भांगरभूंय | प्रतिनिधी
पत्रकारितेंत आतां नवे भुरगे येवपाक सोदीनात, असो सूर सगळे कडेन आयकूपाक मेळटा. मात ताचे कडेन हांव अजिबात सहमत ना. म्हजे फाटले आठ वर्सांचे ल्हानशे पत्रकारितेंतल्या अणभवांतल्यान हांव सांगपाक सोदता की अशें अजिबात ना. वेल्यान हांव अशें म्हणन की जे नवे हुशार भुरगे पत्रकारितेंत येतात तांकां तश्यो संदीच मेळनात वा मुद्दाम दिनात. जायते भुरगे पत्रकारितेंत येवपाक सोदतात. कितलेशेच फावट तांचेर अन्याय जाता.
आजकाल प्रत्येक क्षेत्रात एकमेकांचे पांय ओडपाची सर्त लागिल्ली दिश्टी पडटा. तेच पत्रकारितेंत लागू जाता. जे नवे भुरगे पत्रकारितेंत येतात तांचे बाबतीत सांयटिफीक अप्रोचूच कोण दिसना. जेन्ना एक उमेदी भुरगो पत्रकार जावपाक येता तेन्ना ताच्यो आवडी निवडी कितें? ताका चड ज्ञान खंयचें आसा? ताका खंयची संद दिली जाल्यार तो बरे तरेन काम करपाक शकता? हे गजालींचो कोण विचारुच करिना. क्वचित कांय वरिष्ठ पत्रकार आसतले, जे असो अप्रोच दवरुन नवे पत्रकार घडोवपाचो यत्न करतात.
गोंयात तर पत्रकारिता क्षेत्रातली आव्हान खूप व्हड आसात. एक म्हळ्यार आमचें राज्य खूप ल्हान. ल्हान राज्य आसले कारणान पत्रकारितेंतले बीट्सूय खूप उणे. ही अशी सगळीं आव्हानां एकी कडेन आनी अर्थीक ताळमेळ बसोवपाचें दुसरें व्हड आव्हान एकी कडेन. पत्रकारितेची मुल्यां बीन ह्यो गजाली शिकपा खातीर भुरगे थंय मेरेन पावच नात. प्रत्येक क्षेत्रांत जर बरें आवटपूट येवपाक जाय जाल्यार त्या दर्जाचें मनीसबळ गरजेचें. मात, गोंयांत तर अशे कांय लोक हांवें पळयल्यात जे वर्सान वर्सां ह्या क्षेत्रांत आसात, मात तांका तांचे आशिकुशीक कितें चल्लां हाची जाणूच ना. जो मेरेन एखाद्या मनशाच्या ज्ञानाचे कांय थारावीक वर्सांनी ऑडिट जायना आनी तांचे मदीं सुदारणा जायना तो मेरेन पत्रकारिता मळाचेर दर्जात्मक आवटपुटाची अपेक्षाच दवरपाक शकनात.
आतां जग बदल्लां. सोशल मिडीयाक लागून पत्रकारितेची व्याख्या नव्यान थारावपाची वेळ आयल्या. आतां जाचे हातांत मोबायल तो पत्रकार, अशी स्थिती आमकां दिश्टी पडटा. मात तसल्यांनी तिगाव लागचोना. फक्त बातमी दिवन जावचेंना, ती कोणूय दित. ते खातीर पत्रकाराचीच गरज ना. जाल्यार बातमे फाटलो आशय, अंतर्गत घडामोडी आनी तेच परी मजकूर लोकां मेरेन पावोवपा खातीर नाविन्याची गरज आसा. जर ह्यो गजाली नात जाल्यार कोण तुमकां पळोवचो ना वा आयकूचो ना.
पत्रकारितेंत ‘कंटेंट’ होच राजा आसता. तेंच नाणें खणखणीत आसपाक जाय. जो मेरेन तुमचो ‘कंटेंट’ दर्जात्मक ना तो मेरेन कांय उपेग ना. सद्या आनीक एक मोठे आव्हान पत्रकारिता क्षेत्रांत आयलां तें म्हळ्यार ‘आर्टिफिशियल इंटेलीजन्साचें’. एआयक लागून मोठ्या प्रमाणात मनीसबळाचेर हावळ येतली. हावें वयर जो संदर्भ दिलो की जे वर्सान वर्सां ह्या मळाचेर आसात, मात तांच्या ज्ञानाची पातळी आजून सामकी बाबत आसा आनी जे फकत कारकुनी पद्दतीन काम करतात तांकां ‘एआय’ हो पर्याय थारूं येता. मात जांचे कडेन ज्ञान आनी स्वताची गुणवत्ता आसा, तांका एआयचो हुस्को करपाची गरज ना. शेवटी आर्टिफिशला परस ओरिजीनल केन्नाय उजवेच.
गोंयात तरी पत्रकारिता हो सदांच अंडरपेड जाॅब म्हूण सगळेच मान्य करतले. कांय जाण हाका अपवाद आसत. मात, ते हाताच्या बोटांचेर मेजपा इतले. पयलींच्या तेंपार पत्रकारितेची व्याख्या आनी स्वरुप खूप वेगळें आसलें. मात आतां तशें ना. आतां पत्रकारिता मळाक सामकें वेवसायिक स्वरूप आयलां. मात वेवसायिकता वेगळी आनी पत्रकारिता वेगळी, हो व्यापक दृष्टीकोन निर्माण जावपाक म्हाका दिसता आमच्या देशांत तरी अजून वर्सां वतलीं. इतली परिपक्वताय आनी विचारांची स्पष्टताय पत्रकारितेंतल्या खंयच्याच घटकां कडेन अजून 100 टक्के तयार जाल्ली ना.
आतां सोशल मिडीयाक लागून आनीक एक संद तयार जाल्या ती स्वतंत्र पत्रकारितेची. हालीं तेंपार खुपशे स्वतंत्र पत्रकार तयार जाल्यात. गोंयांत जी स्वतंत्र पत्रकारिता दिश्टी पडटा ती कितली दर्जात्मक, हो मोठो प्रस्न. जें खपता तेंच दाखोवपाक गेले जाल्यार ज्यो दुसऱ्यो बऱ्यो गजाली खपपाची गरज आसा तांचो खप कोण वाडयतलो? तें कामूय करप सामकें गरजेचें.
एकंदरीत जर गोंयच्या पत्रकारिता मळाचो अभ्यास करीत जाल्यार जायते नवे भुरगे येवपाक तयार आसात. मात, हे नवे पत्रकार घडोवपाक जे थोडे कश्ट घेवप गरजेचे आसात, ते कोण घेनात. वेल्यान जांचे कडेन टॅलंट आसा तांकां चेंपपाचे यत्न जातात. अशा वातावरणांत फक्त दुसऱ्यांक दोश दिवन उपेग ना, जाल्यार प्रत्येकान आपल्या कुशेंसान विचार करपाची गरज आसा.
विश्वनाथ नेने
9604039519
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
