भांगरभूंय | प्रतिनिधी
रावणान ती अट मान्य केली. ही गजाल देवांक कळ्ळी. रावण मुळांतूच दुश्ट. तो लिंग मेळटकच देवांक आनीक त्रास दितलो! तांकां कितें करचें तें कळ्ळें ना. भगवान विष्णु कडेन ते गेले.
लंकाचो राजा रावण! स्वभावान दुश्ट, पराक्रमांत व्हड. ताची आवय कैकसी ही देवभक्त आशिल्ली. दर दिसा रेंवेचें शिवलिंग ती करी आनी ताची पुजा करी. प्रार्थना करी. मागीरुच जेवताली. रावण दर दिसा हें पळयतालो. ताणें आवयक म्हणलें, ‘हांव इतलो पराक्रमी आसतना मातयेचें शिवलिंग कित्याक करता? शंकरा कडल्यान लिंग घेवन येतां. दर दिसा ताची पुजा कर!
तें बरेंच जातलें. म्हाका खोस जातली. आवयन अशें म्हणटकच, रावण कैलास पर्वताचेर गेलो. थंय तो तप करपाक लागलो. कांय तेंपान शंकर खोशी जालो. तांणी म्हणलें, ‘तुका जाय तें माग’. रावणान शिवलिंग मागलें; आवयचे दिसपट्टे पुजे खातीर! शंकरान सांगलें. ‘लिंग दितां. पूण लंकेक वच मेरेन तें जमनीर दवरूं नाका. जमनीर दवरल्यार तें थंयच दसून उरतलें. आसा कबुल?
रावणान ती अट मान्य केली. ही गजाल देवांक कळ्ळी. रावण मुळांतूच दुश्ट. तो लिंग मेळटकच देवांक आनीक त्रास दितलो! तांकां कितें करचें तें कळ्ळें ना. भगवान विष्णु कडेन ते गेले. फुडलें संकश्ट सांगलें. विष्णुदेव म्हणपाक लागलो, काळजी करुं नाकात. हांव पळयता!’ भगवान विष्णून गणपतीक आपयलो. ताका म्हणलें, राखण्याचो भेस घे. रावण तुका मेळटलो. तुजे कडेन शिवलिंग दितलो. तुका खोशी करतलो. तूं मागता तें दिता म्हणटलो. पूण त्या मोहांत घुस्पूंक नाका. थोडो वेळ लिंगाची जतनाय घे आनी थकिल्ल्याचें नाटक करून जमनीर दवर!’. गजाननान हें मान्य केलें.
तो रावण वचपाचे मार्गाचेर उबो आशिल्लो. पूण, गजानन म्हणून न्हय, गोपाळ म्हणून! थोड्या वेळा उपरांत रावण थंय पावलो. लिंग चड जड आशिल्लें. तो थकिल्लो. ताका खूब तान लागली. राखणो दिसले बाराबर ताणें ताका म्हणलें, पुता, म्हजे कडल्यान लिंग घे. थोडो वेळ ताची बरी जतनाय घेत. म्हाका तान लागल्या, हांव उदक पितां. हांव येतकच तुका जाय तें दितलों. राखण्यान तें मान्य केलें.
पूण तूं बेगीन येवंक ना जाल्यार हांव तें जमनीर दवरतलों. ताचे पयलीं तीन फावटीं उलो मारतलों! रावण न्हंये लागसार गेलो. हात- पांय आनी तोंड धुवन घेतलें. न्हंयेचें थंड, नितळ उदक पियेवंक लागलो. राखण्यान उलो मारलो आनी म्हणलें, ‘दादा बेगीन यो. लिंग खूब जड आसा, हांव थकलों!’
रावण आयलो ना. दुसरी फावट उलो मारलो, रावण अजून आयलो ना.. तिसरे खेपे व्हडल्यान उलो केलो तरी रावणाचो आवाज ना. निमाणें राखण्यान म्हणल्यार गणपतीन लिंग जमनीर दवरलें. तो रावणाची वाट पळयत उबो आशिल्लो. इतल्यान रावण हात पुशीत आयलो. पळयता तर कितें? लिंग जमनीर. तें थंयच दसून बशिल्लें. रावणाक खूब राग आयलो. पूण ताचो कितें फायदो? रावण व्हड बळग्यान लिंग उखलूंक लागलो. पूण, तें मात्शें पसून हाल्लें ना! व्हड बळग्यान ताणें तें लिंग पिळगळ्ळें. तें गायेच्या काना सारकें दिसूंक लागलें. पूण तें मात्शेंय हाल्लें ना! त्या जाग्याचें नांव आयज गोकर्ण महाबळेश्वर अशें पडलां. तें तीर्थयात्रेचें स्थान जालें. बरेच शिवभक्त थंय वतात. दर्शन करतात. आनी.. .रावण? ताका रिकाम्या हातान परत लंकेंत वच्चें पडलें! सगल्या देवां वयलें संकश्ट पयस जालें. देवांनी गजाननाची तुस्त केली. ताका पोटभर मोदक दिले. तोय थकिल्लो. मोदक खावन तो खोशी जालो.
– पार्थ कामत सातोस्कार
गुरुकृपा, सांखळी
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
