भांगरभूंय | प्रतिनिधी
लग्न जावन आठ वर्सांनी जोशी घराण्यांत उजवाड पडिल्लो. पूण तो उजवाड घरच्या दिव्याचो न्हय तर संवसाराच्या सुर्याचो आशिल्लो. चलो भूरगो घरचो दिवो अशें समजता जाल्यार चली भुरगें संवसाराचो सूर्य समजूक जाय…! सगल्या संवसाराक परजळीत करपी सूर्या वरीच चली भुरग्याची जीण आसता. आपल्या घराक परजळीत करून लन्ना उपरांत दुसऱ्याच्याय घरांत उजवाड घालता, इतली शक्ती, इतली धिटाय एके चलयेंतूच आसूंक शकता. देखून चली हीं संवसाराचो सूर्य म्हणल्यार कांयच अतिताय जावची ना, आनी श्रीमान, श्रीमती हांगेर तो सूर्य जल्माक आयिल्लो. आठ वर्सांचे तांचे सेवेंक, तांच्या मागण्यांक देवान तथास्तू म्हणिल्लें.
” चली जाली खोशी मनोवया
तोरण लावुया दारांत,
ल्हानशां त्या पावलांनी
लक्ष्मी येता घरांत “
अशी गत बापायची म्हणल्यार श्रीधर जोशीची जाल्ली. घरांत लक्ष्मीचें रूप आयिल्लें, खोशयेन ताचें मन भरून आयिल्लें. चली जाल्ल्याचे खोशयेन काळजाक सुखाचो ओंतो आयिल्लो. तो सगल्या वाड्यार स्वताच जिलेबी वाटूंक भोंवतालो, आमगेर चली जाली अशें अभिमानान सांगतालो. ताचे
खोशयेक शिममेर नाशिल्ली आनी
ताचे परस कितलेशेच पटीन ताचे घरकान्नीक म्हणल्यार श्रीमती सुनंधा जोशीक…
सुनंदा जोशी पेशान प्रॉफेसर. शारांत ऐका नामवंत कालेजांत ती हिन्दी शिकयता. तिचो स्वभाव रागिश्ट आनी गर्विश्टय. दूसऱ्याक कितें दिवचें आसल्यार तिच्या जिवार येतालें. पूण देवान तशें करूंक नाशिल्लें. आठ वर्सांच्या कडक तपा उपरांत आवय जावपाचें सूख तिच्या पदरांत पडिल्लें.
आवयचें सूख कितें आसता हें फकत आवयकूच खबर आसता आनी तें सूख ती अणभवताली. दोळ्यांतल्यान खोशयेचीं दुकां गळटालीं, काळजांतली निर्शेवणी ल्हवू ल्हवू ना जाताली. देवान म्हजी कूस कित्याक म्हूण भरूंक ना असो एका वेळार देवाचेर आरोप केल्ल्या बद्दल देवा कडेन मनांतल्या निर्शेवणी ल्हवू ल्हवू मनांत
माफी ती मागताली आनी उपकारूय मानताली.
शारांतल्या एका खाजगी हॉस्पिटलांत तिचें बाळंतपण जाल्लें. आवय आनी तिचें भुरगें दोगांचीय भलायकी बरी आशिल्ली. देखून तांकां तिसऱ्या दिसाच घरा धाडिल्लीं. घरांत तांचो येवकार व्हड दबाजान जालो. वाड्यावयलो सगलोच लोक त्या ल्हान चली भुरग्याच्या येण्यांत सुखावल्लो. तांचे खोशयेंत भागिदार जाल्लो.
सव्या दिसाच सटयेची कार्यावळ निश्चीत केल्ली. आदल्या दीसा सकाळीच आवयक आनी भुरग्याक न्हांवूंक घातलें. फाटल्या आनी फुडल्या दारावयर काजऱ्याची बडी लायली. एकवीस ल्हान ल्हान धनुश्य बांदले. पिडकुल्नीच्या फुलांनी सूप सजयलें. सुपांत तांदूळ घालून, ताचेर कळशी दवरून कळशेचो बरे तरेन शृंगार केलो. वैजिणेक आपोवन बाळंटिणीची ओटी बी भरून घेतली. उकडिल्ले चणें वांटले. वैजिणीक भेट वस्तू दिवन तिचो भोवमान केलो आनी जेवण जातकच तिका तिच्या घरा पावयली.
