भांगरभूंय | प्रतिनिधी
ख रपता एकी कडेन, खाजयतात एकी कडेन! – तशी आमची गत जाल्या. रुपयाचें मोल दिसानदीस खालावत आसा. म्हारगाय तर मळबाच्या दिकेन वता. बेकारी वाडिल्ल्यान तरणाट्यांचे कामाचे दीस फुकट वतात. काम नाशिल्ल्यान फुडाराची राश्ट्र निर्मिती जांच्या हातात आसा तो तरणाटो वर्ग सट्टो, सोरो, घुंवळे वखदां अश्या वायट नादाक लागता. बेकारी आनी कामधंद्यांच्या अस्थिरतायेक लागून तरणाट्यांक व्हंकलो मेळप कठीण जालां. ते खातीर लग्नाच्यो समस्या निर्माण जाल्यात. आदर्श विवाह संस्था आनी लैंगीक संबंद समाजीक निती प्रमाणें वेवस्थीत चलप हें समृद्ध समाजाचें बरें लक्षण मानतात. जर हीच वेवस्था इबाडली तर समाजांत अ-नैतीक आचरण वाडून समाजांतलो असंतोश वाडूं शकता.
एक दुयेंत मनीस खंय एका दोतोरा लागीं गेलो आनी आपणाक खंय दुखता तें सांगलें. दोतोरान सगळें बरे तरेन आयकून घेतलें आनी ताका वखद दिलें. ‘हें वखद घेतगीर म्हाका बरें दिसतलें?’ दुयेंत मनशान प्रश्न केलो. ताका जाप दितना दोतोरान सांगलें, ‘तें सांगू नजो, पूण हीं वखदां घेतगीर तुका ह्या दुखण्याची संवय जातली आनी नवें दुखणें सुरू जातलें. ताचेर म्हजे कडेन बरो उपाय आसा.’ हो एक विनोद म्हणून पळोवया. पूण सद्या आमच्या समाजाची हीच अवस्था जाल्या म्हणल्यार चूक जावंची ना. ‘हाताक काम ना आनी पोट भरपाक दाम ना’ अशें अवस्थेंतय तीन-चार भुरगीं जल्माक घालात म्हणून सल्लो दितात. पाव म्हारग जालो म्हणून लोकांनी बोवाळ घालो तेन्ना राजान सांगलें. ‘पाव म्हारग दिसता जाल्यार केक खायात’. तसोच हो प्रकार आसा.
ह्या देशाची अर्थीक निती अर्थतज्ञ थारावपाचे बदला अध्यात्मीक गुरू थारायतात. लोक इतिहासाची, अर्थशास्त्राची वा राजकारणाचीं पुस्तकां वाच्चे बदला बाबा- बुवांच्या अध्यात्मीक प्रवचनांक वचून बसतात. ते तरी आयकता काय नात हे विशीं खात्रीन सांगप शक्य ना. आयकलेंय जाल्यार तांतलें समजलें काय ना हाची अपेक्षा धरपाची नासता. लोकांची गर्दी जमोवन आनी आपले मार्केटिंग बरे तरेन सांबाळचें इतलोच एक हेत आसता. पांयांतली जोतीं देवळाच्या भायर दवरची म्हणून पाटी लायिल्ली आसता. तशें बाबा- बुवांचें प्रवचन आयकतना मेंदू भायर दवरचो, अशी पाटी जरी नासली तरी तशी अपेक्षा धरूनच बसचें आसता. कारण थंय तुमच्या विचारशक्तीक वाव नासता. आसलोय जाल्यार मेंदू भेरायल्ले अवस्थेंत गेल्लो आसा.
दुसरे वटेन आमचो समाज सोशल मिडियाचो गुलाम जावंन बसला. साद्यो- साद्यो गजाली थोडी तर्कबुद्द वापरली जाल्यार खरें काय फट हें सिद्ध करप कठीण जायना. पूण तीच सद्या दुर्मीळ जाल्ली आसा. ‘रानांत सोदल्यार एकादे वेळा सश्याचेंय शींग मेळूं शकता.’ पूण व्हॉट्स-ॲप वापरपी लोकां मदीं विचारशक्त सांपडप कठीण जालां. फट कितें, खरें कितें हें समजून घेवपाची इत्सा ह्या तांचे मदीं दिसून येना. एकलो अध्यात्माच्या नांवान भेसळयुक्त ‘घी’ विकता, सरकारी नियंत्रण यंत्रणा तशें जाहीर करता तरी लोकांचे दोळे उगडनात, हे सारकें दुर्दैव आनीक कितें आसूं येता?
