भांगरभूंय | प्रतिनिधी
सोनाली आनी विजय घोव- बायल बंगळुराक एका अमेरिकन आय. टी. कंपनींत काम करतालीं. तांकां लग्न जावन आठ वर्सां जाल्लीं! पूण, भुरग्याचो बेत थारायल्ल्यान अजून भुरगें जावंक नाशिल्लें. आयटी कंपनींत दोगूय बऱ्या उचेल्या पदांचेर आशिल्ल्यान, तांकां पगार बरो मेळटालो! मात दोगूय कामाचो ताण सहन करीत काम करतालीं. रातची उसरा लेगीत लॅपटॉपा मुखार बसून कानांत हेडफोन लावन तांचें कामा संबंदी संभाशण चालू आसतालें. कामा मुखार तांकां खंयच भायर भोंवपाक, लग्न, बर्थडे सुवाळ्यांत वचूंक मेळनाशिल्लें तशेंच दोगांक मानसीक सुखूय मेळनाशिल्लें.
त्या दीस सोनालीन विजयाक कामार साकून बेगीन घरा येवपाक सांगून लाँग ड्रायव्ह करून उच्च दर्जाच्या इटालियन रेस्टरंटाक जेवपाक वचपाचो बेत केल्लो.
सोनाली, विजय हांचे कंपनीचें ऑफिस दोन वेग-वेगळ्या सुवातेर आशिल्ले. सोनाली सदांच ऑफिसांक यो – वच मॅट्रो ट्रेनीन करतालें. विजय मात गाडी घेवन वतालो. बंगळुरांतलें ट्राफीक सदांच जाम आसता त्या कारणान विजयाक घरा पावपाक देड वरां जाग्यार सदांच अडेज वरां लागतालीं. तो घरा पावसर सदा सामको बेजारतालो.
ज्या दीस सोनालीन भायर जेवपाचो प्लान केल्लो त्या दिसा तें घरा बेगीन पाविल्लें. पूण विजय घरा परत येतना वाटेर ट्रॅफिकाचे कोयंडेक फारवल्लो. “आज साडेसाता जाग्यार रातीच्या णवांक घरा पावतलों,” असो ताणें अंदाज करून सोनालीक तशें कळीत केल्लें.
खरेपणीं सांगचें म्हळ्यार विजयाक सोनालीन भायर वचून जेवपाचो बेत केल्लो तो मानवलो नाशिल्लो. पूण ना अशें म्हणून ताका सोनालीचें मन दुखोवंक नाका आशिल्लें. म्हणून मन मारतें घेवन ताणें सोनालीन जो बेत केल्लो तो हयकारलो. विजय सदांच ह्या ट्रॅफिकाचे कोयंडेक लागून सामको बेजारिल्लो. केन्ना, केन्ना गाडी आसा थंय पार्क करून मॅट्रोन घरा वचपाचें चिंत्तालो. सदांच फडफड करीत अपार्टमॅण्टांत पावतगीर दाराची बेल वाजोवप आनी सोनालीन दार उगडटगीर गळ्याचो टाय सोडीत ट्रॅफिकाचे कोयंडेत आडकिल्ल्या कारणान बंगळुरचें ट्रॅफिक सिस्टमीक गाळयो घालप, हें सोनालीक नित्याचें जाल्लें.
सोनाली तशें समजूतदार आशिल्लें. तेय विजयाक सांबाळून घेतालें. घरचीं कामां करून ऑफिसाचीं कामां हाताळप ही दिसता तितली सोंपी गजाल नाशिल्ली! विजयान ताका खूब खेप सांगिल्लें, “देवा दयेन आमी जी नोकरी करतात ताचो पगार बरो मेळटा, आमी एक कामवाली दवरुया.” पूण सोनालीक हें मानवनालें. तें घरचो सगळो वावर करून कामाक वतालें.
जशे त्या सांजे ट्रॅफिकाचे कोयंडेत आडकिल्लो आसताना विजयान रातीच्या ण वरांर पावपाचो येवजिल्ले, त्या राती तो साडे आठ वरांचेर घरा पावलो.
सदां सारकी दाराची बेल वाजयत, गाळी घालीत, टाय सोडीत, सोफार बसलो. सोनाली आदींच भायर सरूंक तयार जाल्लें! विजयाचो हो मूड ताका नवखो नाशिल्लो! विजयान शोवर घेतलो तशी ताका गरम कॉफी दिली! तोय, रोखडोच तयार जाल्लो! ताचो मूड ऑफ आशिल्लोच तातूंत फुडें परत ट्रॅफिकांत आडकून पडल्यार फांतोडेर घरा पावपाचो विचार ताच्या मनांत येतालो, पूण सोनालीक मात ताणें उक्तेपणान अशें उलोवन दाखयलें ना.
