भांगरभूंय | प्रतिनिधी
फाटल्या सप्तकभरांत 8- 10 लोकांक तळयो, घसघशे आनी न्हंयांचेर न्हावपाक गेल्ले कडेन बुडून मरण आयलां. हाचे फाटल्यान जायतीं कारणां आसात. नशा, मस्ती, अपघात…. एकलो तर बाबडो दुसऱ्याक वाटयतना बुडलो. ह्या दुर्घटनांचो वाडटो आंकडो पळोवन आतां सरकारी यंत्रणा जागी जाल्या. अभयारण्यांतले घसघशे, न्हंयांचेर वचपाक रानां खात्यान बंदी घाल्या. तरीय कोण न्हावपाक गेलो जाल्यार ताचे आड गुन्यांव नोंद करपाचे आदेश दिल्यात. जिल्होधिकाऱ्यानूय तळयो, न्हंयो, घसघशांचेर न्हावपाक वच्चें न्हय, अशें लोकांक कळयलां. घसघशांचे सरभोंवतणी उदकाचें कोंड आसता. त्या उदकाचे खोलायेचो अनवळख्याक अदमास येना. देखून ते बुडपाक शकतात. फांतरांचेर निसरलो जाल्यार हात- पांय मोडूं येतात. पावसाच्या दिसांनी उदकाक नेट आसता, हें सगल्यांक खबर आसा. सोरो पियेवन न्हावपाक वच्चें न्हय. पावसाच्या दिसांनी दर्यांत न्हांवपाचें टाळचें, असो उलो मुख्यमंत्री डाॅ. प्रमोद सावंत हांणी मारला.
सरकारान लोकांक शिटकायल्यात खरे, पूण तरीय कानांत वारें भरिल्ले तरणाटे न्हावपाक, खेळपाक, पिवपाक ह्या भिरांकूळ, उग्र रुप घेतिल्ल्या उदका स्रोतांचेर वतलेच. शिस्तींत वागल्यार उरले, ना तर गेले. ‘आ बैल मुझे मार’ सारकी परिस्थिती कोणें बळयां ओडून हाडची न्हय. पूण आतां ह्या पावशी सहलींचेर बंधना आयल्यांत. फक्त रानां, अभयारण्यांनी आशिल्ल्या ह्या थळांचेर बंदी घाल्या काय हेर कडेनूय, तें कळटलेंच. सरकारान जंय गर्दी जाता, त्या न्हंयो, बांद, घसघशांचेर जिवरक्षक दवरपाचो विचार चलयला. खरें म्हणल्यार ते जायच…. आनी थंय वचपी लोकांनी तांचें आयकूंक जाय. दर्यादेगांचेर ते आसात, पूण ‘या या मयां या’ म्हणीत पावलां मेजीत चलपी पर्यटक तांचें आयकुपाचे मनस्थितींत नासतात. परिणाम कितें तें वेगळो सांगपाक नाका. वास्तवीक थंय पुलीस बंदोबस्त जाय. न्हंयो, घसघशांचेर येवपी पर्यटकां कडल्यान 100 ते 200 रुपया तिकेट घेतात, अशें आयकूंक येता. रानां खातें ती घेता काय पंचायत? 500 पर्यटक सद्दां येत जाल्यार जोडूच जोड. पूण पर्यटकां खातीर लायफ जॅकेट, कपडे बदलूंक कूड, मुतारी, संडास हाची वेवस्था ते करतात व्हय? गोंयाक पर्यटक जाय. बरे पर्यटक आयिल्ले जाय. तांकां सुरक्षीत वातावरण मेळटलें, जिवाक धोको, दुर्घटना जावची ना, हाची खबरदारी घेवप, ते विशीं तांकां शिटकावप हें कोणाचें काम? कारण सिनेमांनी दिसता तसलें वातावरण पळोवपाक येवपी, एकामेकांच्या गोपांत मंद संगीत आयकत दीस सारपी जोडपीं, रोमंटीक पर्यटक खूब उणे. ट्रान्स संगीत, नाच, ड्रग्स, सोरो, मस्ती, मसाज हांचें आकर्शण आशिल्ले पर्यटक चड. तेच खातीर गोंयांत येवपी लोक आसात. हें चित्र आमकां बदलचें पडटलें. चिखलकालो, त्रिपुरारी पुनव, कार्नावाल, शिमगो चित्ररथ मिरवणूक हांचे भशेन आनिकूय वेंचीक उत्सव, काले, फेस्तां, उरूस पर्यटन कॅलेंडराचेर व्हरचे पडटले. कार्नावाल पळोवपाक जशे पर्यटक येतात, तशे हेर परबो पळोवपाक आयले जाल्यार ताचो फायदोच जातलो.
मरण येवपाच्या घडणुकांक लागून सरकारान पावशी पर्यटनाचो प्रस्न गंभीरपणान हातांत घेतला. मात सुक्या वांगडा ओलेंय जळटा, तसली गत जाल्या. आतां कुटुंबांक घेवन दुदसागर, नेत्रावळी, सुर्ला वचपी लोक आसात, तांकांय इत्सेक आवर घालून ही बंदी उठपाची वाट पळोवची पडटली. तशी सरकारान रानांत येवपाक बंदी घाल्या खरी, पूण हे हौशी लोक गांवांनी, आडवाटेक आशिल्ले घसघशे, न्हंयो, तळयो लागीं करपाक शकतात. कितेंय केलें तरी तांणी मात्शें सादूरपण दाखोवचें, धोको पत्करचो न्हय.
पावसाच्या दिसांनी दर्यावेळांचेर गर्दी जाता. दर्या उंचाबळ जाल्लो आसता. जिवरक्षक उदकांत वचूं नाकात म्हणटात, तरीय परमेश्वराचे भेटेक भक्त वता, ताचे परस चड उमळशीकेन पर्यटक ल्हारांक वेंगांवक वतात आनी तींय तांकां घट्ट वेंगेंत घेतात. गोंयांत उदका खेळ, वेवसायिकांची पार्कां आसात, ताचेरुय सरकारी यंत्रणेन लक्ष दवरूंक जाय. थंय सुरक्षा रक्षक, सुरक्षा साधनां आसपाकूच जाय. कारण तो वेवसाय.
गोंयांत फाटल्या कांय दिसांनी जें भिरांकूळ प्रकार घडल्यात, ताका लागून सरकाराक हीं पावलां उखलचीं पडल्यांत. निदान पर्यटनाच्या हेर मळाचेर हें जावचें न्हय. कारण सध्या तरी आमचें राज्य पर्यटनाच्या खुस्तार जगता.
खिणाखिणाक ताज्यो घडणुको आनी तुमचे कडेन संबंदीत दरेक खबर मेळयात एका क्लिकाचेर! फेसबूक, ट्विटराचेर आमकां फॉलो करात आनी व्हाट्सएप सबस्क्रायब करपाक विसरूं नाकात.
