भांगरभूंय | प्रतिनिधी
तुमचो समाज शिक्षणा कडल्यान खूब पयस आशिल्लो, तुमच्या भुरग्यांक शिकोवचें अशें कित्याक दिसलें?
हनुमान : हांवें म्हज्या बापायक कश्ट करतना पळयला आनी हांव आनी म्हजे भावूय तेंच करतात. आमकां कोणाकूच शिक्षण घेवंक मेळ्ळें ना. देखून आमच्या भुरग्यांनी तरी शिकचें आनी मुखार सरचें अशें दिसलें आनी तांकां शिकपाक उर्बा दिली.
भुरग्यांक शिक्षण दिवंक तुमकां सोंपें आशिल्लें?
हनुमान: ना. तशें सोंपें नाशिल्लें. आमी दिसवड्याच्या कामाक वतात आनी जोडटात. पूण आमची ही जोड कमी आशिल्ल्यान घर चलोवप कुस्तार जाता. तरीय म्हजो पूत गणेशाक शिकोवपाक म्हज्या भावांनीय म्हाका मदत केली आनी आयज तो धावी पास जालो.
पूत पास जाला हें कळटकच कशें दिसलें?
हनुमान: खूब खोस जाली, कित्याक तर आमच्या गोंयांत रावपी समाजांतलो तो पयलोच भुरगो आसा जो धावी पास जाला. ताचे कडल्यान प्रेरणा घेवन आतां हेर भुरगेय शिकतले अशी म्हाका आस्त आसा.
गणेशान फुडें कितें शिकचें अशें तुमकां दिसता?
हनुमान: आमी शिकूंक नाशिल्ल्यान आमकांय हातूंतलें गिन्यान ना. कोण कोण सांगतात ताणें ऑटोमोबायल शिकचें म्हूण…. गणेशाक पसंत आसा तें ताणें शिकचें अशें म्हाका दिसता.
तुमचो समाज मूळ खंयचो?
हनुमान : आमचो आजो सांगतालो ते प्रमाण आमी महाराष्ट्रांतले. रानांनी भोंवता भोंवता गोंयांत पावले आनी हांगाच उरले. आमचो आजो वा बापूय केन्नाच परत गांवांत गेले नात. आनी हे खातीर आमचें गांवघर खंय आसा तें आमकांय खबर ना. आमची आतांची पिळगी ही गोंयांतच जल्मल्या.
तुमी चवथीक गणपती बी पुजतात?
हनुमान : हय. आमी सगळीं मेळून एकूच गणपती पुजतात. सगळीं एकठांय येवन देवाची प्रार्थना करतात आनी आमची राखण करची म्हूण मागतात.
गणेश तुज्या येसाचें स्रय तूं कोणाक दिता?
गणेश : म्हजें येस हें फकत म्हजें एकल्याचें न्हय तर, तें म्हज्या शिक्षकांचें आनी समुदायाचेंय आसा. ते खातीर म्हाका खूब खोस जाल्या. म्हज्या समुदायाच्या हेर भुरग्यांनीय शिकचें आनी मुखार सरचें अशें म्हाका दिसता. तांणी शिकून आपलीं सपनां साकार करचीं आनी सगळ्यांक अभिमान मेळोवन दिवचो.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
