नितळसाण आमची जबाबदारी

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

भौशीक शौचालयां वापरून तांकां नितळ दवरप, तो वाठार नितळ आनी निरोगी उरपाक प्रत्येक नागरीक आनी सरकाराची व्हडली जबाबदारी आसा.

आज म्हजो चलो घरा पावतासर अडेज जाल्लीं. भीतर पावना फुडें आपलें दप्तर जमनीर दवरून बेगीबेगीन तो संडासान मुतपाक धांवलो. अशें ताणें बऱ्याच फावटी केलां. भायर येतकच म्हजो ताका प्रस्न आसता- आरे ! सकाळच्यान जो इस्कोलाक गेल्लो तो दनपार मेरेन मुतूंक वचुक ना? आई, इस्कोलाचे संडास सदांच बुरशे आसतात, सामको वीट येता म्हाका थंय वचपापक-  हें ताचें उत्तर आसता. मागीर ताचेर म्हज्यांतली आवय ताका भलायकेवेली चार उतरां सांगता. आज हांव हाचे विशीं म्हजें मत मांडटा.

खुबश्या जाग्यांनी आमकां जायते सार्वजनीक शौचालय आनी भौशीक संस्थांतलीं शौचालयां भीतर बुरशेपणां जाल्लीं दिसतात. भौशीक शौचालय आसा थंय इतल्यो खातसाणी पडिल्ल्यो आसतात की पयसुल्ल्यानुच ह्या जाग्याच्या बुरशेपणाचो अदमास लावूं येता.

महापालिका बाजार आसुं वा कसलीय सरकारी कार्यालयां वा इस्कोलां आनी संस्था, ह्या जाग्यांवेले अशे भौशीक संडास बुरशे कित्याक आसतात? तांतूतले नळ तुटिल्ले आसतात, कांय कडेन नासतातूय वा काय कडेन आसुन तातूंतल्यान उदक एक तर येना वा सतत व्हांवतात. तातूंतले टायल्स मोडिल्ले- फोडिल्ले आसतात. संडासातली घाण वचपी वाट तुंबिल्ली आनी उदकाची टांकी सारकी चलना वा मोडिल्ली आसता.

एकंदर ही स्थिती सामकी विद्रूप जाल्ली आसता. म्हाका याद जाता म्हजो बापुय बरो नाशिल्लो तेन्ना ताका जीएमसींत घालचो पडिल्लो. त्या वॉर्डांतल्या शौचालयान पांय दवरपाची परिस्थिती नाशिल्ली. मोडकीं पायपां, तातूंतल्यान उदकां व्हावतालीं, उसपुनाशिल्ली म्हेळ! वॉर्डांतलेच न्हय तर हेर शौचालयांचीय हीच परिस्थिती! आंवपाच्या बेसिनांनी लोक आपले जेवणाचे डबे धुंयताले. त्या खातीर उश्टें बेसीनांत तुंबुन उदक वचपाची वाट बंद जाताली आनी बुरशें उदक व्हांवतालें. असल्या बुरशेपणांनी ते घाणींतल्यान दुयेंतीच न्हय तर घटमूट मनीस पसून दुयेंत जावपाचो.

ह्या असल्या बुरशेपणाक जापसालदार कोण? सरकार काय जनता? म्हाका दिसता दोगूय. जपान देशान भुरगेपणांतल्यान प्रत्येकाक नितळसाणीचें शिक्षण दितात. फक्त उलोवन – सांगुन न्हय तर दिसप‌ट्ट्या कामांनी नितळसाण आनी शिस्त कशी आसपाक जाय हें ल्हान भुरग्यांक अणभव हाडटात. प्रत्येक दिसा असो अणभव येतकच भुरग्यांचे जिणेन ताची संवय जाता आनी ती राखपाची आंगवळणीर पडटा. आमच्याय देशान अशें कित्याक घड्रंक शकना? प्रत्येक गांवांतल्यान ते शारा मेरेन मुळाव्या थरावेल्यान अशी शिस्त आनी नितळसाणीचे धडे आमी भुरगीं ते जाण्ट्या लोकां मेरेन आंगवळणीर घालपाक जाय.

नितळसाण राखपाचे नेम आनी कायदे जाग्यार उडोवपाक जाय. भौशीक शौचालयां नितळ उरपा खातीर जे कामगार नेमिल्ले आसतात, ते वेवस्थीत काम करतात काय नात, हें वरीश्ठ अधिकाऱ्यांनी पळोवपाक जाय. प्रत्येक शौचालयांतल्या हार्डवेअराचो परतो परतो परतो तपास जावपाक जाय. व्यवस्थीत उदक येता काय ना, तातूंतलें कितें मोडलां तें रोखडेंच सारकें करप हें गरजेचें. त्याच बरोबर प्रत्येकाच्या मनान आपूण देशाचो एक जबाबदार नागरीक हें जाणून घेवन, भौशीक संपत्तीचो योग्य तरेन वापर करप आनी ताची जननाय- देखरेख करप हे सामके गरजेचें. 

दादल्यांच्या आनी बायलांच्या शौचालयांनी उचीत तरेची व्यवस्था जावपाक जाय. सॅनिटरी पॅड्स योग्य तरेन विलो लावपाक बालद्यो दवरपाक जाय. शौचालयां साफ उरपा खातीर जबाबदार आनी शिस्तबद्ध कामगार आसचे.

भौशीक शौचालयां वापरून तांकां नितळ दवरप, तो वाठार नितळ आनी निरोगी उरपाक प्रत्येक नागरीक आनी सरकाराची व्हडली जबाबदारी आसा.

स्नेहा साळकार

करंजाळें- पणजी