भांगरभूंय | प्रतिनिधी
कामा वयल्यान राती कडेन घरा पावलों. कॉलनीचे गेटीचेर वयल्या माळ्यावेलें बाय अवनी हातांत कुत्र्याचें पील घेवन उबें आशिल्लें. मोबायलाचेर उलयतालें. घरा येतकच हांवें म्हळें – अवनी एक कुत्र्याचें गुबगुबीत पील घेवन आशिल्लें. म्हजे भाचयेन स्पश्ट केलें. मामा, तें कुत्र्याचें पील न्हय, तें माजरा पील. हालीं म्हारगीं विदेशी ब्रिडचीं माजरां पिलां मेळटात. पयसुल्ल्यान कुत्र्या पिलां भशेनूच आंगलोटान घसघशीत दिसतात.
आमच्या भुरगेपणांत आजोळा पॉपी आशिल्लो. त्या काळांत हे भोगस्ताळे नाशिल्ले. प्रशिक्षण नासतना पॉपी उंच वंये वयल्यान उडकी मारून जिम्नॅस्टिक्स करतालो. हालींसराक कुत्र्या माजरांक नेमान गोरवां दोतोरा कडेन व्हरतात. कुत्र्यां खातीर तांचे शाबू, गळ्यांतले तरांतरांचे पट्टे, तांचें अन्न हे खातीरचीं दुकानां जाल्यांत.
सुण्यांची आवड, छंद बी बरें आसा. एकेकदां तें अती जाता. म्हज्या एका इश्टागेर पंचवीसेक कुत्रे आसात. वेगवेगळ्या जातींचे. रंगांचे. ल्हान व्हड. तांच्या सांबाळा खातीर खूब वेळ दिवचो पडटा. एकेकल्याची मर्जी. पणजे सावन तो मित्र पयऱ्यान कुत्र्यां खातीर मांस एके व्हडले काशींत घालून हाडटा. ताचे गाडयेंतल्यान पणजेच्यान एकदांच लिफ्ट घेतली. नाका सायबा अशें जालें. तो कुत्र्यांक व्हरतालो त्या डिकिंतल्या मांसाच्या विचित्र वासान जीव घुस्मटून गेलो. परत ताचे गाडयेंत बसपाचें धाडस जालेंना.
त्या मित्राच्या घरा एकदां फोन करून गेल्लों. ताचे कडेन उलयतना सात आठ जाण कुत्रे सरभोंवतणी उंचायेर, सकयल, जमनीर, मेजार, दिवाणार राजा कशे लोडेल्ले. पेपराक हात लायल्यार गुरगुरत दोळे मोटे करून पळयताले. केन्ना खंयचो कुत्रो आंगार उडकी मारून पोंवटेचो अर्द कील लबदो काडीत हाची शाश्वती नाशिल्ली. मित्र कितें उलयता ताचे कडेन लक्ष लागनाशिल्लें. आरे टॉमी, आरे बंडू, आरे चिंटू तो आमचो मित्र मरे. वळखना ताका? अशें म्हजो मित्र मदीं मदीं म्हणी. कुत्र्यांक भोव पडलां. म्हजी अस्वस्थताय वाडिल्ली. पाड पडूं आनी केन्ना काय थंयच्यान भायर सरता काय जालें. पारेकार कशे ते म्हजेर नदर दवरून आशिल्ले. मदींच एक सवंग ताचे मांडयेर वचून बसतालें. तो ताका पोशेतालो. इतल्यान दुसरे मांडयेर आनीक एकलो येवन बसतालो. प्रेम करतालो. दुसऱ्या मांडयेर दुसरी पमी येवन बसताली. इतल्यांत आनीक एक काळोच कुत्रो येवन त्या दोगांकूय धुकलतालो. दुस्वासान. मित्र तांकां तोखेतालो. म्हजो जीव टांगणेक लागिल्लो.
