भांगरभूंय | प्रतिनिधी
वा दान खंय बुद्द वाडटा, अशें म्हणटात म्हणून वादविवाद जावप गरजेचें काय दिसता. पूण सद्याक चलतात ते वाद पळेल्यार आशिल्लीय बुद्द ना जावपाचो भंय दिसता. बारीक- बारीक कारणां वेल्यान सद्याक वाद चलतात. आमकां तातूंत गत आसूं वा नासूं आमी वाद घालूंक सामके तयार आसतात. तातूंत सद्याक कोणाच्यो भावना कश्यो आनी कित्याक दुखावत म्हणून सांगूक जायना. उठसूठ पुलिशेंत कागाळी आनी मोर्चा चालूच आसता. ‘ताणें अशें म्हणलें आनी आमच्यो भावना दुखावल्यो. ताणें तशें केलें आनी आमच्यो भावना दुखावल्यो’ चालूच आसता. भावना इतल्यो सोंप्यो आसतात काय की कोणेय फट् करून कितेंय म्हणलें आनी भावनेक वेर गेली जावंक? सद्याक गरमी वाडल्या आनी हे गरमेक लागून आमच्यो तकल्यो तापूंक लागल्यात, हें समजूं येता. पूण आमच्यो तकल्यो तापल्या म्हणून आमी हेरांच्योय तकल्यो तापोवन उडोवप योग्य व्हय?
गोंय आनी वाद हांचें एक व्हडलें नातें आसूंक जाय, असो आमचो आजवेरचो समज आसलो. पूण सद्याक वाद सगळेच कडेन जावंक लागल्यात. महाराष्ट्रांत रामदास स्वामी हे शिवाजी महाराजांचे खऱ्यानीच गुरू आसले काय कितें आनी ते राजांक सल्ले दिताले काय हाचेर वाद चलता. कांय वर्सां पयलीं दादोजी कोंडदेव महाराजांचे गुरू नासलेच म्हणपाचो कोणेतरी सोद लायलो आनी वाद इतलो वाडलो की दादोजीचे पुतळे लेगीत भूंय भरवण केले. सद्याक रामदास स्वामीचेर वाद चलला. आतां हो वाद खंयच्या थरार पावता तो पळोवचो पडटलो. सद्याक दर एकलो स्वताक इतिहास तज्ञ मानूंक लागला. आतां इतिहासाचेर कोणे कितलो अभ्यास केला वा कितलो इतिहास चाळ्ळा तें खबर ना, पूण दर एकल्याक मेल्लीं मडीं उस्तुपाचो सोस लागला म्हणपाचें कळटा.
आमकां गोंयकारांक तर वाद घालेबगर जेवण वचना. दर दिसा कसलो तरी नवो वाद जायच. एका विशयाचेर वाद घालपाचो आनी कांय दिसांनी तो विसरुनूय वचपाचो. रेल्वे डबल ट्रॅक, कोळसो, महामार्ग, टॅक्सी अश्या कितल्याश्याच प्रस्नांचेर वाद चलले. पूण आतां ताचेर कांयच आयकूंक मेळना. विसरले लोक सगळें. आतां नवे वाद सुरू जाल्यात. भावना दुखावपाचेर वाद. कोणतरी कितेंतरी उलयता आनी आमी खवळटात. आतां रस्त्यार वतना सुणे भुकलें म्हणून ताचेर लक्ष दिवपाची खऱ्यानीच गरज आसा? एकादो फातोर हातांत घेतल्यार सुणो नाच जाता. आमी ताचे फाटल्यान लागचे परस आमचे वाटेन वचप सारकें जावचें ना?
कोणतरी लटर फटर येता, गोंयच्या सायबाक वायट उतरां दिता आनी नवो वाद तयार करता. आतां ताणें कितेंय म्हणलें म्हणून जांची गोंयच्या सायबाचेर श्रद्धा आसा, जे सायबाक भजतात ते कुशीक वतले? ना न्ही? तांचे खातीर तो गोंयचो सायबूच उरतलो. मागीर कोणूय हांगा येवन भुकलो म्हणून भावना कित्याक दुखपाक जाय? गेलो उडत म्हणपाचें आनी सोडून दिवपाचें.