दुसऱ्या दिसा सांज वेळार वाजप वाजोवन सटीची पुजा केली. भुरग्याच्या गळ्यांत आनी डाव्या हातार काळो दोरो बांदलो. ( सटी चोपडेर भुरग्यांचें भविष्य बरयता असो समज आसा.) देखून भुरग्याच्या उशा कडेन एक चोपडी दवरली. रातच्या वेळार बारा वरा उपरांत स दिसाचो म्हणल्यार सठयेचो कार्यक्रम बरोच रंगलो, वाड्यावलीं सगळीं
जाण्टीं वा नेण्टीं मेळून सठयेची पदां म्हणटालीं.
पानार आलीस वाटून स दिसाची रीत पुराय केली. दूसऱ्या दिसा फांतोडेर सवाशिणी येवन सूप घेवन घेलीं ( वतना तिणें फांटी वळून पळोवचें नासता अशी रीत आसा) आनी अशे तरेन स दिसाची कार्यावळ सोंपली.
आयज भुरग्याचो बारसो. म्हणल्यार भुरग्याक नांव दवरपाची कार्यावळम, भुरगें जल्माक येवन आयज बारा दीस जाल्ले. सकाळींच ताका न्हांवूंक घालून ताच्या हातार बांदिल्लो काळो दोरो काडून परतून दुसरो दोरो बांदलो. पाळणें फुलांनी सजयिल्लें, घराच्या सालाचीय बरे तरेन सजावट केल्ली. पाळण्याच्या चारूय पांयां कडेन आनी मदींच अशे पांच पानांचे विडे दवरिल्ले. तांच्या कुशीक णव बिंयाण्यांची मांडावळ केल्ली.
उपरांत एक गुडगुडीत पाशाणी फातर ( ताका बाळू म्हणटात ) तो घेवन ताका धव्या कपड्याक गुठलावन ताचेर भांगराची एक वस्त घालून पांच सवाशिणी बायलांनी पांच वेळा ताका पाळण्या पोंदच्यान पासार केलो, मागीर भूरग्याक वस्रां, तोपरी घालून पाळण्यांत दवरलें.
भुरग्याच्या आत्याचो मान आसता तो ताचें नांव दवरपाचें, ताणें भुरग्याचें नांव दवरलें अनी आपल्या पाळणें हालयलें. परी अशे चली भुरग्याचें सोबीत नांव ताच्या आत्यान दवरल्लें. बारश्याची पदां म्हणचे खातीर एक खास गायिकेक तांणी
आपोवन घेतिल्ली. तिणें सोबीत अशी बारश्याची पदां म्हणून जमिल्ल्याची मनरिजवण केली.
बाळंटिणीची ओंटी भरपाचो पयलो मान तिचे आवयल्या घरचो. भुरग्याचे मामीन पांच नाल्लाची ओंठी भरून सगल्यांक जिलेबी वाटली, मामान भूरग्याच्या गळ्यांत भांगराची सांखळी घातली. उपरांत सगळ्या जमिल्ल्यांनी पाळणें हालोवन भुरग्याच्या तोंडांत साखरेची गोडाय लावन, भुरग्याचें नांव घेवन, फोटो बी काडून, जेवलीं आनी आपअपल्या घरा गेलीं.
अशे तरेन चली भुरग्याचो नांव दवरपाचो सुवाळो जावन परी अशें ताका नांव दवरलें. जशे जशे परी वाडत वतालें ताची सोबितकाय वाडत वताली. नांवां सारकेंच तें एक सोबीत परी भशेनूच दिसतालें.
आयज तें एका वर्साचें जाल्लें. एका वर्सा फांटीं आयच्याच दिसा ताचो जल्म जाल्लो. देखून आयज दीस ताच्या जल्माचो, खोशयेचो आनी उमेदीचो. वर्सान वर्स येतालो ताच्या जिवितांत हो आयचो दीस ताच्या जल्माचो.
आयचो दीस हो व्हडा दबाज्यान मनोवचो अशें परीच्या बापायन थारायलें, तशी सगली तयारी केली. सोयऱ्यांक, शेजाऱ्यांक, इश्टांक आपोवणें दिलें.
डीजे वाजयलो, भुरग्यां खातीर खेळांचें आयोजन केलें. केक कापलो आनी
मोठ्या प्रमाणांत परीचो पयलो जल्मदीस मनयलो.
( फुडें चलता)
अविनाश कुंकळकार
7875237830
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