कुत्र्यांचे वाडदीस मनोवप, त्यो जायराती पेपरात दिवप, समाजीक माध्यमांचेर फोटे व्हिडियो घालप, कुत्र्यांक खास प्रशिक्षणा खातीर बंगळूर आनी हेर शारांत विमानान घेवन वचप, विमानांतल्यान व्हरतना ते बाकीचे भोगस्ताळे, विमानतळार प्रवाशांनी हो शो पळोवन हांसप, हे सगळे नखरे चलत आसतात. जण एकल्याची खोस.
कोंकणी कवी सर्गेस्त रमेश वेळुस्कार, कुळागर ह्या नेमाळ्याचे संपादक आशिल्ले. (कोंकणींत म्हयन्याळीं म्हणप समा न्हय कारण तीं मदीं मदीं येनात). ह्या नेमाळ्यांत एकदां कुत्र्यां विशीं एक लेख आयिल्लो. पणजेंत एकदां खबरी मारताना रमेशाक हांवें तो लेख कित्याक आवडला हें सांगलें. ताचे दोळे चमकले. ही सगळी माहिती एका लेखांत बरोवन दी रे म्हणून रमेश म्हज्या फाटल्यान लागलो. ताका हांवें कितलें सांगून पळेलें, म्हाका कुत्रे आवडनात रे, सहज सांगलें रे. कुत्रे ना पोसूं तुवें पूण तुजें निरिक्षण आसा. एक लेख दी, म्हणत रमेश मानगुटेर बसलो. अखेरेक हांवें ताका एक लेख दिलो. ताची प्रत आज म्हजे कडेन ना. पूण ताचें सार सादारणशें अशें आसा. कुत्र्याचेर प्रेम आसचें. ताका मर्यादा आसची. जे लाड कुत्र्यांचे करतात तितल्योच अपुरबायो घरच्यांच्यो करच्यो. दीसभर कुत्र्यां फाटल्यान रावप, घरच्यांची पर्वा नासप, तीं पिसायपणां थारतलीं. कुत्रे सहसा घात मारिनात, ते इमानदार. मनीस केन्ना घात मारीत सांगूं नजो. पूण निमणो तो प्रगल्भ मनिसूच आसा. कुत्र्यांनी मालकाक, मालकिणीक बुड्डून फापसून, नाखटां लावन, घांस काडून रक्तबंबाळ करून गंभीर जखमी केल्ल्याच्यो बातम्यो आमी आयकत आसतात. अखेरेक ती मोनजात.
कुत्रे पोशिल्ल्या मित्रांगेर वतां तेन्ना म्हाका एक गजाल ताण दीत आसता. कुत्रो घांस काडीत म्हूण. कारण उपरांत इंजक्शनां ही कटकटीची गजाल. दुसरी गजाल म्हळ्यार जी उणीच अपेक्षीत नितळसाण आसता तितली थंय उरना. ताका लागून लाळ, ल्हंव, आंगा वयल्या केंसांक पडपी बारीक जीव हीं प्रकरणां बरींच मोटीं दुयेंसां घडोवन हाडूंक शकतात अशें दोतोर सांगतात. नितळसाण नाशिल्ल्या वाठारांत खावचें जेवचें कशें दिसना. तो दर्प सोंसूं नजो जाता. कुत्र्यांचे पास बूक, विमो ही वेवस्था आनी कायदे विदेशांत कडक आसात. तांकां तें परवडटा. कुत्र्यांचीं हॉस्पिटलां थंय आसात. दुयेंत कुत्र्यांक ड्रिप्स लावपाक. हालीं भारतांतूय असलीं हॉस्पिटलां सुरू जाल्यांत.
कुत्र्यांचें प्रेम कितलें आसचें हें जाचो ताचो पाळणाऱ्याचो प्रस्न. पूण ह्या आळुबाय अपुरबाय प्रेमाक लागून हेरांक मात्तूय क्लेश, त्रास जावंक फावना. म्हाका कुत्र्यांचें प्रेम ना. तांकां पोसपा इतलें.
कुत्रे आवडटात- पयसुल्ल्यान.
मुकेश थळी
फोंडे
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
