हो कसलो परिणाम, आमचे नदरेचोच न्ही?

अभयकुमार वेलींगकार
9423884687