भांगरभूंय | प्रतिनिधी
व्हॅलेंटायन फकत जोडीदार न्हय, तर आमच्या भोंवतणचे सगळे लोक जे आमकां मान दितात आनी मोग करतात.
कांय जाण म्हणटात, मोग काळजांत आसचो पडटा, तो दाखोवप कित्याक? मोग उक्तावप हो एक शो कित्याक? पूण, आमी परत एक फावट एकामेकांक तुजेर मोग करतां म्हणल्यार कितें चूक? मोग मनांत दवरपा परस मोग उक्तावप बरें न्हय? मोग व्यक्त जाल्यार तुमच्या जोडीदाराक खोशी जातली. देखून आमी ह्या दिसाचो बरो उपेग करचो. तुमच्या जोडीदाराक वेळ दिवंक मेळना जाल्यार ह्या दिसा पुराय वेळ दिवचो….प्रसंगा नुसार तरी…
व्हॅलेंटायन डे हो मोग उक्तावपाचो दीस. मागीर तो जोडीदारा खातीर आसूं वा इश्टा खातीर. जाण्ट्या मनशाक आदर दिवपाचोय हो दीस. मोग दोन मनशां मदीं आसलो तरी तो इतलो संकुचीत ना. मोगाचो व्याप्ती खूब व्हड. कोणाकूय बिनशर्त दिल्लो मोग तितलोच आदर दिवपी आसता. मनाच्या कोनशाक जायत्यो व्यक्ती आसतात. जांकां आदराची भावना आसता. ती उक्तावपांत चूक कितें?
‘कोणाचेर मोग करचो? व्हॅलेंटायन डे कोणाकूय मोगाचो संदेश, काळजी घेवपी नात्याक मोगाचो संदेश घेवन येता. खरेंच विचार केल्यार हो दीस फकत बायफ्रेंड आनी गर्लफ्रेंड हांचे मदलोच मोग उक्तावपाचो दीस न्हय, तर प्रत्येक मनशा कडेन आदर वा मोग उक्तावपाचो दीस.. . पूण व्हॅलेंटायन डेच्या बदलत्या स्वरुपाक लागून ह्या दिसाचेर बंदी घालची अशी कल्पना आयल्या. मनीसपण आनी मोग शिकयल्ल्या ‘व्हॅलेंटायन’ च्या पुताची याद जागृत दवरची म्हणून हो दीस पाळूया…. मनांत मनीसपणाची भावना वाडोवपाक.
व्हॅलेंटायन डेच्या निमतान जायते तरणाटे- तरणाट्यो आपले विचार आपले प्रिय व्यक्तीं मेरेन पावोवपाचो यत्न करतात. लग्न जाले उपरांत व्हॅलेंटायन डेचो परिणाम उणो जाता काय? लग्नांत मोग पुराय जाता अशें म्हण्टात. पूण हो मोग लग्न जाले उपरांतच ‘पूर्ण’ जाता काय ना हातूंत दुबाव आसा. आयचे व्यस्त जिणेंत स्वताची जतनाय घेवपाक वेळ ना. तर तुमच्या जोडीदाराचेर लक्ष दिवपाक वेळ खंय आसा आनी ती बायल आसल्यार? सगळ्या लग्न जाल्ल्या दादल्यांचो आनीक एक सामान्य संवाद, ‘हो संघर्श कोणा खातीर? तुमचे खातीर?’ कोण बरो आनी कोण चुकीचो तें सोदून काडपाक वेळ आनी उर्जा घालचे परस हो प्रस्न कितलो सामान्य आसा हें आमच्यांतल्या जायत्यांक फुडें कळटा.
तुमचो मोग उक्तावपाक एक दीस कित्याक जाय? फकत एकामेकांक पळोवन तांणी समजूंक जाय. कारण मोग करप म्हणल्यार एकामेकांक पळोवप न्हय तर एकूच गजाल एकठांय पळोवप.
कविता म्हणून, एक कल्पना म्हणून सगळें बरें दिसता. पूण प्रत्यक्षांत कितें घडटा तें समजून घेवपाची गरज आसा. जेन्ना दोन व्यक्तींचे स्वभाव वेगवेगळे अशें म्हण्टात. प्रवाहाक लागून कांय बरे आनी कांय वायट गूण येतात. आमच्या जिवितांत जोडीदाराक वेगळी सुवात आसता. खरेंच कोणाकूच एकामेकांक दुखोवपाची इत्सा आसना. मागीर अशे संदेश आनी अशे संवाद कित्याक निर्माण जाले ?
