भांगरभूंय | प्रतिनिधी
१५ जुलय सांजेच्या साडेसातांक मडगांवच्या रवींद्र भवनाच्या ‘ब्लॅक बॉक्स’ सभाघरांत ह्या नाटकाचो दुसरो प्रयोग जाता. ते निमतान….
‘दशावतार’ म्हणटकच सगळ्यांत पयलीं आमच्या दोळ्यां मुखार येता ते म्हणजे श्री विष्णूचे धा अवतार. ल्हानपणा सावन आयकत आयिल्ला आज्या-आज्जेंच्या काणयेंतल्यान श्री विष्णूच्या खूबश्या अवतारांची जाण आमकां आसाच. मत्स्य, वराह, नरशिंव, श्रीराम आनी आमचो सगळ्यांचो लाडको श्री कृष्ण, हांच्यो काणयो आमी सगळ्यांनीच आयकल्यात. पूण ‘परकाया प्रवेश’ हें दशावतारी आख्यान श्री विष्णू तशेंच श्री शंकराच्या अश्या कांय अवतारांचेर उजवाड घालता जाची म्हायती आमच्या माणकुल्या गोंयांत चडश्यो कोणाक खबर ना. हें दशावतारी आख्यान नवनाथां मदल्या ‘श्री मच्छिंन्द्रनाथ’ आनी ‘श्री गोरक्षनाथ’ ह्यांच्या पौराणीक काणयेचेर आदारिल्लें आसा. वसंत भगवंत सावंत हांणी कोंकणींत अणकार केल्लें आनी वामन आत्मा ठाकूर हांणी बरयल्लें हें दशावतारी आख्यान, ‘बाबाजी थिएटर्स मडगांव’ हो पंगड पयलींच फांवट आमच्या मायभास कोंकणींतल्यान सादर करपाचें धाडस करता.
दशावतार हो नाट्यप्रकार 800 ते 1000 वर्सां आदलो आनी आज मेरेन तो फक्त मराठी भाशेंतच सादर जायत आयला. हाचें कारण आजमेरेन कोणाकूच सारकें खबर ना. चडशें दशावतारी नाटकांचें सादरीकरण कोंकण वा उत्तर गोंयच्याच भागांनी जाता. मोचेमाडकारांची दशावतारी नाटकां फामाद आनी तीं पळोवपाची आस सगळ्यांकूच आसता. खंय ना खंय तरी तांकांच नियाळून आमकां हो प्रयोग करपाची उर्बा निर्माण जाली.
तर हें दशावतारी नाटक कोंकणींतच कित्याक? घडये हो प्रस्न सगळ्यांकूच पडला. पूण आमकां प्रस्न पडिल्लो तो असो की कोंकणींत कित्याक न्ही मराठीनूच कित्याक? होच प्रस्न घेवन कोंकणी भाशा मंडळाच्या, रविन्द्र केळेकार ज्ञानमंदिर शाळेचे कांय विद्यार्थी तांच्या थिएटर आर्ट्स शिक्षक अवधूत सहकारी हांचे कडेन पावले. फांटलो फुडलो विचार करीनासतना तांणी हे गजालीक हयकार दिलो आनी कोंकणींतल्या पयल्या दशावतारी नाटकाचो प्रयोग घडोवन हाडपाचो फुडाकार तांणी घेतलो. तसोच कोंकणी भाशा मंडळाचो आनी श्री सिद्धिविनायक मंदिर, घोगळ हाउसिंग बोर्ड हांचो तेंको आमकां लाभलो.
आमचो पयलो प्रयोग कला आनी संस्कृतिक भवन पाट्टो- पणजी आशिल्ला ‘प्रयोग सांज’ ह्या उपक्रमा अंतर्गत भोव उर्बेन सादर जालो. तशेंच गोंयच्या नामनेच्या मानेस्तांचो ताका आशिर्वादूय मेळ्ळो.
वृषभ पत्तांशेट्टी, उशांक परब, यश मरमंगलम, साईराज फळदेसाय, सिद्धेश पोखरे, कृष्णा गाड, किशन भिसे, निखील गांवस देसाय आनी नंदन सिनाय गायतोंडे ह्या कलाकारांनी आपली पात्रां व्हडा उमेदीन सादर केलीं. प्रसाद नायक, मोहित नायक आनी नारायण माजीक हांणी नाटक संगीतबद्ध केलें.
आजकाल हे दशावतारी खेळ चड पळोवपाक मेळनात. हाचें कारण कलाकारांची वाडटी पिराय वा नव्या तरणाट्यां मदीं कमी उर्बा आसुये. तर आमी हो प्रयोग कोंकणींत घडोवन हाडपाचें मुखेल कारण म्हणजेच, आमच्या पौराणीक काणयांची जाण तशेंच आमची संस्कृताय आनी अस्मिताय राखून दवरपाची संद ह्या नव्या तरणाटे पिळगेक मेळची, आनी फाल्यां एका व्हडल्या मळार असलीं नाटकां सादर करपाची उर्बा तांका सुद्दां फावो जावची होच सोपूत घेवन आमी फुडें सरल्यात.
ह्या नाटकांतले सगळे कलाकार तरणाटे आनी वेगळ्या-वेगळ्या वयोगटांतले, पूण वयाचें भान दवरनासतना सगळे कलाकार एकामेकांक तेंको आनी उर्बा दितात आनी हें पळयतना खूब खोस भोगता. जण एकलो आपलें पात्र जगता आनी सदांच नव्यो- नव्यो गजाली शिकपाचो यत्न करता. ह्या नाटकांत अजून कांय बदल घडोवन हाडपाचो विचार आनी प्रयोग चालूच आसा. संगीत, स्वर, भाशेचो अणकार, उलोवपाची तरा हाचेर अजून आमी अभ्यास करतात.
१५ जुलय सांजेच्या साडेसातांक मडगांवच्या रवींद्र भवनाच्या ‘ब्लॅक बॉक्स’ सभाघरांत ह्या नाटकाचो दुसरो प्रयोग निःशुल्क सादर जातलो. तर सगळ्यांनी ह्या नाटकाक मुजरत हजेरी लावून प्रतिसाद दिवचो आनी आमची उर्बा आनीकय वाडोवची हीच नमळायेची मागणी.
– नंदन सिनाय गायतोंडे
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
