भांगरभूंय | प्रतिनिधी
पंच, नगरसेवक, आमदार, खासदार हे जनतेचे प्रतिनिधी. आपापल्या मतदारसंघांतले प्रत्येक प्रस्न तांणी हाताळपाक जाय. ते सुटावे करपाचो यत्न करपाक जाय. तांचें कर्तव्यूच तें. मंत्री जालो काय मात तांकां पुराय राज्य वा देश लागपाक जाय. कोंडांतल्यान दर्यांत गेल्ले सारकें हें. ताचे भायर आदले (वा फुडाराचे) लोकप्रतिनिधी आसतात. गांव पांवड्या वयले फुडारी आसतात. पूण, कांय आडवाद सोडलो जाल्यार सगलेच लोकांच्यो समस्या आयकून घेतातूच अशें ना. कांय जाण तर वर्साक एक- दोन फावटींच आपल्या मतदारसंघांत उदेंतात. मुख्यमंत्री, मंत्री कार्यावळीक येत जाल्यार मात आशिल्ले, नाशिल्ले सगळे हजर रावतात. मंत्र्याक आपूण दिसचो म्हूण फुडें फुडें करतात. हें चुकीचें. हालींच कुडटरेचे फुडारी अॅन्थनी बार्बोझा हांणी वीज अभियंत्याक मेळून आपल्या आनी सरभोंवतणच्या वाठारांतल्या लायटीचे प्रस्न तांच्या कानार घाले. अभियंत्यांनीय वेळार ते सुटावे करपाचें आस्वासन दिलां. खरें पळोवंक गेल्यार प्रत्येक फुडाऱ्यान, लोक चळवळींतल्या वावुरप्यान (मागीर तो सोशल मिडिया वयलो जावं) गांव, राज्या मुखार आशिल्ल्यो समस्या सरकारी यंत्रणेच्या लक्षांत हाडून दिवपाक जाय. थोडे हें काम करताय आसतले.
फक्त समस्या, प्रस्नूच कित्याक? सरकारी येवजण्योय लोकां मेरेन व्हरूं येतात. हें काम करतना पुराय गांव म्हजो ही भावना मात जाय. फक्त आपल्या वावुरप्यां पुरतेंच लक्ष्य दवरप चुकीचें. म्हायती तंत्रज्ञानाच्या ह्या युगांत आयज पसून जायत्या जाणांक सरकारी येवजण्यां विशी, सरकारी कामां, नेम, कायदे, प्रमाणपत्र, दाखल्यां विशीं खबर नासता. थोड्यांत अर्दवट ज्ञान आसता. तेन्ना वेंचून आयिल्ल्या दरेका लोकप्रतिनिधी तांकां गिन्यान वांटपाची समाजसेवा म्हयन्यांतल्यान उणीच एक फावट तरी करपाक जाय. जनता दरबार, मेळावे घेवन हें करप शक्य आसा. ते खातीर सत्तेर आसपाकूच जाय, अशें ना. विरोधांत आसलो तरी हें काम करूं येता. न्हय करचें. वेंचणूक हारले काय पांच वर्सां पाताळांत गडप जावपी लोकप्रतिनिधी
आसात.
राज्यांत अपघात, दुर्घटनांचें प्रमाण खूबच वाडलां. रस्त्यांची स्थिती, धोक्याचे, काळखी जागे, गोरवां बसतात ते जागे…. जायते प्रस्न आसात. ते संबंदीत यंत्रणेचे नदरेक हाडूं येतात. कांय समाजसेवक तें करतातूय बी. पूण हें करतना सरकारी यंत्रणेच्या दारांत वचून तिचे मुखार ते प्रस्न मांडप म्हत्वाचें. सोशल मिडियाचेर व्हिडियो घाले म्हूण गेंड्या परस चड दाट कातीची यंत्रणा ताचे कडेन लक्ष दितलीच, हाची खात्री ना. पुलीस मात व्हिडियो वा फोटो दिसत जाल्यार रोखडीच दखल घेतात. हो आडवाद.
फाटल्या 15 दिसांनी कितलेशेच जाण दुर्घटनांनी, अपघातांत सोंपल्यात. हें आडावप शक्य ना? लोकप्रतिनिधींनी हांगाय लक्ष दिवंक जाय. आतां कांय कडेन गँगवाॅरांय जावपाक लागल्यांत, असो पुलिसांक दुबाव आसा. पावशी न्हाणां घेवपाक लोकांची भिरीं येवपाक लागल्यांत. घसघश्यांचेर येवप्यांचोय आंकडो वाडला. काल, पयर दुदसागर वाठारांत साडेतीन- चार हजार पर्यटक आशिल्ले. घसघश्यार वचपाक बंदी घाल्या हें तांकां खबर आसतलेंच. तरीय ते आयल्यात. थंय वचपाक वाट ना, पूण लटपटी- खटपटी करून ते वतात. मागीर दुर्घटना जातात. कुटुंब सासणाचें दुख्खांत पडटा. पावसांत भिजपाक घसघशे, तळयो, न्हंयोच कित्याक जाय? थळाव्या लोकप्रतिनिधींक हीं थळां धोक्याचीं जावचीं नात, हाचे खातीर उपाय, जागृताय करप शक्य ना?
लोकप्रतिनिधी हो खरो समाजसेवक. समाजाची सेवा बरे तरेन करतलो जाल्यार राजकी मळाचेर पावल दवरप बरें, अशें कांय जाणांचें मत. खरें तें. पूण एकदां हातांत सत्ता आयली काय फुडाऱ्यांचो हो समाज आंवुळटा आनी तो मतदारसंघापुरतोच उरता. कांय लोकप्रतिनिधींक तर मतदारसंघाचे शिमे भायलें दिसना. सुवार्थाचें धरकल भायर उडोवन लोकप्रतिनिधीन तालुको, राज्याचें बरें जावचें, ही भावना आंगांत केळोवपाक सामकें गरजेचें. खूब कठीण ही गजाल, पूण अशक्य न्हय. गोंयां सारक्या सुखवस्तू राज्यांत अजून खोटलोभर समस्या पळोवपाक मेळटात. करतलो जाल्यार खूब कामां आसात. जाय ती फक्त इत्साशक्त. लोकांच्या जिखिल्ल्या, हारिल्ल्या प्रतिनिधींनी वावराक लागचें.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
