भांगरभूंय | प्रतिनिधी
आषाढ म्हयनो लागीं पावला. जून म्हयन्याच्या निमाण्या सप्तकांत पावसाक नेट आयला. त्याच नेटार सैमा वांगडा पावसाच्यो कविताय फुलतल्यो. मोबायलारय कवितांचो पावस पडटलो. वेधशाळेच्या पावसाच्या मेसेजीवरी. मेसेजी बारीकसाणेन नियाळल्यार पावसाचीं तांबडीं, पांचवीं, केसरी, हळदुवीं रुपां दिसतलीं. प्रधानमंत्री, मुखेलमंत्र्यांक लोकसभा, विधानसभेंत बशिल्ले कडेन रकाद, शिटकावणी दिवपी, मेसेजी पळयल्यार दुकळ, हुंवार वेवस्थापन खिणां भितर करुंक मेळटा. दरवर्सा बुडटी येता त्या वांठारांत हुंवार राखणे दळाक धांवडावपाक शक्य जातलें.
पावसाची तांबडी, पाचवी, हळदुवी शिटकावणी तुमकां आमकां सगलीं दिसाळीं दितात. एक्सक्लुजिव, बायलायन्स उडत, देंवत सगळे कडेन पावता तेन्ना तातूंतलें वेगळेंपण सोंपता.
पावसा वाऱ्याची शिटकावणी दिवपाचो वावर आतां मोबायल कंपन्यांनीय सुरू केला. शाळेंत वचपी भुरगींय मोबायल हातांत घेतात तेन्ना तांकां सेल्फीच न्हय तर फोटो काडपाक भावता. सरभोंवतणचे फोटो काडपाक मान्यताय लागना. पूण अनवळख्याच्या फोटोपासत ताका विचारप बरें. पावसाचे फोटो काडपाची सर्त विद्य़ार्थ्यां खातीर कोण घेतलो? समेस्तां मेरेन तेविशीं रकाद कसो पावतलो? तांबड्या, पांचव्या पावसाचीं रुपां वळखुपाक तांकां शिकयल्यार भुरगीं कुशळटायेन मोबायलाचें पेटूल उगतें करून जाण्टयांक सादूर रावात, भायर सरचें न्हय अशें सांगपाक शकतात.
तुमच्या आमच्या भुरगेपणांत मोबायल नाशिल्ले. तेन्ना मळबा कडेन पळोवन पावस केन्ना पडटलो तें सांगपी आशिल्ले. आयजय तें तंत्र उपेगाक पडटा. पूण मळबा कडेन पळोवपाक वगत कोणाक आसा? हातार आयिल्ल्यो मेसेजिस वाचता म्हणसर ना जातात. त्यो ना जावचे आदींच सांबाळपा पासत रकाद मोबायलच न्ही कंप्युटरय हेफुडें एकादरे दितले.
तांबडो पावस म्हळ्ळ्यार रस्त्यार माती व्हावन हाडपी, पालसण खंयतरी कोंसळ्ळां हें सांगपी. मोबायलावेलो शिटकावणी दिवपी तांबडो रंग हुंवाराचो. हुंवाराची आठ दीस आदींय मेसेजिंतल्यान शिटकावणी मेळटा. पूण ती सरकारांतल्या वरिश्ट अधिकाऱ्यां मेरेन पावता? पावल्यार ती वाचतात? मेसेजीचें वाचन करप, अर्थ समजूव ते प्रमाण जतनाये पासत वेवस्थापन यंत्रांक, कामगारांक दीस रात वावुरपाक शिकोवप नागरीकांकय करूंक येता. मोबायल, नागरीक जेन्ना जागे रावात, हुंवार येता अशें सांगतले तेन्ना सरकारी यंत्रणेकय न्हिदून रावचे परस 48 वरां वावरांत रावात, घरासावनय वावर करपाक
येता अशी म्हायती दिवपी कायदे येवपाची गरज आसा.
तांबडो रंग लुकसाण करपी, संकश्ट येता हें सांगपी. पावसाची शिटकावणी मेळटा तेन्ना कळीत केल्ल्या वेळार पावस आयलो ना जाल्यार अर्द, एका वरा उपरांत तो येवपाक शकता हें गिन्यान मळब पळयल्यार मेळटा. मळबा कडेन पळोवपा खातीर जनेलां, दारां उगतीं दवरचींच पडटलीं. जनेलांतल्यान भायर पळोवपी तरी आसात? ए सी संस्कृताय गोंयांतय शारांनी व्हडा प्रमाणांत येता तेन्ना दुयेंसाय वाडटात, वीज म्हारग जाता, उदक तरी सवाय जातलें?
पावस म्हळ्ळ्यार फकत शेतकारांचीच न्हय तर मनशाचीय जीण. पावस नासल्यार जीण सोंपोवपाचो वेळ शेतकाराचेर येता तेन्ना तांकां वाटावपाखातीर धा किसान येवजण्योय उण्यो पडटात. शेतकार सोंपल्यार शेतां कोण लायतलो? आमकां अन्न कोण दितलो? शेतकारांक घडोवपी म्हाविद्यालयां जातात, आधुनीक शेतकारय घडटात, भांगराळो भारत देस घडटा.
पांचवो रंग शेतांचो, सृश्टीचो. तो दारां मेरेन पावचे आदीं ताका उजवाडय जाय पडटा हें मतींत दवरचें. उजवाडाची दिका दाखोवप्यांक सोदून काडपाक धा जाणांनी एकठांय येवचें पडटा. नाका थंय राजकारण आड येता तेन्ना शांत रावात, घरांत रावात, मनरिजवण पुस्तक हातांत घेतल्यारय जाता, टी व्ही, मोबायल आसा हें सांगूया. पावसाचो पांचवो रंग तो रकाद धाडपी.
तांबड्या, पांचव्या, हळदुव्या रंगांचो पावस कुपां हाडचीं ना. पावसाचे थेंबे मातयेंत भरसतकच रस्त्यार, खळयांनी उदक भरता, उदकाक वाट मेकळी करुन दिवपाक सांगाती आसतले. तांच्या सांगात्यांक शिकोवपाक तुमकां आमकां शिकचें पडटलें. गुरुजींनी विद्यार्थी जावचे, विद्यार्थ्यांवांगडा ताणींय भोंवपाक वचचें. वतांत, पावसांत आनी शिंयाळ्या दिसांनी.
एल निनो दिका बदलतना आमच्या देशांत पावसाची दिसपटी बदलून आदल्या तेंपावेल्या मिर्गार पावल्या.
मार्ग आनी मिर्ग एक जावचे ना अशें न्हय, पूण तातूंतय स्मार्टनेस आसतलें, रातचें दिसाचें. हे कवितेंतल्या पावसावरी
पावसा, पावसा राव रे
मातसो बारीक पड रे
दिसाचो गडगड ना रे
पिरीपिरी करत यो रे
नाचत, हांसत यो रे
धांवत, खेळत यो रे
भिवपाची गरज ना रे
रातभर पडत राव रे
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
