भांगरभूंय | प्रतिनिधी
सभापर्व : 1. जरासंध आनी कृष्ण
(येशस्वी जायात आनी परत येयात. आमी तुमची वाट पळयतात, अशा उतरांनी धर्मराजान कृष्णाक जरसंधा कडेन वचपाक संमती दिली…. आतां फुडें..)
दुसऱ्या दिसा कृष्ण, अर्जुन आनी भीम जरासंधाच्या मगध राज्यांत वचपाक भायर सरले. कांय दिसांनी ते मगधाची राजधानी राजगृह हांगा पावले. थंय पावतकच तांणी ब्राह्मणाचो भेस केलो. मागीर ते जरासंध रावतालो त्या राजवाड्या कडेन गेले. मुखेल दारातल्यांत भितर वच्चे सोडून ते राजवाड्याचे भोंवतणी आशिल्ले व्हडले फातरांचे वण्टी वयल्यान उडी मारून भितर गेले. थंय पारो करतल्या सैनिकांनी तांकां पळयले. तांणी त्या तिगांकूय धरून जरासंधा कडेन व्हेले. तीन निशस्त्र ब्राह्मण ताका मेळपाक भायले वण्टी वयल्यांन उडी मारून आयल्यात असो निरोप सैनिकांनी जरासंधाक दिलो. जरासंध तेन्ना देवाची पुजा करतालो. ब्राह्मण अशें सैनिकांनी सांगतकच जरासंधान आयिल्या ब्राह्मणांक म्होव घाल्लें दूद पिवपाक दिवन, तांकां बसात अशें सांगपाक फर्मायले. आपूण पूजा सोंपयता आनी तांकां मेळपाक येता असोय निरोप दिलो. ते प्रमाण कृष्ण, अर्जुन आनी भीम जरासंधाची वाट पळयत भायर बसले. तांकां दिल्ल्या दुदाक तांणी हात लेगीत लायलो ना.
कांय वेळान पुजा सोंपोवन जरासंध भायर आयलो. त्या तिगांनी दूद पिवूंक ना हें ताच्या लक्षांत आयलें. ताणें तांकां बारीकसाणेन पळयलें आनी म्हणलें, “तुमच्या भुजार आसा ते धोणूची दोरी लागून लागून पडिल्ले वण आनी तुमचे देह पळयल्यार तुमी म्हाका ब्राह्मण कशें दिसनात. तुमी राजवाड्यांच्या मुखेल दारांतल्या भितर सरूंक ना. तुमका दिले दुदूय तुमी पिवंक ना. हाचे कारण कितें? कोण तुमी?” तेन्ना कृष्णान ताका म्हणले, “तुजे विशीं आमच्या मनांत बिल्कुल बरेंपण ना, आमी तुका आमचो दुस्मान मानतात, ते खातीर तुजे वांगडा मलयुद्ध करपाक आयल्यात. कृष्णाच्या उलोवपाची जरासंधाक मजा दिसली आनी ताणें तांका विचारलें, “तुमी म्हाका शत्रू मानपाक हांवें तुमचें अशें कितें वायट केलां तर?” ताचेर कृष्णान जाप दिली. “तुंवें भोंवतणचीं ल्हान- ल्हान सुमार अठ्ठ्याणव राज्यां जिखून तांचे राजा बंदखणींत दवरल्यात. त्या राज्यांनी सुखान रावपी लोक आतां त्रासांत पडल्यात. तुका सोपयले खेरीज तांची त्रासातल्यान सुटका जावची ना. तेन्ना आमचे वांगडा मलयुद्ध करपाक तूं तयार जा.” तें आयकून जरासंध व्हडल्यान हांसलो आनी ताणें तांकां म्हणलें, “हेर गजाली नाकात. तुमची खरी वळख कितें ती दियात पळोवया.”
तेन्ना कृष्णान ताका सांगलें, “हांव तुजो कट्टर शत्रू, कृष्ण. तू म्हाका कसो वळखलो ना हाचेंच म्हाका अजाप दिसता. आनी हे इंद्रप्रस्थाचो राजा युधिश्टीर हाचे भाव भीम आनी अर्जुन.” जरासंधान तेन्ना म्हणले,” म्हाका तुमच्या धारिष्ट्याचें खऱ्यांनीच कवतूक दिसता. तुमी म्हज्या राजवाडयांत भितर सरून म्हाकाच आव्हान दितात. म्हाका मलयुद्धांत हारोवपी आजून जन्माक येवपाचो आसा. हांव तुमचे आव्हान स्विकारतां. ताणें मागीर फुडें म्हणलें, कृष्णा हांव तुजे आड मात लडचो ना. तूं भियेड्डो. हाचे पयली म्हजे आड लडाय करची सोडून तूं कितलेशेच फावटी पळून गेला. आताय तू तेंच करूंक आसा. तुज्या आड लडाय करप म्हणल्यार म्हाकाच लज. आनी हो कोण म्हणलो? अर्जुन? हाका पळयल्यार हो दादल्या परस बायलूच चड दिसता. असल्या बायजणां आड हांव लडना. हां, हो भीम देहान बरो आसा. म्हजे वांगडा मलयुद्ध करपाक हो उपकारता. जाले जरासंध आनी भीम कुस्तीच्या आखाड्यांत मलयुद्ध करपाक देंवलें.
