भांगरभूंय | प्रतिनिधी
तें पळोवन द्रुपदाक भयंकर तिडक आयली. तो व्हडल्यान आड्डलो, ‘उठ थंयच्यान. त्या आसनार बसून तूं म्हजी बरोबरी करता? हांव एक राजा आनी तूं एक दळिद्री ब्राह्मण…
आदि पर्व – १०
द्रोण आनी द्रुपद
भुरगेंपणात द्रोण आनी द्रुपद अग्नीवेश रुशी कडेन वांगडाच शिकताले. द्रोण आसलो गरीब ब्राह्मणाचो चलो आनी द्रुपद आसलो बळिश्ट पांचाल देशाचो राजकुंवर. दोगांयचे सांपत्तीक पातळेंत जरी फरक आशिल्लो तरी तांचे मदली इश्टागत घट्ट आशिल्ली. अग्नीवेशाच्या आश्रमांत ते चडसो वेळ एकठांयूच आसताले. आश्रमांत काय काम नासले जाल्यार ते वरांची वरां एकठांय बसून आयल्यो पयल्यो गजाली करीत बसताले. आश्रमांतले शिक्षण सोंपले उपरांत जेन्ना परत आपापल्या घरा वचपाचो वेळ आयलो तेन्ना निरोप घेतना द्रुपदान ‘पांचालांच्या राज्यांत केन्ना पावलो जाल्यार राजवाड्यांत येवन आपणांक मेळ’ अशें द्रोणाक सांगलें. मागीर दोगूय जाण आपआपल्या घरा वचपाचे वाटेक लागले.
अशींच वर्सां गेलीं. द्रोणाचे लग्न हस्तिनापूर राज्याचो कुलगुरू कृपाचार्य हांची भयण कृपी हिचे वांगडा जालें. द्रोण आनी कृपी आपल्या संवसाराचो गाडो कसोतरी ओडटालीं. इतले मजगतीं तांका एक चलोय जालो. ताका ताणी अश्वत्थामा अशें नांव दवरलें. दोगांचे सुवातेर आता खावपी तोंडा तीन जालीं. तांचे खावचे हाल जावंक लागले. आपलें नशीब कशें बदलत काय हाचो द्रोण विचार करूंक लागलो. कोणाचो तरी आदार मेळ्ळे बगर तें शक्य ना हें ताच्या लक्षांत आयलें. ताका आपलो ल्हानपणांतलो आश्रमातलो इश्ट द्रुपदाची याद जाली. बापाय उपरांत पांचालांचो राजा आता द्रुपद जाला हें ताच्या कानार मदीं आयिल्लें. द्रुपद घडये आपणाक कितें तरी मजत करीत असो विचार करून ताणें पांचाल राज्यांत वचपाचें थारायलें. बायल आनी भुरग्यांक ताणें तिच्या कुळारा पावयलीं आनी मोटी आस्त घेवन तो द्रुपदाक मेळपाक ताच्या राज्यांत गेलो.
द्रुपदाच्या राजवाडयाच्या प्रवेश- दारांत पावतकच द्रोणान दारार आशिल्ल्या शिपायाक आपले नांव सांगून आपूण राजाचो ल्हानपणातलो इश्ट ताका मेळपाक आयला हें द्रुपदाक वचून सांग अशें सांगलें. ते प्रमाण शिपायान दरबारांत वचून द्रुपदाक सांगले. राजान द्रोणाक घेवन यो अशें शिपायाक फर्मायलें. द्रुपद राजा तेन्ना ताच्या मंत्र्यां सयत दरबारांत बशिल्लो. ताणें घाल्या राजमुकुटांत एक व्हडलो मणी आशिल्लो. त्या मणयाचो द्रुपदाक खूब अभिमान आशिल्लो. तसलो मणी सबंद जगांत आनीक कोणाच कडेन ना अशी बडाय तो सदांच मारतालो. दरबारांत सगळे वटेन झगझगाट पसरिल्लो. राजाचो इश्ट ताका मेळपाक आयला तेन्ना तो कसो आसा हें जाणा जावपाक द्रुपदाचे सगले मंत्री मोटे उमळशिकेन द्रोणाची वाट पळयताले. लोळके धोतर न्हेशिल्लो आनी खांदार तसलोच लोळिल्लो वालो उडयिल्लो द्रोण जेन्ना दरबारांत आयलो तेन्ना दरबारातले सगले एकामेकांचीं तोडां पळोवंक लागले. तांणी मागीर हळूच राजा कडेन पळयलें. द्रुपदाक तांचे नदरेतलो अर्थ समजलो. ताका सगल्या मुखार लज जाल्लेवरीं जालें.
द्रोण आयलो तो सरळ राजा कडेन गेलो आनी एक इश्ट जे भशेन उलयता तसो ताचे कडेन उलोवपाक लागलो. ताणें द्रुपदाक म्हणले, ‘आरे द्रुपदा, तूं म्हाका वळखूंक ना? आमी भुरगेपणांत अग्नीवेशाच्या आश्रमांत वांगडाच शिकताले मरे, तुजें लग्न जालें रे? तुका भुरगीं कितलीं? म्हजी परिस्थिती बरी ना रे. तूं म्हजो इश्ट म्हणून म्हाका कितें तरी मजत करशीत हे आशेन हांव तुजे कडेन आयलां रे. करता मरे म्हाका मजत?’ अशें उलयत उलयत तो नकळत द्रुपदाच्या शिवासनाचे कुशीक आशिल्ल्या आसनार बसलो. तें पळोवन द्रुपदाक भयंकर तिडक आयली. तो व्हडल्यान आड्डलो, ‘उठ थंयच्यान. त्या आसनार बसून तूं म्हजी बरोबरी करता? हांव एक राजा आनी तूं एक दळिद्री ब्राह्मण, आनी तूं स्वताक म्हजो इश्ट म्हणटा? ते जावकूंच शकना. वच, हांगाच्यान चलूंक लाग. म्हजे कडल्यान तुका कांयच मजत मेळचीना. कळ्ळे? इश्ट खंय! चल वच.’ अशें म्हणून द्रुपदान द्रोणाक आपल्या दरबारांतल्यान धांवडावन घालो.
(फुडें चलता…)
– अनिल नायक
9049079789
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
