फ्री- लान्सर

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

आतां हांव “फ्री लान्सर”. म्हाका जाय तें बरयन. “आय वील स्ट्रायक बॅक”. समाज माध्यमां वरवीं ताणें अशें कळींत केलें. खंयच्याय गजालींचे “फ्री लान्सिंग” दिसता तितलें सोंपे नासता, हें कळूंक ताका चड वेळ गेलो ना.

म्हज्या वांगडा इस्कोलांत धावी मेरेन शिकल्या उपरांत ताणें कसली समाजीक चळवळ सुरु केल्या म्हण कळळें. पयलीं सावन तो असोच चळवळींतलो भुरगो. शेवटाक ताची चळवळ आनी मुखावेले शिकप अर्द्यार उरलें. एका दिसाळ्यांन ताका आपलो वार्ताहार म्हण नेमलो. ताच्या खाशेंल्या गुणा पासत ताणें रोखडीच वार्ताहर तें पत्रकार मेरेनची मजल सहज मारली. विंगड विंगड दिसाळ्यांनी ताचें बरप छापून येवंक लागले. कांय दिसांनी एका दिसाळ्यांचो तो संपादक जालो. ताची पत्रकारितेची वाटचाल हांगा सावन खरेपणी सुरु जाल्ली. समाजांतल्यो अडी-अडचणीं,लोकांच्यो गरजो तो सडेतोडपणी मांडूक लागलो. सरकार आनी भांडवलदार हांचे मदले दलाल ताचे लेखणेक भिवूंक लागले. नामनेचो पत्रकार म्हण लोक आतां ताका वळखुक लागले. सदांच्या जिणेंतल्यो कितल्योश्योच गजालीं ताच्या वाट्याक फुकट येवंक लागल्यो. परिणाम, नावलौकिका वांगडा आयिल्ली “फुकटाच्या गजालींनी” वेसन म्हण ताच्या घरांत केन्ना पावल घालें तें ताका कळळें लेगीत ना. तातूंत घुस्पल्ल्यान ताच्या लेखणेची धार मुनेल्ली, बोथट जायत गेली. एक दीस ताका संपादक पदाचेर उदक सोडचें पडलें.
आतां हांव “फ्री लान्सर”. म्हाका जाय तें बरयन. “आय वील स्ट्रायक बॅक”. समाज माध्यमां वरवीं ताणें अशें कळींत केलें. खंयच्याय गजालींचे “फ्री लान्सिंग” दिसता तितलें सोंपे नासता, हें कळूंक ताका चड वेळ गेलो ना. आपले मेकळे विचार आनी परखड बरपावळी पासत अवती भवती लोकांचो वेढो आसतालो, हो ताचो गैरसमज खिणा भितर ना जालो. जरी “फ्री लान्सर पत्रकार” जालो तरी ताका मेळपी सगळ्यो फ्री गजाली बंद जाल्ल्यो. अदीं मदीं सोशल मिडियाचेर आपलें मत मांडतना तो दिसतालो. मुखार तेवूय बंद जालें.
त्या सांजेवेळां कोणे तरी दादा म्हण उलो मारलो. फाटीं वळून पळयत तर आंगार मांस नाशिल्लो जितो सांपळो कसो “तो” उबो. वळखलो?
तुका कोण वळखूचो ना. फामाद चळवळी, बंडखोर पत्रकार. लोक तुका कशें विसरूं येता. म्ह्जे जापेचेर तो मोठ्यान हांसलो. चल चकाटी मारुंया. म्ह्ज्या वांगडा तो घरा आयलो. घरातले म्हजे खाजगी बार उकते करत तुका कितें जाय तें घें म्हळें. ह्या उतराचेर तो मात्सो अजापलो. कसलेच काम नासतना अशी ऑफर कोण म्हण दिवूं येता? तोंडार अश्या तरेचे भाव हाडीत तो बसलो. घरकान्नीन पुता वांगडा धाडून दिल्या सुक्या खाणा वांगडा आमी त्या दिसा अर्दी मायज बाटली काबार केली. बऱ्याच तेपान पोटभर गजालीं केल्यान वायट – बरें, खरें- फट सगळे तो ओंकलो. व्यासंग सोडून वेंसना फाटीं लागल्या उपरांत मनीस कितलो चिखलांत घुस्पता हाचो अदमास आयलो. परततना ताणें म्हाका घट्ट वेंगेत घेतलो. त्या रातीं एक “हाडाचो पत्रकार” हतबल कसो जावं येता हाची म्हाका खरेपणी जाण आयली.

दाद हेगडे
9518942298