गंडभैरांवाली आजनेरी!

भांगरभूंय | प्रतिनिधी

एक अणभव – 16

हें हावसिंग सोसायटीचें कथानक प्रत्यक्ष अणभवांचेर आनी कांय काल्पनीक गजालींचेर आदारून आसा. प्रत्यक्ष जिवो वा मरण आयिल्लो मनीस, घडणूक हांचे कडेन हाचो संबंद ना. तो जुळत जाल्यार निव्वळ एक योगायोग समजुचो.

– लेखक

दोनूय वाटेच्यान आनी तेस्तमुजानीय दुकुमेंतार सायनी जाल्यो.   हो कार्यक्रम सोंपतगेर म्हाका एकदाचें सु जालें. हांव सोसायटीच्या जबाबदारेंतल्यान सुटिल्लो. (आतां मुखार….)

स्तांतरण करून हांव एकदम खोशयेन घरा परतलो. जबाबदारेंतल्यान मेकळो जावपाचे सुखा परस गंडभैरांवाले सूज आरोप, बगलांटा आनी आळांतल्यान सुटका जावपाचो हो आनंद वेगळोच आशिल्लो. लागीं- लागीं सवाय वर्स  त्या  दुश्चिन्नान म्हगेली न्हीद हराम करून सोडिल्ली.  तातूंल्यान सुटका जावप हाचे सारकें सुख त्या वेळार आनी दुसरे कितें आसत? ह्या खोशयेच्या खिणाक हांवें, दंडबिंडा, राजाराम धरून म्हगेल्या चार- पांच  आमिंगाक एकठांय केले आनी शुद्ध भारतीय अमृत ​सिंगल माल्ट उघडून कडक पार्टी केली.  सालून आपल्याली चिवास रिगल बाटली, दिश्टीचें उदक भरुक गुरवांक दिल्ली आनी ते बाटलेंत परत उदक पिवप योग्य नाशिल्ले म्हूण ही बाटली रिकामे जावंचे सुवातेर आसतना इल्लेशें अमृत दवरून सालूक आपोवून  ताका दित  हांवें सांगलें, हे बाटलेंत तूं आतां उदक भरून तुज्या पोटांत फाफूड  आनी मागीर हेच बाटलेंतल्यान तू शुद्ध अमृतरुपी उदक पीत वच. सालून सोसायटी खातीर सात – आठ वर्सा निस्वार्थपणान शिरवीस केल्ली.  तागेल्याय पोटांत अमृत  फाफडून म्हगेली इत्साय हांवें पुराय करून घेतिल्ली.  बारा पासार  जातगेर म्हाका त्या दीस दोळो लागिल्लो आनी  सकाळ फुडें स वराचेर  बेगीन   जाग आयिल्ली.  रातचें कोप मारल्यार सकाळ फुडें गंजन घालून च्या पिवची. तें एक वेगळेंच सुख. हातूंतल्यान आनंद दोबरात जाता. 

शेगडेचेर च्यावेक आदण दवरून हांवें गंजन हाडूंक फाटले पडवेवेले दार उघडले जाल्यार सुण्यान पडवेर हागुन दवरिल्लें. हांवें पयलीं सीसीटीव्ही काडून पळयलें. सकाळी साडेचार  वरांक सुमाराक  गंडभैरांव प्रेरित संकुला भितर आशिल्ले जगसुणेच हांगा येवन हागिल्लें. सालूक अमृताची बाटली दितना ताणें  म्हाका म्हणिल्लें कि ताका गंडभैरांवान पणसा भिकणाची भाजी दिल्या. आनी ह्या सुण्यान हागिल्या लेंड्याचेर  पणसाचें सोलिल्ले भिकण तोंड वयर  काडत म्हाका कुय कुय करीत चाळयतालें.  हांवें सालूक कोलूक करून रोखडेच विचारलें  आनी म्हगेलो अदमास खरो थारलो. सालूनच ही पणसा भिकणाची भाजी सुण्याक खावूंक  दिल्ली.   सालूक सांगतगेर वेळ करनास्तना  रोखडोच तो पत्र्या कुडको आनी सान्न  घेवन आयलो आनी ती घाण नितळ  करून गेलो. हांवे मागीर डेंटोल घालून पडवी धुली.  इतले भितर हांव सामको विसरून गेल्लो की हांवें च्याचें आदण गॅसार दवरलां. रांदचे  कुडीत वच जाल्यार सगळें उदक  ओतून आटून तोप काळो, तांबडो जाल्लो. वेळ कन्नासताना हांवें गॅस बंद केलो, पक्कडान तोप घट्ट धरून पोरसांत कोंनशाक व्हरून उडयलो. नाजाल्यार म्हाका बायलेले शेरमाव आयकूंपाक पडपाचे!. 