राजकारणी बरो काय वायट हें कळपाक ताच्या हातांत सत्ता दिवन पळोवचें अशें म्हणटात. पूण तशें करतना लोक जागरूक आसपाक जाय. सत्ते मुखार कोणाचेंच शाणेपण चलना. तेन्ना ताचेर नियंत्रण दवरपाक आमची लोकशाय तितलीच सक्षम आनी जागृत आसपाक जाय. लोकशायचे चारीय स्तंभ भ्रश्टाचाराची वाळटी लागून बरगल्यात. मिडिया तर केन्नाच भांडवलशायच्या बचक्यांत गेल्या.
दुखणें कितें? तें आतां बरोबर कळून आयलां. दिसपट्टें ते वाडत आसा, हेंय बरें खबर आसा. ताचेर उपाय सोदपाक आमची शासन यंत्रणा उणी पडपाक लागलां. हेंय बरें खबर जालां. पूण दर खेपे नवे नवे प्रश्न निर्माण करून लोकांचे मन दुसरे कडेन व्हरपाचो यत्न चल्ला.
शेजारी देशांनी विज्ञान- तंत्रज्ञानाच्या आदारान कितली उदरगत केल्या हें आमी पळयतात. तरी आमी व्हड व्हड देवळां बांधपाक फुडें सरतात. उंच उंच पुतळे बांधपाक फुडाकार घेतात. कांयच ना जाल्यार शारांचीं आनी प्रदेशांची नांवा बदपाच्या कार्यक्रमांक प्राध्यान दितात.
गोंय राज्य विचारीक नदरेन बरेंच फुडें आसा, अशें आमी अभिमानान सांगताले. पूण फाटल्या कांय वर्सांत गोंयचो बुद्दीक प्रवाह उरफाटे दिकेन वचपाक लागला. पोरन्या देवळांचो पुनरुद्धार करून आनी नवे नवे पुतळे उबारून कितें साद्य जावपाचें आसा. एके वटेन अध्यात्माच्या नांवान टुरिझम वेवसायाक प्रोत्सहन दिवप आनी दुसरे वटेन चंगळवादी वेवस्था राबोवप, हें सगळें उगतेपणान चालू आसा. ताचेर विचार करपाक कोणाक पडून गेल्लें ना.
पूण सगळ्यांत व्हड खंतीची गजाल म्हणल्यार ज्या मध्यम वर्गा कडेन बुदवंतताय आसा, अर्थीक नदरेन सुरक्षिताय आसा, जो आपले विचार मांडून सत्तेचेर नियंत्रण दवरपाक शकता वा मार्गदर्शन करूं शकता, भारतीय स्वातंत्र्य चळवळ ज्या वर्गान फुडाकार घेवन फुडें व्हेली, तोच वर्ग दुर्दैवान आयज हे वायट वेवस्थेचो गुलाम जाला. लोकशाय, विचार स्वातंत्र्य, समान न्याय आनी धर्मनिरपेक्षतताय अशे अधिकार आमकां संविधान दिल्यात. तांची बरे तरेन राखण करप हेंच आमचें कर्तव्य. पूण कोणाक पडलां?
आयज मेरेन पिडीत वर्ग ह्या वेवस्थेचो बळी वतालो. कोरोनाच्या वेळा गरीब लोक हजारांनी किलोमिटर चलत वताले. तेन्ना होच मध्यम वर्ग टिव्ही मुखार बसून चित्रां पळयतालो. पूण फाटल्या विमानसेवेच्या वेळा जो गोंधळ जालो त्या दुखण्याचे भोग ह्या वर्गाक सोंसचे पडले. तेन्ना कोणाक पडून गेलां ही वृत्ती बेगीन सोडून दिवची. ‘आयज म्हाका फाल्यां तुका’ ह्या नेमा प्रमाण भ्रश्टाचार आनी एकाधिकारशाहीचो हो भस्मासुर केन्ना कोणाचे माथ्यार हात दवरत सांगपाक जायना. लोकशायेन दिल्ल्या अधिकारांचो आमी चडांत चड फायदो करून घेतात, तशेंच तिची मुल्यां राखप हें आमचें पयलें कर्तव्य आसा. आमच्याच फुडल्या पिळगेचो फुडार आयच्याच हातांत आसा हें विसपाक जायना.
पोरने वर्सांत जालां ते जावन गेलें. नव्या वर्सा ह्या दुखण्याचेर उपाय सोदून काडया. समेस्तांक नव्या वर्साच्यो शुभेत्सा! .
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