दोगूय भायर सरलीं. तांच्या घरा कडसून इटालियन रेस्टॉरंट बरेंच पयस आशिल्ले. गाडयेन नॉर्मल जेम तेम देड वरां लागतालीं. गाडी बंगळुरच्या मुखेल रस्त्यार घेवन मागीर शॉर्टकट थंय पावपाचें अशें विजयान थारायिल्ले. गाडयेक मंद स्वरांतले इन्स्ट्रुमॅण्टल संगीत लावन गाडी फुडलो रस्तो हुपताली. वाटेर रस्त्याचे दोशी कुशीक रस्त्या वयले फास्ट फूड खाणा जेवणाचें गाडे लोकांनी फुलिल्ले.
सोनालीन विजयाक मदींच गाडी थांबोवपाक लायली. विजयान गाडी रस्त्या कुशीक पार्क केली. सोनालीन विजयाक म्हळें, “चल आमी त्या फास्ट फूड गाड्यार वचुया.” दोगूय त्या गाड्यार गेलीं. थंय इंडियन भेलपुरी, मद्रास शेव पुरी, बाम्बे पानी पुरी, रगडा पेटीस, चायनीज, असले विवीध खाद्य पदार्थ पुरोवपी गाडे आशिल्ले. विजय चिंतपाक लागलो हें खाण खावन फुडें वचपाक सोनालीन म्हाका हांगा हाडला काय किदें?
सोनाली पानी पुरीच्या गाड्यार विजयाक घेवन गेलें आनी ताका विचारलें, “विजय तूं एका वेळार कितल्यो पाणी पुरयो खावपाक शकता”? ताणें म्हळें, “तीस ते चाळीस”! “चल…आमी पैज लावया. जो कोण चड पानी पुरी खातलो ताणें एक गिफ्ट दिवपाचे.” विजयान मान हालयत हयकार दिलो.
आनी पानी पुरी खावपाची सर्त चालू जाली. विजयान पयल्याच धपक्यान वीस पानी पुरयो खाल्यो! तर पयले फेरयेंत सोनालीन एकवीस खाल्ल्यो! आतां परत विजयान आनीक बावीस खाल्ल्यो! दुसरे फेरयेंत सोनालीन पंचवीस पानी पुरयो खाल्ल्यो! तिसरे फेरयेंत विजयान सत्तावीस खाल्ल्यो तर तिसरे फेरयेंत सोनालीन तीस पानी पुरयो खाल्ल्यो. सोनालीन जाता नज करीत आनीक पांच पुरयो खावन छस्तीस पुरयो खावपाची चॅलेंज विजयाक दिली.
मात विजयान पांच पानी पुरयो खावन मारतें घेतलें. आनी सांगलें “सोनल! तूं जिकलें, हांव हरलों! सांग, तुका किदें गिफ्ट जाय? फुडल्या प्रवासांत एक बरो मॉल मेळटलो, थंय तुका जाय तें सांग, हांव घेवन दितां!”
सोनाली सामकें खूश जाल्लें! एक्यायशी पानी पुरयो खावन सोनाली जैतीवंत जाल्लें! ताची खोस सोनालीच्या मुखामळार दिसताली! दोगूय फुडलो बेत इटालियन रेस्टॉरंटाक वचपाक खातीर गाडयेक बसलीं. तशें सोनालीन विजयाक म्हळें, “विजू तुवें कितल्यो पानी पुरयो खाल्यात अंदाज आसा तुका? आरे तुवें वट्ट चौद्यातर पानी पुरयो खाल्यात!
“आनी तुवें एक्यायशी खाल्यात मुगो!” अशें विजयान म्हळें. सोनाली म्हणूंक लागलें, “पूण बरी मजा आयली, आनी पोटूय भरलें, आतां गाडी परतीय! इटालियन पास्ता कॅन्सल, आनी म्हाका गिफ्ट बी कांयच नाका, आतां वट्ट घरा या…!” पाणी पुरयो खावचे सर्तीन लांबचो प्रवास वाटायलो. आनी दोगांकूय एक वेगळो आनंद दिलो. मन उदास जालें काय मनांतले घुस्मटीक वाट मेकळी करून दिवपाची कला सोनालीक अवगत आशिल्ली! म्हणुनूच तर ताणें लाँग ड्रायव करून इटालियन रेस्टॉरंटांत वचपाचो प्लान मदींच बदलून विजयाल्या मानसीक ताणाक एके तरेन थाकाय दिली.
सुदिन वि. कुर्डीकर
8275425404
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