पयली खेप, हांवें आमगेल्या  समिती वांगडा राजीनामो दिल्लो तेन्ना अशेंच हें सुणे म्हगेल्या पडवेर हागिल्लें. हे गंडभैरांवालेच ट्रेनिंग आसुये.  नाजाल्यार ते दीस सारकें कशें सादतलें? ताच्या पयलीं तीं पोरसांत हागतालीं, पूण पडवेर येऊन असलीं कर्मा  केन्नाच करुनाशिल्ली. हांवे नवे सामितीक मेल बरोवन हाचेर उपाय काडूंक सांगलें. बरोबर  सीसीटीव्ही कॅमेराचेर रेकॉर्ड केल्ले विडिओ बी जोडले.  पुरतोषम आनी हरबक्षाली पडवी गंडभैरांवाली किरयांदा ह्या जगसुण्याक  खावड घालूंक वापरातली. तांणी तांचे दोघायचे पुरावेरूपी  फोटो आनी  व्हिडीओ गंडभैरांवाले नवे समितीक  धाडले. हे तर  दुसऱ्याच्या जाग्यार सरळ सरळ अतिक्रमण आशिल्लें. गंडभैरांवाली किरयांदा  सरळ  वचून परक्याल्या जाग्यार रिगतालीं आनी हें सगळें ताचे फाटबळ  आसल्या शिवाय  शक्य नाशिल्लें. म्हूण पुरतोषम आनी हरबक्ष दोगांयनीय गंडभैरांव आनी ताडीमोडीचेर  अतिक्रमणाचो आरोप लायिल्लो. ताडीमोडी सोसायटीची सेक्रेटरीच न्हय, ती खंय जनावर कल्याण संस्थेची बी पदाधिकारी आसलीं.  आतां जनावर कल्याण म्हळ्यार कितें? आपला तो बाब्या, दुसऱ्याचा तो कार्ट्या अशीच वृत्ती जनावर कल्याणाकारी  आपणायतात काय? काय हे फक्त ताडीमोडी आनी गंडभैरांवाले कायदे?   

