लिंबू – एक भोवगुणी फळ

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

खरेंच लिंबू म्हणल्यार भोवगुणी, वखदी फळ. सरबता पसून कात नितळ दवरपा मेरेन ताचे जायते उपेग आसात. गिमाच्या दिसांनी ताचें मोल वाडिल्लें आसता. तरीय लिंबाक गिरायक उणें ना. सगल्या गोंयकारांचें तें आवडटें फळ.

हे दीस गर्मेचे. आतां मायाचो म्हयनो लागतलो. ह्या दिसांनी तापमान तेंगशेर पावता. आंगांतल्यान घामाच्यो पांवळ्यो ओततात. ताळो सुकून येता. कितलेंय थंडगार उदक पियेल्यार तान कशीच भागना. जिऱ्या, कोथमिरीचें उदक पियेल्यार पसून थाकाय मेळना. भायर वतांतल्यान कसलेंय काम करून घरा येतकच थंडगार लिंबू सरबताचो एक पेलो मेळप म्हणल्यार सर्गसुख. लिंबू हो गरमेचेर रामबाण उपाय. 

लिंबाक गरमेचें फळ म्हणटात. हें एक आंबट, रुचीक फळ. लिंबाचे जाय तितले उपेग आसात. लिंबाचें फक्त सरबत करून पियेनात. तर ताचें लोणचेंय करतात. वर्सुयभरत तें तिगता. थोडे लोक जेवणाचेर लिंबाची फोड घेतात. मटण, शागुती वा मसाल्याचे जीनस आसल्यार लिंबू हो लागताच. वयर लिंबू पिळ्ळो काय त्या पदार्थाची रुच वाडटा. तशेंच ताची कुडीक बादा जायना. कारण मसाल्याचें खावप म्हणल्यार भलायकी इबाडप. तेन्ना तिख, मसाल्याचें खातना लिंबाची फोड चोखप वा ताचो रोस भितर पिळप बरें. 

लिंबान व्हिटामीन सी, ए, बी, फायबर, प्रोटिन्स, कॅल्शियम, लोखण, पोटॅशियम, सोडियम, काॅपर, क्लोरिन अशे खुबशे धातू आसतात. हे ताचे गुणधर्म. ते मनशाक बऱ्याक पडटात. लिंबू खूब रोग, दुयेंसां पसून आमकां वाटायता. कोणाचीय तकली फोडली जाल्यार लिंबू गरम करून तकली शेकतात. पोटान मळमळटा, ओंकारी येता जाल्यार लिंबाचो रोस आनी भितर थोडें मीठ घालून पितात. 

लिंबाचे तशे खूबशे फायदे आमकां जातात. रोगप्रतिकार शक्त घटमूट करपाक लिंबाचो रोस सामको उपेगी. लिंबाचो रस मोटसाण उणी करता. दुसरे वटेन वजन वाडोवपाचें आसल्यार लिंबाच्या रोसांत थोडी साकर मिस्तुराद करून तो रोस पियेवप बरें. सद्दां इल्लो इल्लो पिवचो. लिंबाचो रोस केंसाक लायल्यार खरड कमी जाता. व्हिटामीन सी आशिल्ल्यान कुडीचीं हाडां घटमूट जातात. कातीची चकाकी वाडोवपाक, कात तुकतुकीत करपाक दुदांत लिंबाचो रोस घालून तें दूद तोंडाक लायल्यार मुखामळा वयले दाग वतात. दूद तापयिल्लें आसपाक जायना.

 खूब दीस बाको, उचकी येत रावल्यार लिंबाच्या रोसान दोन कुलेरां काळें मीठ, एक चमचो म्होंव मिस्तुराद करून घेवपाचें. उचकी एकदम बंद  जाता. उदकांत लिंबाचो रोस घालून पांयांच्यो खोंटो नितळ केल्यार गिमाच्या दिसांनी पांय जळटात तें उणे जातात. बालदेन उदक घेवप तातूंत दोन लिंबू पिळप आनी पंदरा मिनटां पांय बुडोवन बसप. जळजळ एकदम ना जाता. 

पोटाची समस्या आसल्यार सदांच सकाळीं म्होंवा वांगडा लिंबाचो इल्लो रोस पियेवचो. कोठ्याची पिडा (बद्धकोश्ठताय) आसल्यार ना जातली. लिंबाचे सालीन कोपर घाशीत जाल्यार तें नितळ जाता. ताचे वयले काळे दाग वतात. आदल्या तेंपार जायते लोक हो उपाय करताले, मात आतां मेळटा ताचेर मलमां आयिल्ल्यान आयुर्वेदीक उपाय करप ना जालां. तरी फाटल्या धा वर्सांच्या काळांत आयुर्वेदीक उपचारा कडेन लोक वळपाक लागल्यात. 

खरेंच लिंबू म्हणल्यार भोवगुणी, वखदी फळ. सरबता पसून कात नितळ दवरपा मेरेन ताचे जायते उपेग आसात. गिमाच्या दिसांनी ताचें मोल वाडिल्लें आसता. तरीय लिंबाक गिरायक उणें ना. सगल्या गोंयकारांचें तें आवडटें फळ.

– सिद्धी तिळवे.