एकामेकांचो अदमास घेवन तांणी मलयुद्धाक सुरवात केली. दोगूयजाण कुस्ती खेळपांत कुशळ आशिल्ले. कोणूच कोणाक आटपना जालो. जरासंध भीमा परस जाण्टो आशिल्लो. पूण भीमाक ताणें नाका शेवट केलो. हळूहळू जरासंध थकलो. हाचो फायदो भीमान घेतलो आनी संद मेळना फुडें ताणें जरासंधाक दोनूय हातांनी वयर उखल्लो, गरागरा घुंवडायलो आनी जमनीर आपटलो. जमनीर आपटनाफुडें जरासंधाचो आकताक जीव गेलो. जरासंध मेलो हे पळयतकच कृष्णाक सामकी खोस जाली. ताच्या कट्टर दुस्मानाक भीमान मारून उडयल्लो. अर्जुनान तर धांवत वचून भीमाक कवतूकान घट्ट वेंग मारली.
जरासंधाचो राज्यकारभार आनी ताच्या क्रूर सभावाक लागून मगधाची प्रजा आनी सैन्य सामकें विटिल्लें. ते खातीर कृष्ण, अर्जुन आनी भीमाक जरासंध मेले उपरांत विरोध जालो ना. मागीर तांणी जरासंधान बंदखणींत दवरिल्ल्या सगल्या राजांक सोडले आनी तांकां आपापल्या राज्यांत वचून राज्याचो ताबो घेवचो अशें सांगलें. अर्जुनान तांकां आपलो भाव युधिश्टीर रोखडोच राजसूय यज्ञ करपाचो आसा, तेन्ना तांणी त्या यज्ञाक हाजीर रावचें अशें निमंत्रण दिलें. जरासंधाक सहदेव नांवाचो पूत आशिल्लो. कृष्णान ताका राज्याभिशेक करून मगधाच्या शिंवासनार बसयलो. ताकाय बी तांणी राजसूय यज्ञाचें निमंत्रण दिलें आनी ते परत इंद्रप्रस्थांत आयले.
ते तिगूय सुरक्षीत परत आयले हें पळोवन धर्मराजाच्या जिवांत जीव आयलो. जरासंध कितलो क्रूर आशिल्लो हें सगल्यांक खबर आशिल्लें. ताका भीमान मारून उडयलो हें खातीर धर्मराजाक भीमाचो खूब अभिमान दिसलो. कृष्णान जरासंधाच्या पुताक मगधाच्या शिंवासनार बसयलो आनी बंदखणींत आशिल्ल्या अठ्ठ्याणव राजांक सोडून दिले हें आयकून ताका आनीकूय बरें दिसलें. आतां मगधाचो राजा आनी ते अठ्ठ्याणव राजा हांचें फाटबळ आपल्या राजसूय यज्ञा वेळार मेळटलें हें युधिश्टीराच्या लक्षांत आयलें. जरासंधाक भीमान मारिल्ल्यान जरासंधाचे शिशूपाला सारके वांगडी आपल्या राजसूय यज्ञांत हाडखळ आडचे नात हें आतां थरिल्लें. जरासंघात मारिल्ल्यान खुबश्यो गजाली आपशीच साध्य जाल्ल्यो. हें सगलें कृष्णाक लागून घडून आयलें ह्या कारणान युधिश्टीरान ताचे उपकार मानले.
मगधा सावन इंद्रप्रस्थाक परत आयले उपरांत कृष्ण आनीक चड दीस थंय रावलो ना. तो रोखडोच द्वारकेक गेलो. जाका लागून यादवांक मथुरा सोडून द्वारकेक पळचें पडलें. त्या जरासंघाक कृष्णान भीमा वरवीं मारून उडयल्लो. तांचो व्हडलो दुस्मान आतां ह्या संवसारांत नाशिल्लो. ते आता द्वारकेंत कांयच भिरांत धरिनासतना जगूंक पावतले. हें सगलें कृष्णान स्वताच्या तोंडान यादवांक सांगपाचें आशिल्लें. (फुडें चलता…)
अनिल नायक
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
