भांगरभूंय | प्रतिनिधी
एका भुरग्याच्या आंगान मातशीं मस्तीपणां आशिल्लीं. तो गरीब घरांतलो आशिल्ल्यान दिसभर हांगा थंय भोंवत रावतालो. आवय बापूय दीसभराच्या कामार. तो सरकारी शाळेंत शिकतालो. सांजे वेळार मात ताचो तोच भोंवत रावन ह्या झाडार त्या झाडार, लायटीच्या खांब्यार फातर शेंवटप चालूच आसतालें. होच ताचो उद्योग ताका पळयताल्या कांय भुरग्याक आवडनाशिल्लो.
एक दीस तातूंतले कांय भुरगे ट्युशनाक वता त्या बिल्डिंगेच्या सामकार आशिल्ले. तो लायटीर फातर शेवटिता तें तांणी पळयलें. तांणी ताका धरून ट्युशन टिचरी म्हर्यांत व्हेलो. तो मातसो भियेलो. ताका दिसलें, ती टिचर आतां आपल्याक मारतली. पूण तशें जालें ना. तिणें ताका म्हर्यांत घेतलें आनी “तूं अशें कित्याक करता?” हो प्रस्न केलो. जाप ना. तिणें म्हणलें, “हांवें तुजेर बडयो मारून आनी तापोवन सोडलें जाल्यार परतूय तूं अशेंच करतलो. हय काय ना?” तो ओग्गी. मागीर तिणें ताका वेंगेंत घेतलो आनी हांसत म्हणलें, “तुका वायट करूंक आवडटा?” तेन्ना ताणें मातशें तोंड उगडलें. “ना. तुमी म्हाका मारूं नाका. हांव आतां अशें करचो ना.” तिणें म्हणलें हांव खंय मारतां. तूंच तर ह्या टिचरीचेर फातर शेवटिता. तिका दुखता तें पळोवन ह्या तुज्या इश्टांक दुखता. पूण हांव तुका एकूच सांगतां, तूं असो केन्ना करचो ना अशें म्हाका सांग. तूं मायेस्त भुरगो कसो दिसता”. अशें म्हणलें आनी दोन चॉकलेटी दिवन सोडून दिलें. ‘हां’ अशें म्हूण तोवूय गेलो.
मागीर तो ते टिचरीक वाटेर मेळ्ळो की हांसून मुद्दाम फुड्यांत येवन जाप दिवंक लागलो. टिचर बी ताका हांसून ओ दिता. तिका ताची तीच लक्तुबाय कशी दिसताली. तिणें सहज आपल्या त्या भुरग्यांक ताचे बद्दल विचारलें. तांणी सांगलें तें आयकून टिचर अजापली. तो भुरगो खंय कोणूय दुसरे भुरगे फातर मारतना दिसलें की म्हजे टिचरीक दुखता, तुमी अशें करूं नाकात म्हणून आडयत आसता. खरें म्हणल्यार तो तिच्या म्हर्यांत एकूय दीस शिकूंक ना. पूण त्या दिसा वेंगेंत घेवन समज दिल्लो तो विसरलो ना. पूण ताका दोनूच मिणटा मोगान सांगिल्ले शब्द मनाक खुशालकाय दिवन गेले. ताका जर मारून आनी तापोवन सांगिल्लें जाल्यार एखाद वेळार रागान तसोच वागतलो आशिल्लो… पूण दोन मिणटांची वेंग ताका बदलून गेली आनी त्या टिचरीची काळजी ताका ते फातर मारपाची संवय आडोवंक लागली. तितलेंच न्हय तर दुसरो कोणूय फातर मारता जाल्यार तांकां तो आडोवंक लागलो. दोन खिणांचो मोग असो आसता हें रागा परस सांगप कितलें वायट हांचें एक सत्य उदाहरण.
सोनाली सु. पेडणेकर
[email protected]
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
