येवजण्यांचो पावस बादूं येता

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

अखेरेक हेरांचो तेंको मेळ्ळो आनी सी जोसफ विजय हांणी तामिळनाडूच्या मुख्यमंत्री पदाचो सोपूत घेतलो. सुमार 60 वर्सां उपरांत पयलेच खेप द्रवीडवादी नाशिल्लो पक्ष सत्तेर आयला. तोय बी फक्त दोन वर्सां पिरायेचो. सत्तेच्या कदेलाचेर बसले उपरांत विजय हांणी कांय फायली हाता मेकळ्यो केल्यो, तातूंत येवजण्यांच्यो फायली आशिल्ल्यो. येवजण्यो आकर्शक आसल्यो तरी राज्याचेर अर्थिक वजें पडटलें, रीण वाडटलें. हें तामिळनाडूंतच न्हय, तर पुराय देशांत पळोवपाक मेळटा. साबार पक्ष मतदारांक भुलोवपाक विवीध येवजण्यो, सवलती जाहीर करतात आनी कितलोय सुशिक्षीत, कर्तृत्ववान, दानी आसलो तरी मतदार भुलताच. लोकांची नाडी कांय पक्षांनी वळखल्या. तांकां पडिल्ल्या मतांनी ह्या येवजण्यांचें व्हडलें योगदान आसा, हें न्हयकारपाक मेळचें ना. ह्या ‘रेवड्यो’ वांटपांत आनी भ्रश्टाचारांत (फुडारी आनी अधिकारी- कर्मचारी) देशाच्या मोलादीक उत्पन्नाक, उदरगतीक व्हडलो फटको बसता!
लोकांक मुफत वस्तू दिवन कांय काळ खोस दिवपाक मेळटा, पूण रोजगार निर्माण करून तांचो फुडार घडोवं येता. सरकाराचें काम फक्त वांटप न्हय, तर निर्माण करपूय. मत मेळोवप म्हत्वाचेंच, पूण ताचे परस विस्वास तिगोवप चड म्हत्वाचें. सगल्याच सरकारांनी बरींच आस्वासनां दिलीं, पूण तीं मागीर अर्थीक आडमेळीं थारलीं. एकतर त्यो येवजण्यो बंद जाल्यो वा तांकां लागून हेर सवलती थांबोवच्यो पडल्यो. पयसो नाशिल्ल्यान थोड्यांक 2- 2 म्हयने पेन्शन पसून मेळनासतना उरलां. मुख्यमंत्री विजय हांणी पक्ष स्थापन जालो तेन्ना चलयांक आठ ग्राम भांगर, भुरग्यांक मुदी दिवपाची घोशणा केल्ली. काल आनीकूय घोशणा केल्यात. 200 युनिट मुफत वीज, बायलांक दर म्हयन्याक अर्थीक मजत, वयली भांगर आनी मुदी, बायलांक मुफत बसप्रवास, घुंवळे वखदां विरोधी पंगड, विद्यार्थ्यांक अर्थीक साह्य, बायलांची सुरक्षा आनी प्रशासनांत एआय, डिजीटल येवजण्यो. हाचे खातीर खर निश्चेव जाय आनी तिजोरीय कायम भरिल्ली. ती ना जाल्यार अर्थीक वजें वाडटलें. ‘सरकार रीण घेता, आमकां कितें लागता’, असो विचार कोण करता जाल्यार तो चुकीचो. कारण सरकार लोकांच्या करा वरवीं मेळिल्ल्या पयशांतल्यान चलता!
दक्षीण भारत 1960 च्या दशका सावन तसो फ्रीबी कल्चरा खातीर प्रसिद्ध. मदले सुटयेंतलें खाण, सायकल अश्यो तरातरांच्यो येवजण्यो हांगाच्यानूच, खास करून तामिळनाडूंतल्यान सुरू जाल्यात. मागीर हेर राज्यांनी त्यो उखल्ल्यात. तामिळनाडूच्या सगल्या मुख्यमंत्र्यांनी ह्या येवजण्यांक सारें- उदक घालां. जाणकारांच्या मतान, जर उत्पन्न वाडोवपाचे स्रोत नात, उद्देग- रोजगार, करसंकलन वाडना जाल्यार मुफत येवजण्यो आंगलट येवं शकतात. न्हय त्यो येतात. मागीर सरकारां ल्हवूच त्यो बंद करतात वा वर्साक पांच, स फावटीच दितात. खुद्द विजय हांणी तामिळनाडूचें रीण 10 लाख कोटीं परस चड आशिल्ल्याची टिका केल्ली. इतल्या दुडवांनी उद्देग, वेवसाय, शिक्षण मळार गुंतवणूक केल्ली जाल्यार राज्याक फायदोच जावपाचो. अर्थांत सगल्योच येवजण्यो वायट न्हयत. चलयांक शिक्षणा खातीर मजत केल्यार, येरादारीची वेवस्था, विद्यार्थ्यांक लॅपटाॅप, भलायकी विमो, सवाय शुल्काचीं वस्तीघरा सुरू केल्यार त्या- त्या मळांचेर क्रांतीच जातली. मुफत येवजण्यांनी सरकाराचे तिजोरेक बुराक पडनासतना तो पयसो खंयच्यान येतलो, येवजणेचो फायदो जातलो काय ना, हाचो चड विचार जावंक जाय. फक्त मतां, सत्ता नदरे मुखार दवरून मुफत येवजण जाहीर जावंक जायना. येवजण्यो वा थारावीक अजंडा चलोवपा परस रोजगार, शेती, उद्देग, शिक्षण, भलायकी, बुन्यादी सुविधा हांचेर चड खर्च केल्यार फायदो जातलो, तो राज्याक, आनी अर्थात पक्षाकूय! सरकारान काटकसर करपाकूच जाय, कवडी चुंबक जावन राज्य चलना आनी आकर्शक येवजण्यो करून तें तिगना. संतुळा सांबाळचीच पडटा.