भिरांत

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

तीं  दोगांय जाणां कसल्याय कामाक भितात, हें जेन्ना तीं व्हड जातकूच लेगीत भिवपाक लागलीं तेन्ना आवय बापायक कळ्ळें तेन्ना तांका तांची चिंता लागली. हे कितें आमची भुरगीं दुसऱ्या भुरग्यां वरी हुशार नात हें कळ्ळें तेन्ना तांकां कळून चुकलें की तांणी तांकां धीर दिवपाच्या वेळार तांकां भिरांतीच्यो काणयो सांगल्याे. त्यावेळार तांणी भुरगीं हांगा थंय वच्ची न्हय म्हूण भिरांत घाल्ली तांकां याद जाता. भुरगें जेवण सारकें जेवना म्हूण घाल्ली भिरांत याद जाता. तांकां आपली चूक उमजता पूण वेळ जाल्लो आसाता. अशे तरेन भुरगीं ती भिरांत कुडींत बळावन घेतात आनी मागीर ती व्हड जाय मेरेन चिकटून उरता.
भिरांत म्हळ्यार कितें? भिरांत म्हळ्यार मनशां बरोबर हेर प्राणी जिवांक कसल्या तरी न्यूनगंडाचो जावपी त्रास आसता. ती मोग, राग, ह्या सारकीच एक भावना. ही भिरांत मनशांक पोकळ करता. भिरांत आशिल्लो प्राणी हो खूब हुशार लेगीत आसल्यार मेकळ्या मनान कांय करूंक शकना आनी करूंक वचना. ताका खूब कितें येता, ताका खूब कितें करपाचें आसता, पूण तो स्वता करूंक शकना. तो ते खातीर कोण तरी अशे सोदता की जाणें तो कितें करूंक सोदता तें ताचें काम जेणे करून कोणाचे वरवीं जावचें. पूण हें कशें दिसता? हे अशें बी म्हणूं येता की ताकाक येवन गाडगो लिपयता.
आमी कसलेंय काम करपाक जेन्ना फुडाकार घेता जाल्यार ताका ही भिरांत आसून उपकारता व्हय? ही भिरांतूच आमचीं कामां आडावन दवरूंक भारी पडटा.
भिरांत एक तरेची नासता. मनशाक भिरांत ही ल्हानपणा सावन लागिल्ली कीड म्हणूं येता. भुरगो जेन्ना सामको ल्हान आसता तेन्ना ताका ताच्या घरांतली कशी शिकवण दितात तसोच तो घडटा. जर ताका कसल्याय एका विशयाची भिरांत घालपाक लागले की तो त्या भिरांतेच्या विळख्यांत सांपडटा. ताच्या मनांत ती दसता. भिरांत मनांत कोरांतून उरता. मागीर आमी कितलेय शिकले, व्हड जाले तरी ती पयस वचना. ती रगतांत पातळटा. आमी कितलेय धाडशी जाले तरी ही भिरांकूळ शक्ती आमची वाट सोडिना.
कांय घरांनी भुताच्यो काणयो सांगतात, हाचोय बी परिणाम जाता. आमीच केल्लीं कर्मां आमकांच भोगसुच्यो पडटात. ही जाली ल्हान ल्हान भुरग्यांची आसली भिरांत. ताचे वेगळी खूबश्यो भिरांती आसात. म्हणटात न्हय घडले बगर कळना म्हणटात तसली काणी जाता. भिरांत सामकी वायट गजाल. हांव कितें करता तातूंत जर पक्को आसत तर तुका कोणाक भिवपाची गरज नासता. आनीक एक भिरांत जी जोडप्यां मदीं आसाता. संवसार करतना जी सपनां पळयतात तातूंत ती पुराय कारपाचे धडपडींत खूब कितें सोंसचें पडटा. कांय वेळा एकमेकांची सपनां जर आमी पुराय करूंक पावनात तेन्ना जाल्ले वाद बी भिरांतीचें कारण जातात.
जो मनीस भिता तो कांय अशें बरे करूंक पावना. ही जिविताक घात निर्माण करता. भिरांत जो मेरेन पयस करपाचे आमी मनांत हाडिनात आनी फुडें सरनात तो मेरेन आमकां जैत हें नाच्च.
आमी म्हणटात भिवपाची गरज ना तरी ती खंय तरी खोल रुजिल्ली आसता. ती तुका फाटीच ओडटा. आनी एक भिरांत जी आमची परिस्थिती आसता. मनीस परिस्थितीक लागून कांय वेळा पांय फाटीं मारता. जिवितांत कितेंय करपाची धारणा आसली म्हणून जायना. कित्याक? ती धारणा पुराय करपाची तांक तुजे कडेन तेच गतीन जाय. तुजी मोख पुराय करपाक पयश्यांची गरज, ही लेगीत भिरांत आमकां फाटीं ओडटा. कांय कडे ही परिस्थिती तोडून आमी भितर सरतात. पूण थंय अशे थंड राकेस बाशिल्ले आसतात की मागीर तुजें कांयच चलना. अशे राकेस आसा म्हणून बी मन फाटीं ओडटा.
ह्यो भिरांती कितल्योय आनी कश्योय आसूं जर आमी भियेले जाल्यार मेले हें सत. जेन्ना आमी तरणाटे आसतात. तेन्ना गाडी चलोवपाक सामके फुडें. मागीर ती इतले गतीन चलयतात की तांकां नेम बी लागना. सांगूनय बी कळना. पूण जेन्ना हात पांय मोडटा तेन्ना ती दुखापत बुध्द शिकयता. ही भिरांत आसता. पूण ही भिरांत जिवाक मुद्दाम लायिल्ली भिरांत आसता.
कांय वेळा स्पश्ट उलोवप हिवूय बी भिरांत कांय जाणां मदीं आसता. कित्याक तर ह्या मनशांक दोन व्हड्यार पांय दवरपाचे आसतात. ह्या भिरांतेचे प्रकार भंयकर आसात म्हळ्यार उपकारता. ते तुमीच अणभविल्ले बरे. घडये अणभवल्यांतूय आसुये…
पूण एक, कसलीय गजाल करपाक जो कोण भियेलो तो शेणलो. बराबर?