भांगरभूंय | प्रतिनिधी
काणी काणी कोतवा म्हातारेच्या नातवा, चल रे भोपळ्या टुणूक, टुणूक काणयो आयकत, वाचत तुमी आमी व्हड जाले. आयज चित्र बदलता, वणटी वयलो माकड टीवी वयल्यान दिसता ल्हवूच येवन पापडच न्हय गाडयोय घेवन वता. जेन्ना पेटूल मुखार येता तेन्ना कितें घेवं कितें नाका जाता तरी एक बावली, बॉल विकतो घेवचेंशें दिसता. कसलीय वस्त विकती घेवपा आदीं मोल विचारतात, जाप मेळटकीच कितली म्हारगाय गे सायबिणी अशीं उतरां आपसूक ओंठार येतात. पत्रकारितेचेंय तेंच आदवोगाशी भशेन. खबरो बरयतना, दितना माध्यमांचे काल आनी आयजय थोडें ओंठांत, थोडें पोटांत आसताच. आकाशवाणी, दूरदर्शन, ऑफिशियल मिडियाक तर व्हड सर्कशी करच्यो पडटात. पयलीं ऑफिशियल मिडियाचे नोकरे पासत वर्तमानपत्रांतल्या वावराचो अणभव प्रमाण मानताले, उंचेल्या पदा खातीर पदवी सक्तीची, आयज चित्र बदलता, चित्रांत चॅट बोटसय येतात, समाजमन मात शेणटा तें पळोवन तकली सणसणटा, मन किण्ण जाता.
पत्रकार म्हणल्यार समाजमनाचो हारसो हें साडेतीन दसकां आदीं समजावन सांगतना समाजमनय तेंपा प्रमाणें कुरपणें घालता हाची कल्पना आमच्या गुरूंक आशिल्ली. नवनिर्मणी करपात ते पासत तेन्ना तरनाट्यांक सुनापरान्ता खातीर गुरूंनी दिली आसुंये. प्रशिक्षणार्थी म्हणून शिकतना, वावुरतना दिसाळ्यांतले साबार विभाग कशे आसतात, दिसाळ्यांची बांदावळ हजार हातांनी जाता तेंय शिकयलें. दोग तीग जाणांक मुंबय धाडून आधुनीक छापणावळ यंत्र, दिसाळ्यांतल्या वावराची म्हायती दिली. मुंबय छापणावळींच्या वावरांत आशिल्ल्या कारवारच्या कृष्णाबाब करवार हांची भेट जाली. उपरांत ताणी गोंयां येवन सुनापरान्त दिसाळें जल्माक घालपाक मजत केली. केणीबाबा वरी तेय आमचे मास्तर, ते कशे शिकयताले? तांचे वांगडाच विचारधन आमकां दिवपी कोण आसले? तांच्यो काणयो ‘भांगरभूंयं’त विखुरिल्ल्या पत्रपानांनी आयतार पुरवणेंत वाचूंक मेळटल्योच.
दिसाळ्याच्या जल्मा इतलेंच तें तिगप म्हत्वाचें. दिसाळीं, पत्रकारिता तिगपा खातीर चळवळी करपाचे दीस आयज सोंपल्यात अशें न्हय, चळवळय शांतीकायेन करपाक येता. एकामेकांच्या सांगातान प्रस्नय सोडोवपाक येतात, झगडत रावल्यार, एकामेकां कडेन फाट केल्यार दिसाळीं आनी पत्रकारिताच न्हय जाल्यार सोशल आनी व्हिज्युवल मिडिया काळखी जातली. दिसाळ्यांनी बदलाचें वारें कशें आयलें तें सांगपाचो येत्न ‘भांगरभूंयं’त विखुरिल्ल्या पत्रपानांतल्यान जातले. देवनागरी लिपयेंतल्या भारतीय, प्रादेशीक भाशेंतल्या सगल्या माध्यमांक विखुरिल्लीं पत्रपानां उपेगी थारतलीं अशी आस्त बाळगितां.
पत्रकारितेंतच न्हय जाल्यार खासगी, सरकारी पावंड्यार कामगार चळवळी कालय आसल्यो आयजय आसात. काल त्यो ‘हम सब एक है’ ह्याच तत्वाचेर फुडें गेल्यो, आयजय वतात पूण तांचें म्हत्व उणे जालां. काँग्रेसीक कामगार फुडारी खासदार मल्लिकार्जुन खर्गे अखिल भारतीय अध्यक्ष म्हणून मेळ्ळे तरी रातयां काँग्रेस सत्तेर येतली अशें न्हय. देसांत सत्ता मेळोवपा पासत कुशळकाये वांगडा राजकी पक्षां कडेन लक्ष्मीय आसची पडटा. दिसाळ्यांक धनयांचो अर्थीक पालव आसताच, पूण जायराती बगर दिसाळीं बळिश्ट जायत? श्रमिकांचे चळवळीचेंय तेंच, चळवळींकय पयसो जायच, कसो येतलो तो? कामगारां कडल्यानच.