खरें तर देशांत सद्याक खूब प्रश्न आसात. वाडिल्ली म्हारगाय, सैमांत दिशीं दिशीं जावपी बदल, पूण हाचेर उलोवपाचें, भासाभास करपाची, उपाय सोदपाचे सोडून आमी नाका जाल्ल्याच विशयांचेर उलयतात. बरें उलोवन कोणाचो कितें फायदो जाता? ना. वेल्यान शेजार्यांमदीं तेढ वाडटा. वेंचणुकां वेळार घडटा तें एक वेळ समजूं येता. थंय कशें तरी वेंचून येवपाचें आसता. वेंचून येतलो जाल्यार मतांचें ध्रुवीकरण जावप गरजेचें म्हणटकूच कोणाक तरी मुखार काडून वाद निर्माण करप गरजेचें थारता. कांय लोकांक तर आपूण आसां हाची लोकांक जाणीव करून दिवची आसता म्हणून ते वेगवेगळे वाद निर्माण करतात. सद्याक मराठीक राजभाशा करात म्हणपाची मागणी हें तसलेंच प्रकरण.
हे सगळे वाद उणे म्हणून सद्याक गोंयांत एक नवो वाद उबो जाला. गोंयचो सायब कोण? गोंयचो सायब कोण हें अख्या संवसाराक खबर आसा. सगळ्याच धर्माचे लोक ताका मानतात. आनी आपणालें काम जावचें म्हणून आंगवणीय करतात. हें आज काल न्ही तर शेंकड्यांनी वर्सां चलत आयलां. आतां कोणाकूय ताका मानचेलो नासलो तर कोण कोणाक फोर्स करचो ना. पूण तो सायब न्हयच म्हणपाचो तुमचो अट्टाहास कित्याक? तुमी ताका सायब मानिनात, मानूं नाका. पूण जे मानतात तांचो अपमान करपाचो अधिकार तुमकां ना.
गोंयचो सायब हो मुळांत गोंयचो न्ही हें सगळेच जाणात. पूण गोंयकारांनी ताका आपलो मानलो न्ही? गोंयचो सायब जावं वा शिरडीचो साईबाबा, लोकांची श्रद्धास्यानां तीं. फाटीं शंकराचार्यांन लोकांक निवेदन दिलें. साई हिंदू न्ही. ताच्या दर्शनाक हिंदुनी वच्चें न्ही. कितल्या जाणांनी आयकलें? अजुनूय लाखांनी लोक साई दर्शनाक वताच. हांगा म्हणून कितें वेगळें जातलें? तुमी कितलेंय सांगलें म्हणून लोक आयकतले? जांची श्रद्धा आसा ते वतलेच.
एक लक्षांत दवरूंक जाय, जे दुसऱ्या धर्मांतपावले ते आमचेच लोक. ताणीं कालूय त्रास काडले आनी आज आमच्या असल्या वागण्याक लागून त्रास काडटात. आमी आमच्याच लोकांक दुखयतात. गोंयचे क्रिस्तांव भायल्यान खंयच्यान येवंक नात वा आपणांक जाय म्हणून क्रिस्तांव जावंक नात. आमचे अंधश्रद्धेन तांकां पयस केले. जे कोण सायबाचेर दुबाव दाखयतात ताणीं मुद्दम पोरण्या गोंयां वचून, महाराष्ट्रांतले उच्च शिक्षीत, वयल्या समाजांतले मराठीभाशक हिंदू दर वर्सा सायबाक मेणवात पेटोवंक आनी आंगवण पावोवंक येतात तांकां वचून सांगात, हो सायब
न्ही, ताका पांया पडूं नाकात. तुमकां मेळूंक जाय ती जाप मेळटली. लोकांक अणभव येतात म्हणून लोक सायबाच्या दर्शनाक येतात. गोंयकार इतलेय अबुद्दी न्ही की कोणाच्याय सांगण्यान हिंदू- क्रिस्तांव करून झगडटले.
अभयकुमार वेलींगकार
9423884687
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
