भांगरभूंय | प्रतिनिधी
आवय ही देवा परसूय व्हड. देव लेगीत आवय मुखार माथें तेंकयता. कृष्ण, राम आदीं देवांनी आवयचें अनन्य साधारण महत्व आमकां सांगलां.
सकाळ फुडें कोणेय कितलोय साद घालू पूण आमकां कशीच जाग येना. आवयच्या एका उल्यार मात आमीं फडफडीत जागीं जातात. आवय म्हणल्यार घरची घडयाळ कशी. ती उठटा तेन्ना आमच्या घरचो वेळ सुरू जाता तो ती सगळ्यांचें सगळें करून न्हिदता तेन्ना त्या वेळाक थाकाय. घराब्याची अशी एक ‘टक टक’ करून केन्नाच थांबनासताना सुरूच उरपी अशी घडयाळ. एकवेळ वण्टी वयली घडयाळ विसव घेत, पूण हिका विसव ना. तिची स्वताची सपनां घरच्यांच्या सपनांनी विरघळिल्लीं आसतात. आनी उपरांत रातच्या न्हिदेंतल्या सपनांतूय तीं घरच्यांचीच सपनां पळयता. ममत्व आनी मोग हांचो वजरो अशीं हीं आमची आवय, आमच्या घराब्याचो आदार – खांबो.
पगार वाड ना वा तिका केन्नाच थाकाय ना. ‘घरअस्तुरी’ ह्या माथाळ्या सकयल ती स्वता आपल्या वावराक लागता. निसुवार्थीपणाचे हें एक उदारण. आपुलकायेन आनी आपखोशयेन घरच्यां खातीर वावुरपी म्हजी आवय सकाळी आमकां डबो करता. आमच्या पप्पाक जेवण रांधून दिता. मागीर थांबनासताना आपलें कितें ना कितें तरी काम करीत आसता. तिका हांवेन केन्ना एका जाग्यार सुशेग म्हणटा तो घेतना पळोवंक ना.
आमीं कितेंय सांगचें आसल्यार पयलीं आमचे आवयक सांगता. तिचे कडेन मेकळेपणान उलयता. तिचे पासून कांयच लिपयना. ती मात तिका कितेंय वायट दिसल्यार आमकां दाखोवन दिना. आपलें दूक लिपोवन तीं आमची दुकां पुसता. आमकां समजयताना ती आमकां समजून घेता. आमकां आपले जीवा परस चड सांबाळपी आमची आवय सदांच आमचे वांगडा रावता. आमकां कसलीच गजाल कमी पडूंक तिणें केन्ना दिलीना. आमी मागता मागता तें सगलें तीं आमकां हाडून दिता. आमचें सगलें आयकता. स्वता खातीर कमी आनी आमचे खातीर खूब कितें करपी अश्या आवयक आमचो पोसोभर मोग!
आवय ही देवा परसूय व्हड. देव लेगीत आवय मुखार माथें तेंकयता. कृष्ण, राम आदीं देवांनी आवयचें अनन्य साधारण महत्व आमकां सांगलां. आवय ही संवसारांतली सगल्यांत बेस्ट सामकी. तिका कोण लागना. तिची तुळा कोणा कडेन करपाक जायना. ती एक अमूल्य अशी मायेची मुर्त, जिची कळना कशी गावूं हांव कवन किर्त?
स्वता रावता जागी
जेन्ना आमी न्हीदता
स्वता लिपोवन रडटा
आमकां मात हांसयता
मनांतले सगळें तिका
सांगनासतना कळटा
कांद्याचें पातें सोलतना
दूक खरेंच गळटा
वावर करून पदर
जरी तिचो लोळटा
तिचे कुशींत वचून
निर्शेवणी म्हजी शेणटा
भुरग्यांक लागल्यार
तिका दुखता
तिका दुखता तेन्ना
सगलें मुकाट्यान तीं सोसता
भुरग्यांच्या काणयांनी
भांगरां परी जावन
आवय आमची सोबता!
– संचाली सुनील गावडे
जी. के. नायक क्लासीस
प्रियोळ
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
