भांगरभूंय | प्रतिनिधी
द्रोण उलयले उपरांत कर्ण कांयच उलयलो ना. ताणें केल्ली चूक ताका कळिल्ली. तो तोंड धापून द्रोणाक वंदन करुन थंयच्यान भायर सरलो.
आदि पर्व ११
कौरव – पांडवाचें विद्येचें प्रदर्शन
द्रोणाचार्यान ताका द्वंद्वझूज करपाची ही वेळ न्ही अशें सांगलें. भीष्म, धृतराष्ट्र, कृपाचार्य, पांडव, दुर्योधन, दुःशासन हे लागींच आशिल्ले आनी ते सगलें द्रोण आनी कर्ण कितें उलयतात तें आयकताले. इतल्यांत कृपाचार्य मदींच उलयलो आनी ताणें कर्णाक म्हणले “हे पळय कर्णा, तू एक सारथ्याचो पूत आनी अर्जून राजाचो पूत तेन्ना तुमचे मदीं द्वंद्वझूज जावंक शकना”. तें आयकून दुर्योधन फुडें आयलो आनी ताणें म्हणलें, “तशें जाल्यार हांव कर्णाक अंगदेशाचो राजा म्हणून आतांच घोशीत करता”. अशें म्हणून दुर्योधनान आपल्या माथ्या वयलो मुकूट काडून कर्णाच्या माथ्याक घालो. मागीर ताणें, कर्ण आनी अर्जुन हांचे द्वंद्वझूज आतांच जावंक जाय अशें द्रोणाचार्या कडेन मागलें. तेन्ना द्रोणाचार्यान दुर्योधनाक सांगले, “दुर्योधन, द्वंद्वझूजांत एकतर जैत मेळटा ना जाल्यार मरण, तेन्ना ताका कर्णाची तयारी आसा तर?” ते आयकून कर्णान आपली तयारी आसा अशें द्रोणाक सांगलें.
हें कितें चल्ला तें पळोवन घरा वचपाचे तयारीन आशिल्ले लोक थंयच रावले. दुर्योधन मोट्यामोट्याना उलयता तें सगल्यांक आयकूंक येताले. आता फुडें कितें जाता काय, अर्जुन आनी कर्ण हांचे द्वंद्वझूज पळोवंक मेळटले काय किते असो विचार करून लोक मोटे उमळशिकेन वाट पळोवंक लागले. राजघराब्यातली बायलां बशिल्ली तांच्यांत कुंतीय आशिल्ली. अधिरथाक न्हंयेचे देगेर मेळिल्लो भुरगो हो आपलोच चलो कर्ण हें कुंतीक हस्तिनापूराक आयल्या उपरांत रोखडेंच कळिल्ले. आता आपले दोनूय पूत एकामेकां आड द्वंद्वझूज करीत जाल्यार एकाचे मरण जातले हो विचार तिच्या मनांत येतकच, तिका घुंवळ आयली आनी ती सकयल पडली. ‘कुंतीक घुंवळ आयली, कुंतीक घुंवळ आयली’ असो व्हडलो बोवाळ जालो. तशें सगल्यांचे लक्ष राजघराब्यांतली बायलां बशिल्लीं ते सुवातेर गेलें. पांचूय पांडव आपले आवयक कितें जालां ते पळोवपाक थंय धांवून गेलें. ह्या बोवाळांत द्रोणाचार्यान प्रदर्शन सोंपल्याचे घोषीत केले. जमिल्ले लोक मागीर आपआपल्या घरा गेले. घरा वतल्या लोकांच्या तरांतरांचे प्रस्न पडिल्ले, पूण दुर्योधनाक लागून कौरव आनी पांडवां भितर फुडाराक झगडीं जावंक शकता हे तांतुतल्या खुबश्या लोकांच्या लक्षांत आयिल्लें.
प्रदर्शना वेळार कर्णान केल्ले वर्तन भीष्म आनी द्रोणाक साप आवडूंक ना. दुसरे दिसा द्रोणान कर्णाक आपले कडेन आपोवन घेतलो. आपणाक कित्याक आपयला काय हाचो विचार करीत कर्ण द्रोणा कडेन पावलो. ताणें द्रोणाक वंदन केलें आनी तो हात जोडून ताचे मुखार उबो रावलो. द्रोणान कर्णाक म्हणले, “कर्णा तुवें बरे तरेन धोणूर्विद्या आत्मसात केल्या. तूं अर्जुना इतलोच हे विद्देंत कुशळ आसा. पूण काल तुवें व्हडली चूक केल्या. ती किल्याक केल्या हें तुकाच चड खबर आसतलें. म्हाका तें कारण जाणा जावन घेवपाची इत्साय ना. काल फक्त शस्त्रविद्येचे प्रदर्शन आशिल्लें. पूण तुवें अर्जुना आड द्वंद्वझूजाची मागणी करून सगल्या सुवाळ्याची वाट लायली. म्हाका हें निखालस आवडूंक ना. ते खातीर ख्यास्त म्हणून हाचे फुडे तुका हांव आनीक कसलीच विद्या शिकोवचो ना. तेन्ना तूं म्हजे कडेन शिकपाक येवपाचें बंद कर हें सांगपाक तुका हांवे मुद्दम आपयला. द्रोण उलयले उपरांत कर्ण कांयच उलयलो ना. ताणें केल्ली चूक ताका कळिल्ली. तो तोंड धापून द्रोणाक वंदन करुन थंयच्यान भायर सरलो.
अनील नायक
9049079789
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
