भांगरभूंय | प्रतिनिधी
हुंदराची तोपी
एक हुंदीर आशिल्लो. तो रस्त्या वयल्यान चलत वतालो. चलतां चलतां ताका एक कपडो सांपडलो. त्या कपड्याचो कुडको पळोवन हुंदरान मनान म्हणलें, ‘‘आरे व्वा, आतां हांव हाची तोपी शिंवून घेतलों.’’ आनी तो सरळ टेलरा कडेन गेलो.
तांणी टेलराक म्हणलें, ‘‘भाई, म्हाका ह्या कपड्याची तोपी शिंवून दी.’’ टेलरान ताका म्हणलें, ‘‘चल हट्ट, वच हांगचो. हांव दिना शिंवून.’’
हुंदराक आयलो राग. हुंदरान टेलराक म्हणलें, ‘‘हांव राजा कडेन वतलो. चार शिंपायांक आपयतलों. उपरांत ते तुका बडयतले. हांव मागीर बसून मजा घेतलों.’’ टेलर भियेलो. ‘‘नाका रे बाबा नाका. हाड तो कपडो. हांव तोपी शिंवून दितां’’ म्हणून टेलरान हुंदराक तोपी शिंवून दिली.
तसो हुंदीर बद्द धोबी कडेन गेलो. तांणी धोब्याक म्हणलें, ‘‘ काका, म्हजी ही तोपी धुवन दियात.’’ तांणी म्हणलें, ‘‘ना रे हुंदरा म्हाका वेळ ना. तूं चल हांगच्यान.’’ तशें हुंदरान म्हणलें, ‘‘हांव राजा कडेन वतलो. चार शिंपायांक आपयतलों. उपरांत ते तुका बडयतले. हांव मागीर बसून मजा घेतलों.’’ धोबी भियेलो आनी तांणी हुंदराक म्हणलें, ‘‘नाका नाका. शिपायांक नाका. हाड ती तोपी हांगा. हांव धुवन दितां तुकां.’’
तोपी धुवन दिल्या उपरांत हुंदीर गेलो कपडे रंगोवप्या कडेन, ‘‘भाऊ, म्हजी तोपी बरी रंगोवन दी पळोवया. तांबड्या रंगाची करून दी आं.’’ अशें हुंदरान म्हणटांच रंगोवप्यान म्हणलें, ‘‘हांव ना. चल हांगचो.’’ अशें म्हणटाच हुंदरान त्या दोगांकूय म्हणिल्लें तशेंच त्या रंगोवप्याकूय म्हणलें, ‘‘हांव राजा कडेन वतलो. चार शिंपायांक आपयतलों. उपरांत ते तुका बडयतले. हांव मागीर बसून मजा घेतलों.’’तोय भियेलो आनी हुंदराची तोप तांणी सोबीत तांबड्या रंगान रंगोवन दिली.
मागीर हुंदीर गोंडेवाल्या कडेन गेलो आनी म्हणलें, ‘‘गोंडेवाल्या म्हजे तोपयेक चार गोंडे लावन दिता?’’
‘‘ना रे हांव दिना. म्हाका वेळ ना. तूं चलूंक लाग हांगचो’’ अशें गोंडेवाल्यान म्हणिना फुडें हुंदरान रागान परत गोंडेवाल्याकूय तशेंच म्हणून भेकडायलो. ‘‘हांव राजा कडेन वतलो. चार शिंपायांक आपयतलों. उपरांत ते तुका बडयतले. हांव मागीर बसून मजा घेतलों.’’
‘‘नाका रे सायबा, यो तुजे तोपयेक पयलीं गोंडे लावन दिता.’’ अशें म्हणून तांणी हुंदराचे तोपयेक गोंडे लायले. हुंदीर खूश जालो. तांणी आपले तकलेक तोपी घाली आनी तो खोश्शी जावन नाचत वतालो. इतल्यान थंयच्यान राजा पासार जातालो. राजा वांगडा शिपाय आशिल्ले.
राजाक हुंदराची तोपी खूब आवडली. राजान आपल्या शिपायांक म्हणलें, ‘‘आरे कितली सोबीत दिसता ह्या हुंदराची तोपी. घेयात रे ताची तोपी काडून.’’ तशी शिपायांनी हुंदराची तोपी घेतली आनी राजाचे तकलेर दवरली. हुंदरान थंयच्यान पळ काडली. धांवता धांवता तांणी म्हणलें, ‘‘राजा भिकारी, राजा भिकारी! म्हजी तोपी चोरली, चोरली.’’ आतां राजाक आयलो राग. तांणी तकले वयली तोपी काडली आनी हुंदराचेर भिरकावन मारली. तशी ती तोपी हुंदरान उखल्ली. फाफुडली आनी परत आपले तकलेर घातली. धांवता धांवता तो राजाक म्हणपाक लागलो, ‘‘राजा म्हाका भियेलो, राजा म्हाका भियेलो. म्हजी तोपी परत दिली. दिली… कुय कुय कुय.’’’ अशें म्हणीत हुंदीर थंयच्यान नाच्च जालो.
देख: सादूर रावन योग्य वेळार बुद्धीचो वापर केल्यार सगळीं कामां सहज जावन पडटलीं.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
