भांगरभूंय | प्रतिनिधी
विजयकुमार नाईक सर हें रंगांचें, नाट्याचें एक आगळेंवेगळें रसायन. तांच्यांतल्यान कायम कला आनी कला निस्तरत पाझरत रावली. तांची आनी म्हजी वळख जावपाक कारण म्हणल्यार म्हजी धूव श्रुताचो मोनोलॉग. श्रुताक अखिल गोंय मोनोलॉग सर्तींत पयलें बक्षिस मेळिल्लें. ताका लागून श्रुताक नाट्यप्रशिक्षण घेवपाची स्कॉलरशिप मेळ्ळी. तेन्ना मडगांवांतलो नाट्यकर्मी प्रा आनंद मासूर हांणी सल्लो दिलो की विजू आसा न्ही, तांकीवंत मार्गदर्शक तो.
विजयकुमार सरां कडेन श्रुता वचूंक लागलें. नाट्य शिक्षण तर जालेंच पूण जिणेंतलीं आलायतीं कौशल्यां तें शिकलें. तडजोड करपाचे संस्कार ताणें आत्मसात केले. आमची आनी विजू –ज्योतीबाय हांचे कडली वळख वाडली. आमचें श्रुता हेर भुरग्यां वांगडा फोंड्या तांगेरूच नाटक शिकतालें, खातालें, जेवतालें. ज्योतीबाय सगळ्या भुरग्यांक आवडीन रांदून वाडटालें. श्रुतान स्वावलंबनाचे धडे हांगाच चिरले. सेवा भावना, दान दानत हीं मुल्यां तें ह्या नाट्यशाळेंत शिकलें. जिणेंतलीं हीं मुळावीं मुल्यां, कौशल्यां आजूय वेळावेळार याद जातात अशें श्रुता म्हाका सांगता. श्रुतान नाटकांत अभिनय केले, मागीर तें बंगळूराक शिकपाक गेलें, पूण ताणें विजू सरांचें मार्गदर्शन सातत्यान घेतलें. आमीय कायम तांच्या संपर्कांत आशिल्लीं. विजू सरांच्या कितल्याशाच नाट्यप्रयोगांत हजर रावपाचो आनंद आमी घेतलो. गोंयांत आनी गोंया भायर सरान कीर्त जोडली.
मडगांवच्या महिला मंडळाचें अध्यक्षपद म्हजे कडेन आयलें. बायलांचीच नाट्यनिर्मिती करपाचें म्हजें सपन साकार जालें. यश मेळ्ळें. मातयेचो गुळो घडोवप सोंपो आसता कारण तो लवचीक आसता. अभिनय ही कला भुरग्यांक शिकोवप सोंपें पूण प्रापंचिक वयस्क बायलांक न्हय. कारण तांकां विद्यार्थीपण कमी आऩी म्हाका सगळें कळटा हो अहंकार आसता.
हे फाटभुंयेर विजू सरांची धा दिसांची कार्यशाळा आयोजित केली. ज्यो बायलो वेळ दिवंक शकतात आनी जांकां अभिनयाचें उपजत कौशल्य आसा तांकां घेवन नाटक उबें करपाचें थारलें. कार्यशाळे वरवीं सरान कास्टींग म्हळ्यार कोणाक खंयची भूमिका तें पक्कें केलें. म्हजे कडेन आयोजन संयोजन ही जबाबदारी आशिल्ली. पूण सरान म्हज्या गळ्यांत एक ल्हान भूमिका घालीच.
स्वरूपा शिकनीस हांचे लेखणेंतल्यान रचिल्लें ‘सावित्रीबाईच्या लेकी’ हें समाजप्रबोधनात्मक नाटक करपाचें आमी पक्कें केलें. तारीख लागीं येवपाक लागली. आमची धडपड सुरू आशिल्ली पूण सगल्यांत चड धांवपळ दिग्दर्शक विजू सरांची चलिल्ली. प्रॉम्पटींग शून्य आनी पाठांतर चोख, भूमिका जगप, समरसता हातूंत बुडटकच संवाद सहज धारेन येतात हे सरांचे शब्द कायम गांठीक आशिल्ले. नाट्य मंडळ आनी सर असो एक घराबो तयार जालो. दर दिसा एकेक ताई सराक आग्रो करून नवो जिनस हाडी. नाटक जाय मेरेन म्हजें वजन धा कील वाडटलें आं, अशें सरान म्हणचें. नाटक बेस बरें जालें. एकूण चार प्रयोग जाले. कोविड महामारीक लागून उपरांत हो उपक्रम ठप्प जालो. पूण सरा विशींचो आदर, नातें, संपर्क तसोच उरलो.
नोव्हेंबरांत ‘रंग विश्वनाथ’ महोत्सवांत तांच्याच आपोवण्या वेल्यान फोंड्या गेलें. पूण ती सराची निमणी भेट आसतली हें सपनांत लेगीत दिसलेंना. सरां वांगडा काडिल्लो फोटो ही याद सासणाची उरली. समाजाचें नाट्यरंजन, प्रबोधन, नाट्य अध्यापन जांणी सातत्यान भऱभरून दिलें अशा विजयकुमार सराच्या आत्म्याक शांती मेळूं ही प्रार्थना.
रंजिता पै
मडगांव
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