एकमेकांक कितें दिसता ताका लागूनच आमी आमचे इत्से प्रमाण वागचें वा ना, अशे संघर्श निर्माण जातात अशें म्हाका दिसता. लग्न जाले उपरांत मागीर तुमच्या जोडीदाराक कितें करचें? ताणें वा तिणें ‘समजूंक’ जाय. हेंच घेवचें पडटा, ना? एकामेकांचे गुण आनी दोश जाणून घेतात. दरेकल्यान आपल्याच मनशाक आपल्या गुण -दोशांनी मान्य करचो.
तेन्ना आनी आतां हातूंत व्हडलो फरक आसा. संपर्काचें साधन खूब प्रमाणांत वाडलां. ताचो योग्य वापर करून आमी आमचो नातें फुलोवंक शकतात. जायते फावटीं जेन्ना खूब राग आसता तेन्ना एक संदेश….ल्हान भेट….साॅरीचो फोन वा मेल एका खिणाक राग पयस करपाक शकता. पूण ही ‘सॉरी’ म्हूण उणी आसा. ह्या सगळ्यांत आमचो अहंकार दिसता. माफ करात अशे म्हणटकूच ते काळजाक पावता. कारण सॉरी ह्या उतराक आतां तितलोसो अर्थ उरूंक ना.
ह्या व्हॅलेंटायन डेच्या निमतान फकत मोगी- मोगी, घोव- बायलेन संवाद सादचो न्हय. पूण, व्हॅलेंटायन फकत जोडीदार न्हय, तर आमच्या भोंवतणचे सगळे लोक जे आमकां मान दितात आनी मोग करतात.
‘व्हॅलेंटायन डे कसो?, हो दीस मनोवप आमचे संस्कृतायेंत बसता?, फकत फॅड.’ विरोधा बदला सगळ्यां कडेन स्नेह आनी मोगाचो संबंद निर्माण जालो जाल्यार दुस्वास, मत्सर, झगडीं अशा नकारात्मक गजालींक सुवात मेळटली काय? हेच संबंद आमकां आमचे फुडले पिळगे खातीर आदर्श तयार करपाक आदार करतले. मोग मेळप ही दर एका आत्म्याची गरज. कोण तरी तुजेर मोग करता, कोण तरी तुजे मन सांबाळटा अशी भावनाय आत्म्याक समाधान दिता. मागीर तें मेळोवपाचो यत्न करप सभावीक.
जनावरां सावन सुकणीं मेरेन सगळे जीव मोग आनी स्नेहाच्या सोदांत आसतात. फकत मोगाचीच न्हय तर प्रतिसादाचीय वाट पळयतात. आवय आपल्या भुरग्याचो मोग करता. पूण, भुरग्यान जाप दिवंक ना जाल्यार लेगीत तिचो मोग उणो जायना. हीच भावना हेर नात्यांत हाडूं येताली जाल्यार… फकत विचार करात… मोगा वयल्यान अपेक्षा वजा करतना फकत सुख उरता.
घरांतल्यान पयस रावपी आजो- आजयेक आपलो मोग आनी स्पर्श कितलो जाय अशें दिसता. तांणी आमची जतनाय घेवची अशी आमी अपेक्षा दवरतात. ह्या आजो- आजयेक वृद्धाश्रमांत धाडटात. भरपूर मोग करपा सारकें आनीक सुख ना. फकत कोणाचेर करचो तें याद दवरचें पडटलें. गरज आशिल्ल्यांक दिवचें. आमी आमचो मोगाचो पावस घालपाक जायत्यो सुवाती आसात.
सगळ्यांत म्हत्वाचें म्हणल्यार स्वताच्या जिविताचो मोग करप, जियेवप. आमी दिसपट्ट्या संपर्कांत येवपी निर्जीव वस्तूंक लेगीत आमचें जिवीत जोडिल्लें आसता. आमची पेन, घर, वण्टीं, गाडी. बायलांचें जिवीत चमचे, ताटांचेरुय आदारून आसता.
आयज लेगीत जात, धर्म, पंथ, पिरायेचो विचार करतात संवसार बरोच पयस पावला अशें आमी म्हणटात. कांय प्रकरणांनी हें मान्य आसता. पूण आयज लेगीत समाजांत हे सादे आनी सोबीत मोगाचे भावनेचेर जायते निर्बंध आसात. नातें म्हणल्यार कितें? दोन मनीस आनी दोन मनां हांचे मदलो संबंद. नव्यान, सुखान जगपाची आस्त हाडपी ही सुरवात. ही सुरवात तुमकां परत एक फावट मोग, विस्वास, भावार्थ हांच्या ताज्या भावनांचो मोग करपाक लायता.
गौरी भालचंद्र
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
