भांगरभूंय | प्रतिनिधी
समाजांतल्या लोकांनी मात भलतेच तर्क वितर्क काडले. तांचे लग्न लावनूय खुबशे जाण मेकळेय जाले. स्नेहल आनी नैना एकामेकांक चड बरी वळखुंक लागलीं. नैनाची पॉटेन्शल, परफॉमन्स पळोवन….
वळेसर
कॉलेजीत पावल दवरलां तेन्नाच्यान नैना आनी स्नेहलाची दोस्ती. कॉलेजींत तर सगळे जाणांच आशिल्ले. पूण हालीं… म्हळ्यार वर्सभर जालें लग्नाची चर्चा जावंक लागिल्ली. कॉलेजीत तशेंच घरांत तांकां कांय जाणांनी नाका जीव करून सोडिल्लो.
“असो कितलो तेप वाळेसां भशेन भोंवतली?” उतरां आयकून काळजाक पिळ पडटालो. पूण सहजच विचारिल्ल्या भशेन करून तोमणेय मारपाचें कांय जाणांच्या मनांत आसतालें. नैना आनी स्नेहलाच्या इश्टागतीक नांवां दवरूंक कोणें सांगिल्लें ? पूण ना हो समाज कसोच जगूंक दिना. अशें कर, तशें करूं नाका. तुमची अवतीकाय, पळयनासतना भलतेच डोज दिवपाचें काम करतात. स्वताचें कितेंय जावं, दुसऱ्याचें धुले बगर कांय जाणांचें पोट भरना.
नैना आनी स्नेहलान कानार केंस काडिल्लें. तांचो निश्चय पक्को जाल्लो. कॉलेजीचें शिकप पूर्ण जालें. दोगांय नोकरी सोदपाक लागलीं.
नोकरी मेळळी तर कितें करप… हाचोय विचार केल्लो. ऑनलायन सगळेंच जाल्यान एके वटेन बरेंच हांगा थंय वच यो करपाची गरज ना नस्तो खर्चय ना. दोगांकुय एकेच कडेन नोकरी मेळची अशी इत्सा आशिल्ली. म्हणटात तशें “ जें चितले ते तांकां मेळ्ळे” दोगांय जाणां मल्टीनॅशनल कंपनीत कामांक लागलीं. दोगांची मतां पटपाक कळाव लागलो ना.
एक मात खरें दोगांनीय लग्नाचो विचार करूंक नाशिल्लो. त्या विशयाचेर केन्ना घासाघीस, उलोवप, राग, मत कांयच घडलें ना.
“ कोणाकूय फट दिसपा सारकीच गजाल ”
“ बेटीच बंडला मारतात गो.”
अशें म्हूण जांव येता? काणयाचेर काणयो रचिल्ल्यो. लोकांच्यो वाऱ्यावेल्यो वायफळ खबरी तांकां समजल्ल्यो. दोगांय सुशिक्षीत, सुविचारी, गिन्यानी अशें कित्याक म्हूण समजाक तोंण करप ? म्हळयार एका चौकाटेंतल्यानूच आमी वचूक जाय ?… नेम कितें ? चोरून लिपून …. भोंवल्यार जाता ? उघड भोंवल्यार प्रस्न प्रस्नाचो दोंगर ?… पड्ड्या फाटल्यान सगळें माफ. लोकांचे तत्वगिन्यान समजना…. फुडें कितें करया. म्हयने…. दोन म्हयने जाले. बरी नोकरी ! पगार हातांत खेळपाक लागलो. नैना आनी स्नेहलान जीवितांतलें पयले पावल उखल्लें. “वर्स” देड वर्सा लिव इन रावया नैनान म्हळें. हय तशें जाल्यार आमकांय फुडें बरें. नोकरी करताली. घरच्यान यो वच करताली. तें बंद जालें.
भाड्यान एक ल्हानसो फ्लॅट घेतलो. सुरवेक दोगांनीय जमता तशीं कामां वांटली. एकामेकांच्यो संवंयो, आवडी, मनां जुळप शक्य जाता काय ना तेंच कळप तांचो मुखेल हेत आशिल्लो. वर्स- देड वर्स ल्हानशा दोन- तीन कुडींनी सारलें. एक दीस स्नेहलान सरळ नैनाक म्हळें.
“ म्हजे परसूय तुका दुसरो चड हुशार, “Another Guy” असो कोणूय सोदल्यार म्हाका वायट दिसचें ना.”
“ बट व्हाय ?”
“ अशें म्हाका दिसता” स्नेहलान सरळ सांगलें.
“ हांव खुश आसा.”
Why do want to compare ?
No Comparison
स्नेहलाक ताजो सबाव, वागप, उलोवप सदांच आवडटालें. पूण नैनाची बुद्दी आपले परस धा पटीन चड. दोगांयनी एका वर्साचो करार केल्लो. एकमेकाक पयस जालें, समज गैरसमज नासतना बरें जीवित जगपाक शकली तर बेस बरें. आतां दोगांय समजुवपी, समजस, संयमी म्हूण एकामेकांच्या कुटुंबाक पटोवन दिवन अशें तरेन रावप शक्य जालें समाजातल्या लोकांनी मात भलतेच तर्क वितर्क काडले. तांचे लग्न लावनूय खुबशे जाण मेकळेय जाले. स्नेहल आनी नैना एकामेकांक चड बरी वळखुंक लागलीं. नैनाची पॉटेन्शल, परफॉमन्स पळोवन ऑफिसांतल्या सीनीयर एच. ओ. डीन मागणी घाली.
प्रोपॉज जातकच नैनान स्नेहल आनी आपल्या लिव इन विशीं पुराय सांगलें. बरोबर स्नेहलय आशिल्लो.
इतले सगळें उलोवप जातकच पसून नितळ आनी निवळ मनांन सीनीयरान कसलेंच “लाच्छन” लायनासतना, ना कसले दुबाव घेनासतना “लग्नाक” हयकार दिलो. अशें वेळार स्नेहल खरो इश्टच नैनाचे अडीअडचणीक पावलो.
भायर एक भीतर देवाक खबर कितें म्हूण “आजकाल चली आनी चल्यांचेर होळो आयला.” समाज सुदारला पूण खरेंच हो समाज सुदारला व्हय ? मागीर शिकूनच “मानसिकता” खंय शेणटा ? चलो आनी चली “लिव इन” पद्दतीन जगचीं, रावची आयच्या नव्या तरणाटया पिळगेचो विचार. समज दिवप योग्य मार्गदर्शनय करपाक जायच.
नैनाचें लग्नय जालें. सद्याक स्नेहलाक बरें “चली” कोण मेळटा ह्या नव्या सोदाक नैना आनीर ताचो घोव लागला. अशेंय लिव इन जावं येता…..! ?
-विजया नवीन शेल्डेकार
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
