तुजो उत्सव लोकमान्य करपाची मती सगल्यांक दी

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

भजन, किर्तन, भारूड हांची सुवात व्हडल्या बोवाळान आनी कान फोडपी संगीतान घेतल्या. हें समा न्हय. हें सगलें बंद जावपाक जाय. पूण कोण करतलो?

संतश्रेष्ठ ज्ञानेश्वर म्हणटात (संदर्भ, रोसाळ, ज्ञानेश्वरी)

आद्य ॐकारा गा नमन, वेदांत तुजे प्रतिपादन, जांणी तू आपणा आपूण, तूंच गणेशू. दिता सगल्यां मतीक प्रकाशू म्हणी निवृत्ती दासू सम आयकात.

सांगपाचे म्हणल्यार असो हो श्रीगणेश आमच्या सगल्यांच्या घरांत मंगळार 19 सप्टेंबर दिसा पावतलो. घराघरांतूच न्हय तर शाराशारांत आनी गांवांगांवां भौशीक (रासवळ) म्हणून इकरा, एकवीस दीस आसतलो. अशा वेळार एक प्रस्न उबो रावता तो म्हणल्यार भौशीक गणपतींक लागून समाज हीत साद्य जाता? लोकमान्य बाळ गंगाधर टिळक हे भौशीक गणपतीचे जनक. तांचो उद्देश बरोच व्यापक आसलो. भारत देश गुलामींत आशिल्लो. तो मुक्त करपाची चळवळ चलताली. तो बेगीन मुक्त जाल्लो टिळकांक जाय आसलो. ते भायर समाजीक जाती-पातींनी विस्कटिल्लो हिंदु समाज एकठांय हाडपाचो आशिल्लो. देशभक्तींची जोत तांकां लोकांच्या मनामनांत पेटोवपाची आसली. ब्रिटीशां आड लोकमत तयार करपाचें आसलें.

कोणूय जेन्ना कसलेंय बरें काम करुंक मुखार सरता, तेन्ना ते सारकें मार्गार व्हरपाक समाज मुखार येवन त्या समाज वावुरप्यांक तन, मन आनी धनान खुशालभरीत येवकार दिताच. वयल्यान स्वताक त्या कामांत घालून घेतात. लोकमान्यान सगल्यांत पयलो भौशकी गणतपी उत्सव पुण्यां सुरु केलो. टिळकांचो हेतू शुद्ध आशिल्लो. लोक तांचे फाटल्यान उबे रावले. तन, मन आनी धन घेवन. जनजागृती करपाचें ते एक साधन आशिल्लें. भारत स्वतंत्रयाय हें साध्य.

पुराण, किर्तन, मेळ, भारुड, नाट्य, काव्य ह्या माध्यमांतल्यान दर्शनाक आयिल्ल्या लोकां मुखार सरकाराक कळचें ना, अशे तरेन येवजण करून लोकांक ब्रिटीश सत्ते आड भडकावपाचें काम करपांत ते जैतवंत जाले. मागीर रामलीला, नरकासुर वध हांणी ह्या मार्गान तेंच काम मुखार व्हेलें. आनी शेवटाक ब्रिटीशांक धांवडावन घाले.

भारत स्वतंत्र जाले उपरांत हो भौशिक उत्सव बरे तरेन जावंक लागलो. मात, कांय वर्सा उपरांत तो खंयचे खंय पावलो. अशें कित्याक घडलें. निसुवार्थी लोकांच्या जाग्यार आपसुवार्थी लोक आयले. समाज वावुरप्यांची सुवात खांवबांनी आडयली. बरे कार्यकर्ते फाटीं पडले. आनी तांचो जागो दादा लोकांनी घेतलो. गणेशोत्सवाच्या नांवार व्हडा प्रमाणांत पयशे एकठांय करपाक ह्या दादा लोकांनी सुरवात केली. हाका लागून हांतलो लोकसहभाग सोंपलो. त्या तेंपार वर्गणी घेताले. आतां खंडणी वसूल करतात. व्हडल्यो व्हडल्यो मूर्ती, ताचेय परस लांबरूंद मांटव, पेशवाई जेवणावळी आनी विर्सजन जातकच खंडणीच्याच पयश्यांतल्यान कार्यकर्त्यांचो श्रमपरिहार, होच आयचो भौशीक गणेशोत्सव.

हातूंतल्या समाज प्रबोधन जायना. समाज शोषण जाता. इकरा दीस व्हडल्या आवाजान डॉल्बी आड्डटात. लोकांचे कान इबाडटात. मारणांच्यो माळो लोकांच्या जिवाची पर्वा करिनासतना रस्त्याचे मदींच पेटयतात. भजन, किर्तन, भारूड हांची सुवात व्हडल्या बोवाळान आनी कान फोडपी संगीतान घेतल्या. हें समा न्हय. हें सगलें बंद जावपाक जाय. पूण कोण करतलो? जे खरे आपवावुरपी आसात ते फाटीं पडल्यात. हे भुरगे कोणाचेंच आयकून घेनात. आपले सारकेच भुरगे अभ्यास करतात. हें ते मतींत घेवंकच तयार नात. आमच्यांनी इतलेंच म्हणूं येता.

वक्रतूंड महाकाय, सुर्यकोटी समप्रभ, निविघ्नं कुरुमे देव, तुजो उत्सव लोकमान्य करपाची मती सगल्यांक दिवची.

विजय प्रभू पार्सेकार देसाय,

827, नानेरवाडो- पेडणें