दिसाळ्यांनी संपादपी विभागा बराबरीन जायरात, मनीसबळ विभाग आसतात. मनीसबळांतय कुशळ, अकुशळ कामगार आसतात, अकुशळां खातीर येवजणी घडोवपा पासत आदल्या सरकारांनी केल्ल्या येत्नांक भाजप सरकारान बळ दिलां. त्या बळग्याचेर केंद्र सरकाराक थिराय मेळ्ळ्या, गोंयांतय हेरांचें बळगें घेवन राज्य सरकार थिरायेचीं पावलां मारतना पत्रकारिताय वेगळे वाटेन वता. श्रमीक पत्रकारितेचो खांबो कोसमेतना गोंयांत ‘हम सब एक है’ पत्रकार म्हणटले? पत्रकारांचे हक्क आनी लागणूक कितें हें युवांक कोण सांगतले? साडेतीन दसकां आदीं श्रमीक पत्रकारितेंतले आमचे गुरू ज्येश्ठ पत्रकार फ्लावियान डायस, बालाजी गावणेकार, गुरुदास सिंगबाळ, प्रमोद खांडेपारकार, गुरूदास सावळ हांणी ते विशीं जाणविकाय करून दिली. दिसाळ्यांच्या संपादक पदा पासून तेखातीर तांकां पयसय रावचें पडलें. एक दिसाळें बंद पडचें न्हय म्हणून तेन्नाच्या वरिश्ठ पत्रकारांनी नव्या वांगड्यांक सांगाताक घेवन उबारिल्ली चळवळ यादींत उरतली. दिसाळ्यांतल्या वेवस्थापकांचे मजतीन तंटे सोडोवपी गुरूंक येता त्या 1 मे कामगार दिसाचो सलाम.
पत्रकारिता म्हणल्यार व्रत (मिशन) हें तेन्नाचें तत्व, सत्वय पूण तें आयज कितलें उरलां? विखुरिल्ल्या माध्यमांचो एकवट बांदप शक्य आसा? समाजमन म्हणल्यार कितें तांकां खबर आसा? समाजमनाच्या हारशांत पळयतना माध्यम आयोगाची स्थापना करपाची मागणी परतून एकदां जायत? दिसाळ्यांच्या धनयांनी मनार घेतल्यार ‘मिडिया कमिशन’ (रेवड्यो न्हय) जातलेंच, देशाच्या राजकारणांत बदल जावंक शकता, आतांच न्हय, वर्सांय वचूंक शकतात. मिडियाच्या धनयांचो
एकवट आसा, मिडियांतल्या वेपार, वेवसायिकरणा आड उपाय तातूंतल्यान काडपाक जाय.
नामनेचे संपादपी बा. द. सातोस्कार, माधव गडकरी, कुमार केतकर, गोविंदराव तळवलकर, लक्ष्मीदास, बोरकार, नारायण आठवले, चंद्रकांत घोरपडे, लक्ष्मण जोशी, चंद्रकांतबाब केणी, उदयबाब भेंब्रे हांची पत्रकारिता मोलादीक. बा. द. सातोस्कार हांचो भेस कितें आशिल्लो? खबराकारांचो (खबरो धाडपी, करपी न्हय) (बातमीदार) भेस, भास केन्ना, कितें आसची? श्रमीक पत्रकारितेंतल्या गुरूंनी तोय धडो आमकां शिकयलो. तेन्नाच्या संपादप्यां कडल्यान आमची पिळगी भास शिकली. विखुरिल्ल्या पत्रपानांतल्यान एकवट, एकचारच न्हय ‘हम सब एक है’ म्हणपी, दिसाळ्यांक, दिसाळ्यांच्या धनयांकय एक, दोनदां तरी नमन करपाक जाय. यादी आसल्यार तुमीय सांगच्यो. आकाशवाणी वयले खळार आनी मळारांतले हरीमाम, ताई, फोडणी फोव सरभोंवतणी आसाच.
सुहासिनी प्रभुगांवकार
9881099260
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
