भांगरभूंय | प्रतिनिधी
अकबर बादशहाक आता प्रत्येक कामात बिरबलाचो सल्लो घेवपाची संवंय जावन गेल्ली. साद्या साद्या कामांत लेगीत निर्णय घेवपाक ताका बिरबला कडेन विचार विनिमय करचो दिसतालो. पूण दोगांयची इश्टागत दाट जाल्ली. खंयूय वतना बादशहा बिरबलाक बरोबर घेवनच वतालो. बादशहा आपलो भेस बदलून ,केन्ना केन्ना रातचो आपल्या राज्यांतल्यान भोंवडी मारतालो. केन्ना व्यापारी जावन, तर केन्ना शेतकामत्याचो भेस करून तो बिरबलाक बरोबर घेवन वतालो. ताका लागून राज्यांत कितें कितें चल्लां? व्यापार उद्देग कसो चलला? परकी शत्रूची कितें हालचाल चल्ल्या? लोक एकामेकां बरोबर कशे वागतात? राजा विशीं कितें उलयतात? लोक समाधानी आसात काय ना? हें सगळें ताका सहज कळटालें.
कबर बादशहा हो बरोचसो मिश्कील स्वभावाचो आशिल्लो. म्हळ्यार मदीं मदीं ताका मस्करी करपाची आवड येताली. फकांडां करपाक करपाक आवडटालें. बिरबल तर आतां तांचो इश्ट जाल्ल्यान सदांच ताच्यो तो मस्करी करतालो. एका दिसा ते दोगूय असोच भेस बदलून वताले, तेन्ना रात बरीच जाल्ली. वतां वतां बादशहाक बिरबलाची फकांडां मारचीं अशें दिसलें…
तांणी बिरबलाक म्हळें “आरे बिरबल. आतां तूं म्हाका खूब आवडपाक लागला. तुज्या बगर म्हजो वेळ वचना. तूं दिसूंक ना तर म्हाका चैन पडना. तूं जाणां ताका लागून तूं हालीं हालीं म्हज्या स्वप्नांतय येवपाक लागला. काल रातींय तूं म्हज्या स्वप्नांत आयिल्लो आनी त्या स्वप्नांत आमी दोगूय एका रानांतल्यान वताले. वतां वतां आमकां ताऽन लागली. आमी हेवटेन तेवटेन उदक सोदपाक लागले. बरेंऽऽ चलत वतगीर आमकां दोन बांयों दिसल्यो. हांव एका बांयचेर, तर तूं दुसऱ्या बांयचेर गेलो. भितरलें उदक पळोवंक लागले. आनी अकस्मात तोल वचून , घोऽ करून दोगूय त्या दोनी बांयंत पडले. कशे बशे आमी वयर आयले आनी पळय
जाल्यार !
हांव ‘म्होंवांत’ बुडबुडिल्लों आनी तूं ?शीऽ .तुका पळयत तर तूं ‘रेब्यांत’ बुडबुडिल्लो. म्हळ्यार हांव म्होंवाचे बांयत पडिल्लों आनी तूं? तूं रेब्याचे बांयंत पडिल्लों. “शीऽऽ ऑऽक्क. बादशहाचें हें हिणसावपाचें कुसकें उतर आयकून, बिरबल मात्सो दुखावलो. पूण तो सदांच हुशार. तसोच तल्लख बुद्धीचो आनी हजर जबाबी आशिल्लो. तो असो सहज डगमगपी न्ही.
तेन्ना ताणें म्हळें, “हय महाराज. म्हाकाय हेंच स्वप्न पडलें. खरेंच आमचीं मनां एकमेकाक कशीं समजतात, हें तुमीच पळयात. पूण महाराज म्हाका स्वप्नांत फुडें कितें दिसलें तें तुमी जाणात? स्वप्नांत हां. हय तें स्वप्न म्हण बरें ना तर हांव सांगतां तें आयकून तुमी रागार जावशात. आनी म्हाका ख्यास्त बी करशात. आयकात हां आमकां तर ताऽन लागिल्ली. उदक तर ना आनी म्हाका तर रेबें लागिल्लें हांवें तुमकां पळयलें. पळयत तर तुमकां म्होव लागिल्लें. हांवें मनांत म्हळें उदक तर ना. म्होंव तर तुमकां लागलां, तें चाटुया. म्हूण हांव तुमकां चाटूंक लागलो आनी तुमी? रागार जावं नाकात. स्वप्न तें. पूण तुमी? तुमी म्हाका चाटूंक आयले. म्हाका तुमची जीब लागता न लागता म्हणसर हांवें महाराज, महाराज हें कितें करतात
तुमी? अशें म्हणत तुमकां कुशीक काडले आनी आमी जागे जाले. तें स्वप्न म्हण साल्वार जाले. ना तर विचारच करूंक जायना म्हज्यान.”
हें आयकतगीर बादशहाक कांयच सुचना जालें. बादशहाक समजलें की बिरबलाक उणाक समजूवप योग्य न्ही. कशे तरेन अक्कल हुशारीन ताणें आपल्याक रेबें चाटयलें आनी हांव ताका कांयच म्हणूंक शकलो ना… अशें बिरबलच करूंक शकता.
तेजश्री गोपाळ प्रभुगांवकार
9822139309
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