ताडीमोडी आनी गंडभैरांवांन आपले पडवेक मेस्ता कडल्यान  आडामो  तर करून घेतिल्लो. शेजराक  पुरतोषम आनी हरबक्षाली पडवी उक्ती आसताली. तांगेले घर घाण जाल्यार चलता आपलें मात निवळ जाय. वा रे वा गंडभैरांव. हरबक्ष फुतफुतिल्लो.   तांगेली देखभाल करपी  कृष्णा आठवड्याक एक फावट येवन तांगेली घरां निवळ करून वतालो.  आनी गंडभैरांवाल्या किरयांदाक रान मेकळें मेळटालें.  थोडो  तेंप ताडीमोडी आनी गंडभैरांवान ई मेलांक कांयच प्रतिसाद दिवंक ना. हें सगळें कितलीं वर्सां चलतालें जाणा कोण.  पूण ह्या सगळ्या  गंडभैरांवान केल्या उलथापालथींत आमच्या पंगडातल्या प्रत्येक वांगड्याचें  लक्ष बारीक जाल्ले, बारीकसाण वाडिल्ली, नदर मात्शी तीक्ष्ण जाल्ली.  ताची  वागणूक वर्तन, वेव्हारा कडेन आमचें अचूक   लक्ष वतालें.   तागेली सगळीं  नावाडगेंपणा  लक्षांत येताली. तो करता ती  आजनेरपणा  आमी लक्षांत घेताले.  तीन- चार मेल घालतगेर एका जराल अश्या बाकीच्या कारणा खातीर बरयिल्ल्या मेलांत दोन कलमाची जाप  ताणें बरयिल्ली.  तातूंतल्यान आमकांच गंडभैरांवांन शापतां  सांगलीं.  आपल्याक  जाय तशे  तो  कायदे बदलतालो.  गंडभैरांव म्हणटा तीच पूर्व असो सूर ह्या मेलांतल्यान  आमकां लागलो. नवी  समिती येतगेर शेजाऱ्याले पडवेर  अतिक्रमण जावूंक ना  अशें ताणें बरयिल्ले, हाचो अर्थ हे की अतिक्रमण पयलीं पसून चलतालें असोच जातालो, जरी पूण ताणें थेट तशें न्हणुनाशिल्लें.  कृष्णान हि गोश्ट पयनी कित्याक तांचे नदरेक हाडली ना असोय  उलट प्रश्न ताणें विचारिल्लो.  आता कृष्णा बाबडो आठवड्याक एक फावट सकाळीं येतालो, ताचे नदरेक हें कशें पडटलें काय? हरबक्ष आनी पुरतोषमान सायबा बोगोश म्हणीत कपलार हात मारिल्लो. ते हांगा स्थायिक नाशिल्ले. फक्त सुट्टी मनोवपाक येताले. गंडभैरांवा कडेन केस्तांव घेवन बसपाक तांकां वेळ नाशिल्लो. नावाडग्याचे खाड हालत उरतले म्हणीत ताचे कडेन वाद घालनासतना  फॅब्रिकेटराक रकाद धाडून आडामो करपाक तांणी आपायिल्लो. म्हाका तर गुन्यांवकार तांणी थारायिल्लोच. हांवे  आडामो घालूना, केन्नातरी म्हाका ताणें तशें सांगिल्ले, हांवें तें आयकलेंना,  आनी म्हणून हातूंत चूक म्हजी, सुण्याची न्हय अशेंय ताणें अप्रत्यक्ष बरयिल्ले.  गंडभैरांवाल्या कोर्टात हांव हरबक्ष आनी पुरतोषमाक एकतर्फी दोषी थारायिल्ले.  आमी आनी आतां अपील करूक खंयच्या कोर्टाक वतले?      

जनावर कल्याण म्हणजे हेंच काय! स्वतःचें घर निवळ दवरून आनी दुसऱ्यांलीं  घरां पाडा  घालून  हें अशें कल्याण करप आसता काय?  स्वताचें संरक्षण करूक  मनीस खंयच्याय थरार वचूंक शकता हें एक दुसरें उदाहरण आमी पळयताले. ताचे पयलीं दुर्गाचेर पूल उभारून  आनी एक उदाहरण बी गंडभैरांवांन घालून दिल्लें.  आतां गंडभैरांवाले कायदे बदलिल्ले. वारें येता तशें सूप धरून आपलो सुवार्थ सादूंक तो बेस बरो जाणाशिल्लो.  सत्ता ताच्या हातांत आयिल्ली. पाशांवान आपलीं सगळीं सुत्रां गंडभैरांवाच्या हातात दिवन कुयटाक वचपाचें  विमान धरिल्लें. दलभंजन आपल्या राज्यांत गेलो. दोगांयनीय भटो भटो आपल्या वाटो केल्लें.  उरिल्ली    ताडीमोडी आनी दुर्गे. पयलींची दुस्मानकाय तीं केन्नाच विसरिल्लीं.  कारभार थारिल्ल्या प्रमाण   गंडभैरांवांन हातांक घेतिल्लो. गंडभैरांव आपणे रजिस्ट्रार ऑफिसांत आमचेर केल्ली कागाळ  आपल्या फायद्या खातीर विसरिल्लो. नाककात्र्यांक खंय लज ना, काल उलयिल्लें आज ना अशें हें गंडभैरांवालें चल्लिल्लें. 

आमचे समितीचे वांगडी येवन वचून मुंबय आशिल्ले तर तागेलो चेरमेन देशा भायर गेल्लो. एक वर्स तरी  तो परत  येवपाचो नासलो.  आमी मेली घालून घालून तांकां  तिडायले पूण ह्या विशयाचेर गंडभैरांवा भशेन रजिस्ट्राराक  वचून कागाळी करपाची, बॅकस्टेबींग करपाची मालकिरयादपणा  केली नात. (फुडें चलता…)

– अजय करमली